دین چلسی به کنیون
چهارشنبه مدیر تجاری مورد علاقهمان پیتر کنیون رفت. با اینکه هرگز نمیتوانم به عنوان یک فرد به کنیون اعتماد کنم (حداقلش این است که او یک تیم را بالا کشیده و مدال بازندههای فینال مسکو را با افتخار به گردن انداخته) اما این فکر راحتمان نمیگذارد که فقدانش برای این باشگاه یک ضایعه است.
به نوشته وطن امروز و به نقل از ESPN ؛ او از منچستریونایتد با ایدههایی بزرگ برای تبدیل کردن چلسی به یکی از بهترین باشگاههای دنیا آمد. حالا این واقعیت که ما یکی از بهترینهای جهان هستیم حجم زحماتی را که او کشیده است روشن میکند.
به لطف این مدیر اجرایی مورد احترام با آن دفترچه تلفن یکسر سیاهش بود که آبراموویچ توانست نخستین موجها را در دنیای فوتبال به راه اندازد. کنیون بود که پای مورینیو را به چلسی باز و به او اعتماد کرد. کنیون بود که با برخی از بزرگترین معاملات فوتبال بازیکنان جذاب را به استمفوردبریج کشاند. ولی باید اعتراف کرد در قضیه اشلی کول و بعضی جاهای دیگر پایش لغزید. شاید شوچنکو و بالاک هم خریدهای جالبی نبوده باشند ولی میشود اسین، چک و دروگبا را که اسکلت این چلسی را ساختهاند فراموش کرد؟
هر باشگاهی بر ریخت و پاش 578 میلیون پوندی آبراموویچ تکیه داشت فقط خرج میکرد ولی کنیون تلاش کرد تا یک باشگاه سودده بسازد و پولهای رومن را به او بازگرداند. سرمایهگذاری چشمگیر روی بازیکنان و تصویر حرفهای آنان به کنیون اجازه چانهزنی با حامیهای مالی و ورزشی را داد. مثلاً قرارداد با آدیداس آنقدر پرمنفعت بود که چلسی جریمهای داد تا قرارداد نایک را فسخ کند.
بزرگترین معاملات تجاری تاریخ باشگاه لندنی در دوره او رقم خورد. قراردادی مشابه آدیداس با شبکه اسکای بسته شد که در طمع ظهور ستاره بعدی فوتبال از جمع آبیها بود. همینطور قراردادهای همکاری پرمنفعت با فدراسیونهای فوتبال چین و هند که عملاً چلسی را تبدیل به یک قدرت در دنیای فوتبال کردند.
آخرین چشمه کار او هم به راهانداختن تور آمریکا بود. درست است که کنیون نماند تا روزهای سوددهی چلسی را ببیند ولی چیزی که بر جای گذاشته یعنی شمار زیادی استعدادهای جوان به این معنی است که چلسی حتی با وجود محرومیت از حضور در بازار نقل و انتقالات تا سال 2011 کماکان تیمی رقابتی باقی میماند. بعد از این سالهای موفق، ما هواداران چلسی دیون زیادی به کنیون داریم.
