دستمزدهای میلیاردی فوتبالی های ایران در تجارت رستوران و کافی شاپ +ویدیو
سال هاست تجارت و صنعت فوتبال در دنیا به یکی از پرسودترین سرمایه گذاری ها بدل شده و این رشته محبوب ورزشی به واسطه گرایش و علاقه مردم، به پولسازی خود ادامه می دهد.
به گزارش «تابناک ورزشی»، فوتبال ایران اما در مقایسه با بقیه جهان در این زمینه متمایز است. در ایران به جای اینکه فوتبال حرفه بازی کنند تا پول دربیاورند و درآمدزایی کنند، چندصدمیلیارد از جیب مردم خرج و هزینه می شود تا فوتبال، بازی شود! در واقع در کشور ما، نه تنها دولت و بخش خصوصی عایدی از فوتبال ندارند بلکه از بیت المال ولخرجی می کنند تا این رشته سرپا بماند.
سوژه این گزارش البته پیدا کردن دلیل این زیان هنگفت نیست، بلکه می خواهیم بدانیم آنهایی که سر این سفره رنگین نشسته اند و از پشم فوتبال دولتی برای خودشان کلاهی بافته اند، پول هایشان را به کجا برده اند و در چه کاری هزینه کرده اند؟ در نگاه اول باید خوشحال شد اگر این مبالغ و دستمزدها در همین جامعه خودمان بماند و از طریق حوالجات به آمریکا و دوبی و کشورهای اروپایی منتقل نشود؛ اما این مقدار کافی نیست و بد نیست این شاهین های بخت و اقبال که در شهرت و پول غرق شده اند، بدانند که از موقعیت شان چطور در راه توفیق بیشتر خودشان و جامعه استفاده کنند.
برزیل به عنوان بزرگترین صادرکننده فوتبالیست به لیگ های مختلف دنیا، درآمد ارزی هنگفتی بابت فروش بازیکن در اقتصاد خود به دست می آورد و از ستاره های باتکنیک این کشور تا بازیکنانی که حتی کیفیت چندان بالایی ندارند و تنها با مارک تجاری برزیل ترانسفر می شوند، با عایدی خود به وطنشان بازمی گردند و بخش عمده ای از پول هایشان را در صنایع این کشور در حال توسعه سرمایه گذاری می کنند.
آیا مربیان و بازیکنان ایرانی هم چنین کاری می کنند یا بیشتر درآمدشان را صرف خرید کالاهای لوکس کرده و به صورت ماشین و منزل به مصرف می رسانند؟
برای پاسخ به این پرسش جالب، زحمت چندانی متحمل نشدیم چرا که این روزها با سری به صفحات اجتماعی این ستاره های داخلی، متوجه می شویم که علاقه اغلب آنها به کدام جهت کشیده شده است!
عاشق زرق و برق بجای گردوخاک تولید
با نگاهی گذرا می توان دریافت که بخش اعظم ستارگان فوتبال در ایران ترجیح می دهند، با پولشان مغازه داری کنند تا اینکه آنها را در بورس یا سرمایه گذاری هزینه کنند. آنها با تقلید از روی دست یکدیگر به جای سرمایهگذاری در بخش تولید، ترجیح می دهند با خرید و افتتاح واحدهای تجاری به کسب و کار بازار ورود کنند.
ستاره های فوتبال ایران تیپ زدن و نشستن در رستوران را به سروکله زدن به مشاغل حرفه ای و دشوار و البته پراز گردوخاکی چون کارخانه داری و تولید ترجیح می دهند و این روزها هر گوشه ای از تهران را که می بینید، نام یکی از این ستاره ها را روی تابلوهای بزرگ سر در مغاره ها می بینید. البته مصایب تولید و خطرات ناشی از ورشکستگی واحدهای تولیدی در این گرایش بی تأثیر نیست، ولی مسیر جایگزین هم چندان سودآور نبوده است.
در این میان البته دسته ای هم علاقه بی حدوحصری به خریدو فروش ماشین و به اصطلاح بنگاه داری دارند که علی کریمی سرآمد آنهاست و سال هاست که مشغول معامله و واسطه گری ماشین های خارجی است. گروهی هم ساخت و ساز را دوست دارند که نمونه های زیادی برای آن وجود دارد. مثلا رضا ترابیان بازیکن سابق پرسپولیس به همراه عده ای دیگری از بازیکنان نظیر مهدوی کیا، عباس آقایی و ... در شمال برج سازی کرده اند و البته به دوران طولانی رکود این شغل خورده اند.
