او بدتر از کلینزمن است

ماینس در بازگشتش به رقابت‌های بوندس لیگای یک شگفتی‌ساز شد. نخستین پیروزی این تیم تازه صعود کرده به بوندس لیگای 47، برابر بایرن‌مونیخ مدعی به دست آمد.

به نوشته وطن امروز؛ بایرن در برابر 20 هزار و 300 تماشاگر حاضر در ورزشگاه «بروخوگ اشتادیون» به حریف کوچک و گمنامش باخت تا اوضاعش سراسر بحرانی شود. روزنامه آلمانی «ولت» پس از باخت 2 بر یک بایرن در خانه ماینس نوشت: «بایرن ونگال بدتر از بایرن کلینزمن.»

این بدترین استارت تیم مونیخی در 43 سال اخیر شمرده می‌شود. فوتبالی که پر افتخارترین باشگاه آلمان این روزها ارائه می‌دهد،‌ به مراتب بدتر از فصل پیش است. به نظر می‌رسد،‌ در میان سران بایرن هیچ‌کس ایده‌ای برای نجات این تیم در بحران آغاز فصل ندارد. 3 بازی و تنها 2 امتیاز همه دستاوردهای تیم همواره مدعی مونیخی در 3 هفته نخست رقابت‌هاست.


بایرن مونیخ، مصائب ونگال
زود دویچه سایتونگ،‌ روزنامه معروف آلمانی پس از این باخت تیتر زد: «مصائب لوئیس ونگال». این روزنامه همچنین نوشت: «در تیم ضعیف مونیخی تنها 2 بازیکن قانع کننده بودند». کارل هاینس رومنیگه‌، مرد شماره 2 باشگاه نسبت به وجود شرایطی خطرناک در بایرن هشدار می‌دهد؛ اوضاعی که حتی ونگال موفق را هم نگران کرده است تا جایی که مرد هلندی در نشست خبری پایان بازی می‌گوید: «از خودم می‌پرسم،‌ در تمرین‌های آماده‌سازی چه اشتباهی داشتم و کجای کارم نادرست بوده است. می‌دانم که اکنون باید سخت‌تر و بهتر کار کنم‌ تا بزودی به موفقیت برسیم».

ون‌گال با تجربه و صاحبنام در این بازی به تیمی باخت که مربی‌اش تنها 3 هفته است روی نیمکت می‌نشیند و تازه می‌خواهد پا جای پای یورگن کلوپ محبوب در ماینس بگذارد. در مقابل ونگال هلندی هیچ دوست ندارد،‌ کلینزمن جدید بایرنی‌ها باشد؛‌ هرچند این روزها کاملا در این مسیر گام برمی‌دارد. 2 تساوی و یک شکست موجب شده در تازه‌ترین نظرسنجی صورت گرفته از سوی خبرگزاری ورزش آلمان تنها 3/29 درصد افراد شرکت کننده به قهرمانی بایرن رای بدهند.

بایرن در این بازی باز هم فرانک ریبری را در ترکیبش نمی‌دید و از خلاقیت در این تیم نیز هیچ خبری نبود. مدافعان بایرن کاملا ناهماهنگ بودند و خط میانی‌اش هم در میان این لشکر به هم ریخته نتوانست کاری از پیش ببرد. کلوزه و گومس هم در هوا معلق بودند. همه اینها موجب شد تا شاگردان توماس توخل، سرمربی ماینس در همان نیمه نخست بازی کار را تمام کنند.

آنها در نیمه نخست 2 گل زدند و سپس در نیمه دوم بااراده و البته درخشش مولر، دروازه‌بانشان در برابر تماشاگران خودی جشن پیروزی گرفتند. در این بازی 44 دقیقه طول کشید تا مونیخی ها دروازه‌بان حریف را به واکنش وادارند. نمایش نیمه نخست بایرن آنچنان بد بود که ونگال به گفته خودش برخلاف عادت و سنت همیشگی‌اش 2 بار دست به تعویض زد؛ تعویض‌هایی که به کار تیمش نیامد.

کریستین هایدل،‌ مدیر ماینس پس از پیروزی تیمش با خوشحالی فراوان گفت: «از نظر فنی این بهترین مسابقه‌ای بود که در 20 سال گذشته در این ورزشگاه شاهدش بودم». بایرن آخرین‌بار در فصل 1967 – 1966 چنین استارت بدی را در بوندس لیگا تجربه کرده بود. رومنیگه در پایان بازی همچنین گفت: «از روبرت شوان، مدیر سابقمان یاد گرفتم که نه پس از بازی‌های بزرگ و نه بعد از شکست‌ها هیچ تصمیمی نگیرم».

