از اين چشمه آبي نميجوشد
گل؛ با ثبت چهارمین شکست پاس كه اينبار مقابل سپاهان رقم خورد ، فوتبال نويسهاي همداني از سرنوشت اين تيم در ليگ بيمناكند. مقاله اي كه مي خوانيد به قلم علي ثقفي و در نقد سرمربيگري و مديريت در پاس نوشته شده است:
آقای منصوریان! حداقل 3 ماه از حضور شما در پاس می گذرد ، آیا می دانید که شما در کادر فنی پاس جای دارید ؟ در اکثر تمریناتی که حاضر بوده ام شما را با پیراهن آبی استفلالی در میانه زمین تمرین دیده ام ، اما آقا منصوریان ! بازی رسمی که زیر پوشش تصویر برداران و عکاسان زیادی قرار دارد محل نمایش تعصبات و علایق شخصی نیست!
شاید شما می خواستید به همتایتان در تیم مقابل نشان دهید که بیشتر از او به خانه اول پایبند هستید و هنوز هم اصالت خود را حفظ کرده اید ! آقای منصوریان ! شما در حال حاضر با باشگاه پاس همدان قرارداد دارید و باید در درجه اول تعصب این تیم را داشته باشید ، پس اگر واقعاً همانطور که گفتید "خود را مستاجر فوتبال همدان می دانید" به هواداران این تیم احترام بگذارید و به رنگ سبز درآیید!
سئوالاتي درباره تركيب
هرچند که علت اصرار همه کاره کادر فنی پاس در این سه فصل بر استفاده از روش 1-3-2-4 بر ما مستور است، اما کادر فنی تیم پاس برای همین قالب انتخابی بخوانید تحمیلی هم بهترین ها را انتخاب نمی کنند. آقایان در مصاحبه ها عنوان کرده اند که باشگاه پاس از نظر مالی شرایط مساعدی ندارد و بضاعت این تیم اجازه جذب بازیکنان با کیفیت را نمی دهد.
سوال این است که هادی رمضانی که یکی از موثر ترین بازیکنان مقاومت در فصول گذشته بوده یا همت عابدی نژاد که چند فصل سابقه حضور در لیگ برتر در ترکیب برق شیراز را داشته با چه هدفی جذب پاس شده اند؟ وقتی پاس در خط دفاعی مشکل دارد و در شش بازی 11 گل دریافت نموده ، علت اصرار بر حفظ ترکیب خط دفاعی در چیست و چرا یک بار هم به عابدی نژاد فرصت عرض اندام نمی دهید؟
علی رغم داشتن یک چپ پای تخصصی مثل هادی رمضانی، علت اینکه یدالله اکبری در پست غیر تخصصی به کار گرفته می شود تا به همراه مهرداد کریمیان به صورت توأمان فرصت بازی پیدا کنند، چیست؟ آیا شما به موفقیت پاس می اندیشید، یا به بازی دادن به نفراتی که مورد بیشتر علاقه شما قرار دارند؟ به راستی علت جذب بازیکنانی چون سعید بیات، همت عابدی نژاد و هادی رمضانی یا حفظ نفراتی چون مهدی اسلامی، مقداد قباخلو، مصطفی یوسف علیزاده چیست ؟
تعوض، تعطيل!
چند بار در بازیهای فوتبال دیده اید که مربیان با تعویض های طلایی خود سرنوشت مسابقات را تغییر داده اند؟
کادر فنی پاس آنقدر بی تجربه عمل می کنند که در شرایط حساس و بحرانی به جای اینکه با استفاده از تعویض استرس وارد شده به تیم را خنثی نمایند ، با حضور مستمر در کنار زمین و انجام حرکات نمایشی، نه تنها استرس را دفع نمی کنند بلکه خود نیز دچار استرس شده و این حالت را به بازیکنان نیز منتقل می نمایند.
در این شرایط است که کادر فنی از انجام وظیفه اصلی خود که هدایت تیم است نیز غافل می شوند ؛ به دیدارهای پاس در این شش هفته دقت کنید ! چند بار کادر فنی با تعویض های مثبت و تاثیر گذار توانسته اند نتایج برد یا تساوی بدست آمده را تا پایان حفظ کرده و نبض بازی را در دست بگیرند ؟
تصمیم گیرنده کیست ؟
و اما باز هم این سوال تکراری ، چرا که بعد از گذشت شش هفته هنوز نميدانيم چه کسی نفر اول کادر فنی پاس است؟ واقعاً نمی دانیم که چه کسی را باید مخاطب قرار دهیم؟ از اولیایی میپرسیم میگوید مسائل فنی با پورحیدری است!
از پورحیدری می پرسیم با انگشت منصوریان را اشاره می رود و وقتی به سراغ منصوریان می رویم اعلام می دارد که دستانی دیگر در کار است و من تصمیم گیرنده نهایی نیستم! واقعاً با این سیستم چه انتظاری می شود داشت؟
چگونه 90 دقیقه به تماشای بازیهای این تیم بنشینیم و در انتظار کسب پیروزی هم باشیم؟ وقتی ساختار کار ایراد دارد و جایگاه افراد مشخص نیست همه اشکالات و نواقص متوجه یک نفر می شود؛ مدیر! مدیریت باشگاه پاس در این سه فصل همواره در شرایط بحرانی شخصاً وارد عمل شده و با انجام مصاحبات یا دادن اولتیماتوم یا اعمال جریمه ، کادر فنی را مجبور به اعمال تغییرات منتهی به کسب نتیجه می نمود.
اما امسال خبری از این واکنش ها نيست ! شاید علت آن تفاوتهای بین بگوویچ و منصوریان باشد ، چرا که منصوریان ، اولیایی و پورحیدری از یک خانواده هستند !