در این میان، کریم باقری، افشین پیروانی و دو سه رفیق هم نسل دیگر مدتی در کار واردات خودروهای سنگین و ترانزیت بوده اند که در نوع خود منحصر به فرد بود؛ اما هیچ یک از این مشاغل به پای گستردگی رستوران داری برای فوتبالی ها نرسید.
تبدیل ساندویچی های کوچک به رستوران های لوکس
اولین رستوران داران فوتبالی تهران به داشتن یک دهنه مغازه ساندویچی یا پیتزافروشی قانع بودند اما حالا و با بیشتر شدن صفرهای قراردادها به کمتر از یک رستوران بزرگ با انواع غذاهای سنتی ایرانی رضایت نمی دهند.
البته در این راه تعداد کمی از این فوتبالی ها موفق شده اند رستورانی سودده و معروف داشته باشند چرا که اداره همزمان فعالیت های ورزشی - چه بازیکن و چه مربی- با شغل تمام وقت رستوران داری با هم جور در نمی آید و زمان لازم برای جذب و حفظ مشتری صرف نمی شود.
او که تا همین چند سال پیش در خیابان شریعتی یک مغازه فست فود را اداره می کرد و اغلب خودش هم پشت باجه می ایستاد، یکی از نخستین ورزشکاران فعال در این عرصه است. غیر از او فرشاد پیوس و چند بازیکن نسل دهه 60 و 70 هم ساندویچی داشتند، ولی امروز اثری از آنها نیست.
در این میان، زرق و برق صنعت رستوران داری ستاره های زیاد دیگری را هم فریب داد که پس از مدتی ناچار شدند رستوران هایشان را با کلی ضرر جمع کنند. مجتبی جباری در نیاوران، افشین پیروانی در فرحزاد. گلمحمدی در میدان هفتم تیر و البته امیر قلعه نویی در خیایان ونک از این دسته اند؛ هر چند بخشی از آنها پس از جمع کردن رستوران، به حرفه کافه داری روی آورده اند تا قافیه را هم کامل نبازند.
امیرقلعهنویی که همزمان با افتتاح رستوران شاندیز، بدترین نتیجه اش را گرفت و با استقلال در لیگ تا رده ششمی پایین رفت، بیش از همه این موضوع را درک کرده است؛ هرچند جانشین او علیرضا منصوریان در استقلال این روزها حسابی در این شغل بروبیا پیدا کرده و مدام شعبه افتتاح می کند.
فود کورت؛ جدیدترین نسخه فوتبالی ها
به این ترتیب ثابت شده که مدیریت رستوران وسط تیمداری و تمرینات فشرده فوتبال، چندان منطقی و عملی نیست و فوتبالی ها باید پول خود را از این کسب و کار سخت بیرون بکشند و راه دیگری را پیدا کنند. آنها که تا دهه گذشته بوتیک داری و فروش لباس را به عنوان حرفه غالب خود برگزیده بودند، به نظر می رسد در حال یک چرخش تاریخی دیگر هستند.
اما چهره بزرگ فوتبال ایران یعنی علی دایی هم که استاد بیزنس موفق لقب گرفته، در کنار دهها کاسبی و تجارتی که داشته به این حرفه علاقه مند شده و چندی است با پروژه های عظیم فودکورت، به موفقیت در این عرصه چشم دارد.
از مشاغل مرتبط در این باره می توان به سفره خانه داری هم اشاره کرد که دیگر از مد افتاده؛ اما دود قلیان ها اجازه نمی دهد صاحبان آن دست از کار بکشند.