به هر حال آنچه از حال و روز این روزهای بایرن پیداست آن است که خود ونگال هم هنوز ترکیب اصلی تیمش را نشناخته و در پی یافتن آن است. دیگر آنکه رقیبانی چون فلیکس ماگات،‌ آرمین فه یا حتی رالف رانگنیک می‌توانند امیدوارانه‌تر به قهرمانی در پایان فصل فکر کنند. بایرن این روزها شیری بی‌یال و دم است.


لورکوزن، صدرنشین
هر اندازه که بایرن روزهای بدی را سپری می‌کند،‌ در مقابل یوپ هاینکس، سرمربی موقت فصل پیش این تیم روزهای خوشی را با بایرلورکوزن در بوندس لیگا تجربه می‌کند. پیرمرد آلمانی پس از برد 5 بر صفر شاگردانش برابر فرایبورگ تیمش را بالاتر از همه مدعیان در صدر جدول می‌بیند. «اشتفان کیسلینگ» (35)، «بارنتا» (47، 76) و «دردیوک» (69، 85) زننده‌ گل‌های لورکوزن در خانه فرایبورگ بودند.


فرانکفورت، مرخصی آخر هفته کیا
میشائیل اسکیبه، سرمربی آینتراخت در سفر تیمش به کلن باز هم مهدی مهدوی‌کیا را به همراه نبرد. فرانکفورتی‌ها که بوندس لیگای 47 را امیدوارکننده شروع کرده‌اند،‌ عصر یکشنبه در خانه کلن در حالی که از دقیقه 54 ، 10 نفره بازی می‌کردند،‌ توانستند به تساوی بدون گل دست پیدا کنند. 5 امتیاز از 3 بازی نتیجه خوبی برای فرانکفورت بشمار می‌آید و این تیم را در جمع بالانشینان بوندس لیگا قرار داده است.

هرچند برای فوتبال‌دوستان ایرانی تماشای نیمکت‌نشینی «کیا» در فرانکفورت هیچ لطفی ندارد. مهدی را این روزها حتی نمی‌توان نیمکت‌نشین هم به ‌شمار آورد. اسکیبه بارها گفته است،‌ علاقه‌ای به مهدوی‌کیا ندارد. لوکاس پودولسکی،‌ مهاجم فصل پیش بایرن که به کلن،‌ زادگاهش بازگشته در این بازی نمایش خوبی داشت و بهترین بازیکن میدان بود.


هانوفر، جواب شوک
هانوفر پس از اخراج دیترهکینگ توانست به پیروزی برسد. شاید بایرنی‌ها برای رسیدن به نخستین برد و خروج تیم‌شان از بحران باید همین راه حل را در پیش بگیرند: اخراج ونگال! به هر حال قرمزهای فوتبال آلمان یک هفته پس از رفتن هکینگ در خانه نورنبرگ به برد رسیدند. یری اشتاینر،‌ مهاجم اهل چک هانوفر هر 2 گل تیمش را در این بازی به ثمر رساند.


دورتموند، تساوی خانگی
تلاش 90 دقیقه‌ای بورسیا دورتموند و اشتوتگارت 2 گل در پی داشت که سهم هر تیم یک گل بود و البته تقسیم امتیازها. مردان یورگن کلوپ، سرمربی دورتموند در 19 بازی اخیر این تیم در خانه هرگز طعم باخت و شکست را نچشیده‌اند. کلوپ پس از باخت 4 بر یک هفته پیش تیمش برابر هامبورگ کوشید تا ابرهای تیره را هرچه زود‌تر از آسمان دورتموند کنار بزند. دورتموند در این بازی پس از 488 دقیقه دروازه‌اش را به روی حریفان باز شده دید.


دردسرهای ونگال در خط حمله
پس از ناکامی مونیخی‌ها در فصل گذشته ونگال هدایت تیم را برعهده گرفت تا با ایجاد تغییراتی در بایرن فصلی تازه را با شیوه‌ای جدید آغاز کند.

