كاكاي تازه ميلان

درخشش رونالدينيوي برزيلي در اولين مسابقه ميلان در فصل جديد ليگ فوتبال ايتاليا و سهم بارزي كه او در برد 1 2 اين تيم در زمين سيه‌نا به خود اختصاص داد، اميدهايي را كه سران روسونري به وي داشته و در ماه‌هاي اخير پيوسته درباره آن تبليغ مي‌كرده‌اند، بارور كرده و به آن جامه عمل پوشانده است.

به نوشته جام جم و به نقل از 4 Channel ؛ وقتي كاكا هموطن رونالدينيو در ابتداي تابستان امسال در ازاي 65 ميليون يورو به رئال‌مادريد رفت و تبديل به سومين فوتباليست گران تاريخ شد سران ميلان مانور و كار روي رونالدينيو را شدت بخشيدند. استدلال آنها بر اين پايه استوار بوده است كه اگر در دوره حضور كاكا به سبب مهارت‌هاي فني والاي او و همراهي بهتر و بيشتر ساير مهره‌هاي تيم با وي امكان شكوفايي رونالدينيو وجود نداشته، حالا كه كاكا رفته، سن‌سيرو مي‌تواند قلمرو رونالدينيو باشد و او با 29 سال سن در شرايطي قرار ندارد كه نتواند درخشش گذشته‌اش را بازيابد و دست‌كم 80 تا 90 درصد تبديل به همان بازيكني شود كه در بارسلونا بود و با تكنيك ناب و سرعتش در اجراي فني‌ترين حركات چشم‌ها را خيره مي‌كرد و آن تيم را دو بار متوالي قهرمان ليگ اسپانيا و يك مرتبه (2006)‌ هم فاتح جام قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا كرد و مهارت و سرعت دريبل زدنش و قوه‌اي كه در هدايت سايرين و به راه‌اندازي يارانش داشت، شگفت‌انگيز به نظر مي‌رسيد.

قابل توجه

از آن تاريخ و از آن روزهاي خوش مدت قابل توجهي مي‌گذرد. وقتي او در بارسا نيمكت‌نشين شد و با فرانك رايكارد كنار نيامد، پپ گوارديولا كه جاي اين مربي هلندي را در نوكمپ گرفت با قطع اميد از نظم‌پذيري وي ترتيب انتقال رونالدينيو به ميلان در تابستان سال پيش را داد. رونالدينيو شروع خوبي در سن‌سيرو داشت و در 6، 7 هفته آغازين فصل گذشته مسابقه‌هاي سري A بازي‌هاي موفقي را ارائه كرد و حتي زننده تك‌گل پيروزي‌ساز روسونري در برابر اينتر در بازي رفت دربي شهر ميلان بود، اما او به آرامي پسروي داشت و از يك‌سو در تاكتيك‌هاي انتخابي كارلو آنچلوتي نگنجيد و از جانب ديگر مصدوميت‌هاي يك فصل پيشتر دوباره به وي رو كرد و رونالدينيو در نيم‌فصل دوم كالچو سايه‌اي كم‌پيدا در سن‌سيرو بود.

در دوره لئوناردو

اما حالا كه آنچلوتي 3 ماه است به چلسي رفته و لئوناردوي برزيلي جاي او را در جمع قرمز‌ و سياه‌هاي شهر ميلان گرفته، به رغم تمامي نتايج ضعيف روسونري در ديدارهاي پيش‌فصل اين اميد به وجود آمده است كه رونالدينيو با درخشش مجدد خود دست مربي هموطنش را بگيرد و كاري كند كه او جانشين مناسبي براي كارلتو به نظر برسد.
بازي شنبه‌شب 31 مرداد ميلان با سيه‌نا نشانه‌هاي اميدبخشي را در اين خصوص به دست داد. اين پاس‌هاي ظريف و دقيق و فني رونالدينيو و ضربات نهايي و تمام‌كننده پاتو، يك جوان برزيلي ديگر مستقر در ميلان بود كه پيروزي را در اين شب نصيب تيم مسافر كرد و اولين 3 امتياز فصل را در رقابتي كه ميلان مجددا با اينتر و يوونتوس در كورس قهرماني سري A خواهد داشت به نام اين تيم نوشت.
رونالدينيو هنوز مي‌تواند همان مهره درخشان باشد و سرنوشت‌سازي كند و همسو با خود، ميلان را به موفقيت برساند

