پایان ناخوش باضربه فنی یزدانی در23 ثانیه مقابل ابراگیموف!/ وداع با پلنگ پیر+ویدیو

عامل مي گفت ميثم تلاش كرد اما جو المپيك اونو گرفته بود و تا الان ميدون جهاني نديده بود ، پس چطور كشتي گير 20 ساله ژاپني تو گروه حسن رحيمي با اين موارد مشابه ، جو المپيك نگرفته بودش و مدال نقره گرفت ؟؟؟؟؟؟؟؟؟ هر چي سنگه مال پاي لنگه

مسابقات المپيك براي بعضي ها ، ميدان كسب تجربه براي مسابقات داخلي و ليگ شده ، نماد اينكه : شيپور رو از طرف گشادش فوت كردن شده

به نطرم تاکید بیش از اندازه برروی قومیت ها و یا به قول شما تعصبات محلی و منطقه ای، معایبش بر مزایایش میچربه
اگر کسب مدال و بر سکو ایستادنو در نگاهی کلان برای "ایران" بنگیریم، مزایایی به همراه داره که بیش از همه هم جنبه های روانی اون مهمه ؛ یعنی به شکلی با بالا رفتن پرچم یک کشور، در روح آحاد آن ملت حس غرور ، شخصیت داشتن در عرصه جهان و ... تزریق میشه.
این جنبه ملی و کلان قضیه است
اما اگر یه خورده پایین تر بیایم اگه بیش از اندازه بر روی شهر یا محله آورندۀ مدال تاکید بشه، میتونه برعکس سمی در روحیه آحاد ملت تزریق کنه
مناطقی که مدالی نبرده اند احساس خسران و ضعف می کنند ، احساس خود کم بینی. و در مرحله بعد کینه نسبت به مناطق برنده مدال (و غرور برای منطقه برنده که اونارو از پیشرفت باز میداره).
همین مساله رو ما در زمینه فقرا شاهدیم. بسیاری از فقرا و حتی طبقه متوسط جامعه نسبت به قشر اغنیا در عین حال که احساس ضعف میکنن، حس نفرت هم دارن. احساس میکنن اغنیا حقشونو خوردن.
تمجید از قهرمانان و شهرها یا قومیت آنها تا جایی قابل قبوله که به انشقاق بین قومیت ها منجر نشه. به زبان آکادمیک، سرمایۀ اجتماعی رو تخریب نکنه. چیزی که به نظر میاد عموماً در ایران رخ میده. خود شما در کامنتت اشاره کردی که "این مازندرانی ها هم اینقدر میگن مازندران و جویبار که آدم حالش بهم میخوره". به نظر میرسه وارد مرحله تخریب سرمایه اجتماعی (دوستی، اعتماد، همکاری، و ...) شدن.
روشنه که با تخریب سرمایه اجتماعی همه ضرر میکنیم، کل ملت. و مثلا در عرصۀ اقتصاد یکی از دلایل اینکه ما نمی بینیم که شرکت های ما عمر طولانی (صد سال، دویست سال ...) داشته باشن همین مسائله اس، نمیتونیم مدت زیادی در کنار هم بمونیم، مدت زیادی با هم نمی تونیم کار کنیم. در صورتی که در غرب چنین نیست.
دیگر اینکه هرچه به راحتی بینمون خط کشی نشه بیشتر میتونیم همو تحمل کنیم. چرا اعضای یک خانواده درگیری فیزیکی با هم پیدا نمیکنن (هرچند کم کم داریم شاهد این مساله هم میشیم که تحلیل خاص خودشو میخواد) اما به هرحال، چرا اعضای یک خانواده با هم درگیری فیزیکی پیدا نمیکنن اما همین اعضای خانواده در اجتماع با راننده تاکسی، فروشنده، همکار یا ... ممکنه دچار درگیری فیزیکی بشن. یکی از دلایل اصلی اینه که اعضای خانواده اشتراکات زیادی با هم دارن، هربار که بخواد مشکلی پیش بیاد و کار به جای باریک بکشه ،اشتراکات جلوگیری میکنه. اما در اجتماع، این اشتراکات کمتر از اشتراکات بین اعضای یه خانواده س. بین قومیت ها باز کمتر میشه و سپس بین ملتها. اینه که ما مدام شاهد جنگ بین ملتها هستیم. یعنی بالاترین سطح خشونت در سطح ملل رخ میده. میخوام نتیجه گیری کنم که با تاکید بیش از اندازه بر روی شهر و قومیت برنده مدال، در عین داریم با کشیدن خط و مرز بین شهرها، از اشتراکات کم میکنیم و به ایجاد خشونت دامن میزنیم.
البته ممکنه در مرحله بعد در ذهن پویای شما این سوال خلجان پیدا کنه که اصن بهتر نیست اینقدر روی ملیت هم تاکید نشه؟ آیا خشونت کاهش پیدا نمیکنه؟ آیا از فقر کاسته نمیشه؟ آیا انسانیت بهتر از ملیت نیست؟ و سوالات خیلی تکان دهنده تری میشه طرح کرد. بله، برخی بر این عقیده هستن.
عجالتا اینارو خدمت شما عرض کردم ان شاء الله حضوراً خدمت میرسم، هرچند قطعاً همه این سطور برای شما تکراری بوده و خودت بهتر میدونستی.

این چیه؟ خبر/ اهان سایت هک شده

تابناک فکر کنم در تیتر به جای "برای باید "را" بنویسی

شکارچیان فیلا ، نشان طلای یزدانی را شکار کردند!

برای این داوران متاسفم، حرفی برای گفتن ندارند.

برای این داوران متاسفم، حرفی برای گفتن ندارند.

الحمد الله توی هیچ سازمان جهانی به اندازه یه پشه هم نفوذ نداریم همه جا حق ما را میخون هم توی کشتی هم توی وزنه برداری هم تکواندو..مملکتی که بیچاره شد همه توی سرش میزنند لعنت به خیانتکارهایی که ایران را خاک سیاه نشوندن لعنت!!

زرشک