مهدوي‏کيا و کريمي، عميق تر از قطبي

افشين قطبي بار ديگر اعلام کرده درهاي تيم ملي به روي چند بازيکني که با فوتبال ملي خداحافظي کرده اند، باز است و مهدوي کيا و کريمي و باقري و هاشميان مي توانند هر وقت دلشان خواست، به تيم ملي برگردند.

به نوشته قدس؛ رويکرد قطبي در اين زمينه، از ريشه مشکل دارد. اول از همه بايد يادآوري کنيم که افشين قطبي 48 ساعت پس از بازي با کره جنوبي و نرسيدن به جام جهاني، هدف اصلي خود را قهرماني در جام ملتهاي 2011 و رسيدن به دور دوم جام جهاني 2014 عنوان کرد که البته همين دو هدف هم تا حدودي با هم تناقض دارند، چه اينکه ما در صورت آغاز پروسه تغيير نسل، بعيد است در جام ملتهاي سال بعد موفق شويم و احتمال موفقيتمان در جام جهاني 2014 بالا خواهد رفت، اما اگر دست به تغيير نسل نزنيم، احتمال توفيق بيشتري در جام ملتها خواهيم داشت و شانس کمي براي موفقيت در جام جهاني 2014.

در اين صورت حتي احتمال نرسيدن دوباره به جام جهاني هم زياد خواهد بود. پس اين وسط يک موضوع مهم به نام «تغيير نسل» وجود د ارد و با توجه به اينکه قطبي هدف اصلي خود را صعود ايران به دور دوم جام جهاني 2014 قرار داده، بايد با حالتي آميخته به تعجب مفرط از او بپرسيم: «پس اين همه دلتنگي براي باقري و کريمي و مهدوي کيا دليلش چيست؟» مگر اينها اگر به تيم ملي برگردند تا جام جهاني 2014 مي توانند به حضور در تيم ملي ادامه دهند؟ چه چيزي عجيب تر از اينکه سرمربي تيم ملي، خواهان بازگشت باقري هم هست.

واقعاً کريم 36 ساله که هفته اي دو بازي سنگين براي پرسپوليس انجام مي دهد، چه باري را مي تواند در تيم ملي به دوش بکشد. اواخر فصل گذشته که کريم در بهترين فرم ممکن قرار داشت، زورش نرسيد بار خاصي از دوش تيم ملي بردارد و خودش متوجه شد که بايد کنار بکشد.حالا دوباره مي شنود که اگر خودش بخواهد، مي تواند به تيم ملي برگردد. طنز ماجرا اينجاست که در اين يک سال اخير، بازيکنان باتجربه، تصميمات بهتري براي تيم ملي گرفته اند تا کادرفني اين تيم.

در واقع کريمي و مهدوي کيا و باقري و هاشميان، بهتر از قطبي مصلحت تيم ملي را درک کرده اند که ترجيح داده اند در مقطع کنوني کنار بکشند تا کادرفني فرصت پيدا کردن جانشين آنها را داشته باشد. کريم باقري هم پس از انجام دو بازي در مقدماتي جام جهاني، عاقلانه و فداکارانه کنار کشيد تا اشتباههاي دايي ادامه پيدا نکند و حداقل در بازي با عربستان، جاي کريم را به يک بازيکن جوانتر بدهد و دوندگي تيم ملي در يک سوم مياني بالا برود.

در حال حاضر نيز اين ستاره هاي وداع کرده با پيراهن تيم ملي هستند که صلاح کار را بهتر از سرمربي ايران درک کرده اند و تحت تأثير دلتنگي هاي گاه و بيگاه افشين قطبي قرار نمي گيرند. وقتي بازيکن، عميق تر و بهتر از سرمربي فکر مي کند و بهتر از او تصميم گيري مي کند، يک موقعيت طنزآلود شکل مي گيرد.

وقتي سرمربي تيم ملي يک کشور پس از ناکامي در صعود به جام جهاني، قول حضور در دور دوم جام جهاني بعدي را مي دهد، قطعاً بايد به سمت انقلاب فني برود، درحالي که قطبي هر روز دلتنگ روزهاي خوب گذشته با مهدوي کيا و باقري و کريمي مي شود. اين تناقض آشکار مردي است که عادت کرده هر روز وعده هاي فضايي به اين و آن بدهد و نام برونگرايي رسانه اي اش را هم بگذارد «رفتار حرفه اي».

در متن و بطن رفتار حرفه اي، نکات کلي ساده اي بايد رعايت شود، مثل تناسب مسير حرکت، با هدف تعيين شده. وقتي آقاي سرمربي رسيدن به دور دوم جام جهاني 2014 را هدف قرار مي دهد، يک بار هم نبايد کريم و کريمي و مهدوي کيا را ترغيب به بازگشت کند. اصلاً تعارف آمد و نيامد دارد.

آمديم و يکي از اين بازيکنان بزرگ، تصميم گرفت به تيم ملي برگردد. آن وقت تا جام جهاني 2014 که ستاره ما 36 يا 37 ساله مي شود، قطبي چه خواهد کرد؟ اينجاست که مي فهميم چه شانسي آورده ايم که مهدوي کيا و کريمي و باقري بهتر و عميق تر از قطبي، به آينده تيم ملي فکر مي کنند.