اين تاييد و پاسخ مثبتي از جانب رونالدينيو به مديران ميلان بود كه بعد از رفتن كاكا مكررا از او خواسته بودند كاكاي تازه‌اي براي آنها باشد و مثل گذشته‌اش شود و شبيه به سال‌هاي اوجش (2004 تا 2006)‌ توپ بزند و همانقدر فني و ماهر باشد كه در وجود و ظرفيت و توان‌ وي هست و در 2 سال گذشته به خاطر مسائلي چند پنهان مانده و كمتر مجال بروز يافته بود.

حالا يا هرگز

بازي اخير با سيه‌نا نشان داد كه رونالدينيو هنوز مي‌تواند همان مهره درخشان باشد و سرنوشت‌سازي كند و همسو با خود، ميلان را نيز به اولين اسكودتوي خود از سال 2004 به بعد رهنمون شود. يكي از كساني كه بيشترين اميد را در اين خصوص به رونالدينيو بخشيده، لئوناردو است. مدافع چپ تيم ملي برزيل در جام جهاني 1994 و مدير فني سال‌هاي اخير ميلان كه در 11 مسابقه تداركاتي اين تيم در تابستان امسال فقط دو برد را نصيب روسونري كرد و به عنوان سرمربي جديد ميلان تحت فشار زيادي قرار دارد، مي‌گويد: «من و ساير اعضاي ميلان بيشترين كمك را به رونالدينيو ارزاني مي‌داريم تا وي دوباره اوج بگيرد و هماني شود كه در گذشته بود. ما حس مي‌كنيم اين توان و مهارت هنوز در وجود وي هست و بهتر است او آن را جدي بگيرد و توانش را شكوفا كند؛ زيرا در غير اين‌صورت براي او دير خواهد شد. اگر الان از اين فرصت سود بجويد، شايد فرصت مجدد مناسبي نظير همين مورد در سال‌هاي بعد شامل حال او نشود. نمي‌خواهم بگويم كه براي رونالدينيو يا حالا اين موقعيت شكل مي‌گيرد يا هرگز، اما قدر مسلم اين كه زمان با او سر سازگاري ندارد و عقربه ساعت به سويي ديگر مي‌رود و وي در سراشيبي زندگي ورزشي‌اش قرار گرفته است و نمي‌توان انتظار داشت كه مثلا 2 يا 3 سال بعد او همانقدر شانس براي احياي خود داشته باشد كه اينك دارد. اين فرصتي است كه وي نبايد از دست بدهد و حتي تيم ملي برزيل نيز به اين مورد و مساله نيازي عمده دارد تا بر پايه درخشش وي صعودي قاطع‌تر به مرحله نهايي جام جهاني 2010 داشته باشد و آنجا هم حضوري كاملا موفق را به نمايش بگذارد. همه ما منتظر اين فرآيند هستيم.»

فقط او

آدريانو گالياني نايب‌رئيس قدرتمند ميلان نيز كه در غياب سيلويو برلوسكني رئيس اين باشگاه (و نخست‌وزير ايتاليا)‌ تمام راه‌ها به او ختم مي‌شود و نفوذش در كريدورهاي روسونري بيش از هر كسي است، درباره رونالدينيو و نحوه كار او در ديدار با سيه‌نا كه بي‌شباهت به نمايش‌هاي اوج بارسلونيايي او نبود، مي‌گويد: «رونالدينيو واقعا عالي بود و به همگان نشان داد كه چطور مي‌توان مهاجمان خودي را در آستانه دروازه رقبا تغذيه كرد. پاس‌هاي او براي پاتو و در عمق خط دفاعي حريف بسيار دقيق بود. او نه‌تنها وظايفش را انجام داد بلكه چيزي فراتر از آن هم جلوه كرد. اين كه او بتواند سريع تغيير وضعيت بدهد و با شرايط مختلف خو بگيرد، فقط از ستاره‌ها برمي‌آيد؛ از آدم‌هاي كميابي مثل رونالدينيو.»