خدا ان شا ا.. بهشون بیشتر بده ، اما آنقدر مسیر سرمایه گذاری امور مولد و تولید در این مملکت سخت شده که از طرف هیچکس نه میلی است و نه دیگران رو میشه هدایت کرد ، آخر تا چه اندازه فضای تجاری و مغازه و بازار و اغذیه فروشی و رستوران ،حتی زمینه ایجاد فضای تفریحی نییز در ایران بسته شده و محدوده .چه کسی باید جواب این مسائل را بده ، البته که مسئولین این کشور به امور مهمتری مشغول هستند
| 
میگین چیکار کنن؟ انتظار نبود که پولاشونو تو شرکت های دانش بنیان یا تولید نمونه یک محصول خارجی که میتونه هزارتا درد این ملتو دوا کنه سرمایه گذاری کنن. قبول کینم ما هنوزم جهان سوم هستیم. همینکه ساخت و ساز نکنه و گرونی نیاره خیلیه. فورت کورت ؟!!!!!عزیز جان اون فود کورته
| اصلا چرا باید بگیم فود کورت؟ چرا اسم ایرانی براش معادل سازی نمی کنیم؟ مقاله خوبیست و جای تشکر دارد و به واقعیت اسف بار اشاره دارد اول اینکه هزینه فوتبال از بیت المال است و دوم اینکه در ایران هیچ آدم عاقلی سرمایه اش را صرف تولیدات جدی نمی کند. چی میگی تابناک؟اولا نوع دلایلت پرخاشگرانه و بی منطقه!فوتبالیست ها تنها اعضای پولدار جامعه ما نیستن و این مسخره هست که شما فقط بخواید یک قشر خاص رو نقد کنید! همین فوتبالیست ها خودشون محصول این کشورن و از مریخ که نیومدن!و گذشته از اون شما نمیتونید با تمسخر در مورد روش هزینه کردن آدما صحبت کنید و اگر حرفی هم میزنید باید بدونید که با توجه به این که این موضوع ربطی به شما نداره باید در موردش صحبت کنید!
بعدم یه جوری حرف میزنید انگار فوتبالیست های ما همه مغز های این کشور بودن و الان پدیده فرار مغزها رخ داده! مثلا انتظار داری یک فوتبالیست بعدش چی کار کنه؟ بره مثلا یه کارخونه تولیدی خفن بزنه؟ اگر کاری بلد بود همون اول میرفت اونکار رو میکرد جای فوتبالیست شدن! مگه فکر میکنی همه جای دنیا غیر از چند مثال های انگشت شمار بقیه فوتبالیست ها به چه کارهایی اشتغال پیدا میکنن؟
توی کشور ما که این همه آدم متخصص در حال ورشکست شدنن چرا فکر میکنی که یک فوتبالیست که هیچ تخصصی هم نداره جای یک شغل مطمئن و بی دردسر مثل شغل قبلیش باید بره یک کار عجیب غریبی انجام بده؟
| دوست عزیز در اینکه نحوه خرج کرد پول مربوط به خودشونه شکی نیست ولی موضوع زمانی بغرنج میشه که این پولها به واسطه فوتبال دولتی از جیب مردم خرج میشه.دوستان گفتن که مثلا دارایی این افراد در مقابل کریس رونالدو ناچیز هستش بعله بنده هم قبول دارم اما آیا کریس رونالدو این پول رو از جیب مردم اسپانیا بیرون کشیده یا باشگاه بر اساس شایستگی های فردی بهش پول داده؟ | داداشی هر کسی که پول داره که نباید خودش فکر کنه مشاور میگیره کارشناس اقتصادی میگیره که با پولش چیکار کنه یعنی فقط نوابق کارخونه میزنن؟ دستمزدهای میلیاردی؟درآمد یه هفته این رستوران ها هزینه یه فصل بازیکنهای تیمشون را تامین میکنه
دستمزدهای میلیاردی؟درآمد یه هفته این رستوران ها هزینه یه فصل بازیکنهای تیمشون را تامین میکنه
| یعنی رستورانش هفته ای 50 میلیارد تومن درآمد داره ؟ شیشه میزنی یا کراک ؟ در زمینه تجارت, فوتبالیستهای ما انگشت کوچیکه کریس رونالدو هم نمیشناینا کل دارایی و املاکشون رو بفروشن عمرا بتونن اون آپارتمانی که رونالدو توی برج ترامپ خرید رو بخرن
| در زمینه بازی چطور؟ | بازیشون هم همینطور! 
| اگر قلیون نکشن میشه | مشكل اينه كه رونالدو دريك اقتصاد كاملا ازاد وخصوصياين پول رابدست اورده نه از جيب مردم كشورش | چه ربطی داره ببم؟ | ببخشید پسر خاله کریسخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخ
تو فکر کردی مربیان ایرانی چرا اینقدر حرص می زنند. آیا برای فوتبال و تیم های باشگاهی است؟ اینها بساز بفروش رستوران دار دلال ....هستند فوتبال برایشان سرمایه اولیه برای شروع یک بیزینس جدید است.