چرا احساسات ملیگرایانه در میان ایرانیان کمرنگ شده است؟
کارلوس کیروش چند شب پیش در برنامه نود گفت، انتظار دارد در دیدار برابر قطر و البته سایر دیدارهای تیم ملی مردم، حمایت همه جانبهای از تیم ملی نشان بدهند. او در این برنامه گفت: «من انتظار دارم از فردا همه مردم پرچم ایران را از پنجره خانه و اتوموبیلشان آویزان کنند و همدل و همزبان این حمایت را تا روز مسابقه و در ورزشگاه به نمایش بگذارند!». نگاهی به حرفهای کیروش شاید این تلنگر را به ما بزند که چه اتفاقی افتاده که نمادهای ملی ایران، کمکم در ذهن ما رنگ باختند و به یک پدیده معمولی بدل شدند! تیم ملی فوتبال ایران، زمانی تنها تیمی بود که دل هر ایرانی را به لرزه میانداخت؛ اما شاید در پنج سال اخیر، دو یا سه بازی را به خاطر داشته باشیم که همه صندلیهای ورزشگاه آزادی پر شده باشد. مثال تیم ملی را میتوان به خیلی چیزهای دیگر هم تعمیم داد.
شما با این عبارت که «چرا احساسات ملیگرایانه در میان ایرانیان کمرنگ شده است؟» موافقید؟ و اگر موافقید چرا؟
برای ایجاد حس وطندوستانه معقول در کشور چه باید کرد؟
به نظر شما اختلافات جناحی و سیاسی به چه میزان در کاهش احساسات وطندوستانه ایرانیان مؤثر بوده است؟
سفر تعداد زیادی ایرانی به کشوری مثل امارات که همیشه به ایرانی ها بی احترامی می کند و خلیج فارس را چیز دیگری می نامد.
همین الان سردمداران فوتبالمون زورشون میاره به تیم قرمز پایتختمون بگن پرسپولیس نمی دونم چیشون میشه که باید بگن پیروزی
اخه 4 ملیارد دلار بودجه کل ورزش ایران هست؟
حقوق کی روش 2 ملیون دلاره که میشه 8 ملیارد و توی هر تیمی هم که میبود این حقوقو میگرفت
مطمئنی؟؟؟؟؟؟
خنده دار اینکه همین کشوری که ایشان از آنجا برای ما نسخه تجویز کرده برپایه نژادپرستی و نسل کشی بنا شده و الان هم شاهد تجاوز ارتشش به سوریه هستیم.
دلیلش عقب ماندگی کشور نسبت به کشورهای دیگر و فساد و دروغ و اختلاس گسترده است همچنین استفاده بیش از حد از عرق ملی برای منافع جناحی مثل برنامه های صداوسیما.