داشتن یک تیم قدرتمند متشکل از ستاره‌های بزرگ فوتبال آرزوی هر مربی‌ای است اما لوئیس ونگال، سرمربی هلندی بایرن‌مونیخ با مشکلی جالب مواجه شده و در حالی که 4 مهاجم برجسته در فهرست خود دارد تنها می‌تواند از 2 نفر از آنها در ترکیب اصلی استفاده کند.

پس از ناکامی مونیخی‌ها در فصل گذشته ونگال هدایت تیم را برعهده گرفت تا با ایجاد تغییراتی در بایرن فصل تازه‌ای را با شیوه‌ای جدید آغاز کند. او 4 مهاجم آماده از جمله لوکا تونی، ماریو گومز، میروسلاو کلوزه و ایویکا اولیچ را در اختیار دارد و انتخاب زوج خط حمله برای این مربی هلندی بسیار دشوار خواهد بود.کلوزه و تونی در 2 فصل گذشته خط حمله باواریایی‌ها را تشکیل می‌دادند. در فصل نقل‌ و انتقالات گومز و اولیچ به بایرن پیوستند، این 2 مهاجم در ترکیب اشتوتگارت و هامبورگ بسیار خوب کار کرده و از بهترین‌های تیم خود بودند.

بایرن در 2 فصل گذشته 3 مهاجم (تونی، کلوزه و پودولسکی) را در ترکیب خود داشت و در پاره‌ای اوقات به‌دلیل مصدومیت‌ها با مشکل روبه‌رو می‌شد، بویژه که بایرن هم در جام‌های داخلی و هم لیگ قهرمانان حضور داشت و فشردگی مسابقات باعث آسیب‌دیدگی بازیکنان می‌شد.

در زمان مربیگری یورگن کلینزمن و اوتمار هیتسفلد همواره انتخاب نخست آنها زوج کلوزه – تونی بود و کم‌اعتنایی به مهاجم ملی‌پوشی مثل پودولسکی باعث شد تا او در نهایت تصمیم به ترک مونیخ و بازگشت به تیم سابقش (کلن) بگیرد. به‌هرحال در تابستان امسال گومز و اولیچ به آلیانز آره‌نا آمدند تا مشکلات این تیم در خط حمله برطرف شود اما ونگال چگونه می‌تواند با این مشکل کنار آ‌مده و از میان آنها نفرات ثابت را انتخاب کند؟

پرداخت 35 میلیون یورو برای گومز، مهاجم ملی‌پوش آلمانی که یک رکورد در تاریخ باشگاه محسوب می‌شود او را یکی از گزینه‌های اصلی حضور در ترکیب ثابت قرار می‌دهد. او در کنار کلوزه شانس‌های نخست قرار گرفتن در خط حمله تیم ملی آلمان در جام‌جهانی 2010 هستند و احتمالا در ترکیب بایرن نیز بیشترین شانس را خواهند داشت.

یک فصل بازی در کنار هم و رسیدن به هماهنگی لازم کمک بسیاری به شاگردان یوآخیم لو در جام‌جهانی خواهد کرد. با این اتفاق تکلیف تونی و اولیچ چه می‌شود؟ تونی در نخستین فصل حضورش در بوندس‌لیگا عملکردی عالی داشت و با 24 گل زده بایرن را به عنوان قهرمانی رساند.

فصل پیش اوضاع به‌گونه‌ای دیگر بود و او کمتر نشانی از آن مهاجم گلزن و آماده داشت. در نهایت تنها 4 گل به ثمر رساند که با توجه به اینکه در بیشتر بازی‌ها به‌صورت ثابت به میدان رفت، آمار چندان خوبی به‌نظر نمی‌آید. در دیدارهای پیش‌فصل هم تا حدی ناآماده نشان داد که برای رسیدن به فرم مطلوب به تیم ذخیره‌ها فرستاده شد.

در چند بازی اخیر بایرن، ونگال هم اولیچ و هم کلوزه را به‌عنوان مکمل گومز به میدان فرستاد اما در آخرین دیدار این تیم برابر برمن این مربی هلندی کلوزه و اولیچ را به عنوان زوج خط حمله انتخاب کرد. این مربی هلندی کمتر به نام‌ها توجه دارد و براساس آمادگی بازیکنانش ترکیب اصلی را انتخاب می‌کند. به همین دلیل با توجه به محرومیت و مصدومیت‌ها ممکن است ترکیبات مختلفی را راهی میدان کند.