نقطه نامطمئن

مدت هاست تيم ملى فوتبال كشورمان در برخى خطوط با مشكلى به نام كمبود بازيكن مطمئن روبه روست.

به نوشته جوان؛ درون دروازه بعد از خداحافظى احمدرضا عابدزاده هيچ دروازه بانى نتوانست شايستگى جانشينى عقاب آسيا را داشته باشد، در خط حمله هم بعد از آنكه دايى به جبر زمان مجبور به خداحافظى از تيم ملى شد هيچ يك از آنهايى كه مى گفتند دايى جايشان را تنگ كرده نتوانستند مشكل گلزنى تيم را حل كنند. بحث و بررسى در خصوص اين دومى را به زمان ديگرى موكول مى كنيم و به بررسى مشكل قفس تورى تيم ملى مى پردازيم.

در هفته سوم رقابت هاى ليگ برتر اتفاقى افتاد كه نگرانمان كرد. مقاومت شهيد سپاسى، سپاهان اصفهان را با ۳ گل در هم كوبيد البته نگرانى ما بابت پيروزى خوب شاگردان مهابادى برابر تيم مغرور امير قلعه نويى نيست اما وقتى متوجه باشيد كه دروازه بان اين تيم مغرور مرد شماره يك تيم ملى، يعنى سيدمهدى رحمتى است آن وقت به طور حتم به ما حق خواهيد داد كه نگران باشيم. رحمتى كه طى يكى، دو سال گذشته به ناگهان دروازه بان شماره يك تيم ملى شد.

اينكه در يك بازى يك دروازه بان تعداد زيادى گل دريافت كند امرى است كه در همه جاى دنيا ديده مى شود اما اينكه اين گل ها را چگونه دريافت كند نكته مهمى است كه بايد مورد توجه قرار گيرد. از ۳ گلى كه سيدمهدى رحمتى روز جمعه دريافت كرد دو تاى آن اصلاً درون دروازه نبود، يعنى اينكه آنقدر از خط دروازه فاصله داشت كه حتى قادر به نشان دادن عكس العمل هم نبود، گل ديگر را هم كه از يك زاويه بسته و با هوشيارى مهاجم حريف دريافت كرد.

خيلى ها معتقد بودند كه سيدمهدى رحمتى مى تواند خيال كادر فنى تيم ملى بابت دروازه را براى چند سالى راحت كند، خب رحمتى در مقدماتى جام جهانى توپ هاى خطرناكى را گرفت، توپ هايى كه هر كدام شايد گلى براى حريفان بود، اما به زعم برخى كارشناسان رحمتى آنجا كه بايد نتوانست آن دروازه بان شش دانگ و مطمئن باشد، رحمتى با گل بدى كه در تهران مقابل كره جنوبى دريافت كرد و مقصر صددرصد هم بود عملاً فرصت پيروزى خانگى را از تيم ملى گرفت.

او در بازى برابر عربستان هم روى گل هاى حريف چندان بى تقصير نبود و سرانجام در سئول و در حالى كه باز هم پيروز ميدان بوديم گلى دريافت كرد كه مى توانست گل نشود، هرچند كه قبل از آن توپ هاى حساسى را گرفت.

رحمتى بعد از آن دو گل بد هم در بازى برابر بوسنى دريافت كرد كه زير سايه پيروزى ۳ بر ۲ تيم ملى مخفى ماند، البته رحمتى در سال هاى نه چندان دور هم با ضعف هاى خود موجبات شكست هاى بد سپاهان در ليگ قهرمانان آسيا و حتى استقلال مقابل پرسپوليس را فراهم آورده بود و حالا در پايان هفته سوم دروازه بان شماره يك تيم ملى با دريافت ۴ گل يكى از ضعيف ترين ها بود در حالى كه رقيبش يعنى طالب لو همان كه رحمتى او را متهم به جادو و جنبل و خرافات مى كند سه هفته گل نخورده است، طى اين چند سال بسيار كم حاشيه تر از رحمتى بوده، در طول همين سال ها ثابت كرده است كه در گرفتن ضربات پنالتى از تمام هم دوره هاى خود سرتر است و فقط از اين باب كه تاكنون فرصت به او داده نشده و شايد ساكت تر از امثال رحمتى بوده هميشه نفر دوم يا حتى سوم شمرده شده است.

بگذريم، مشكل دروازه بانى تيم ملى همچنان پا بر جاست و اين بيشتر به اين خاطر است كه پشتوانه سازى نكرديم، شايد اگر همين امروز طالب لو را به جاى رحمتى درون دروازه تيم ملى قرار دهيم باز هم حاصلى جز آنچه امروز شاهد آنيم نداشته باشد، چرا كه به طالب لو فرصتى نداده ايم كه توقع يك دروازه بان تمام عيار از او داشته باشيم، تنها فرصتى كه او پيدا كرد ضربات پنالتى آخر بازى برابر كره جنوبى در جام ملت هاى آسياى دو سال پيش بود كه اتفاقاً آنجا هم خوش درخشيد ولى ما پنالتى زن نداشتيم تا زحمات او به باد رود.

بعد از آن هم اينقدر به ديگران ميدان داديم كه باز طالب لو محو شد، در حالى كه او هميشه جلوى چشمانمان بود.(پخش مستقيم بازى هاى استقلال) و ديگران نه؛ خب اين نكته اى است قابل تامل كه چرا گلرى به اين شاخصى آن هم در باشگاهى مثل استقلال اينگونه از تيم ملى جدا مى ماند و ديگران از ميرزاپور گرفته تا رحمتى و احمدى به رغم تمام مشكلات و نقاط ضعف فنى هميشه جلوتر از طالب لو بوده اند.

آنچه مسلم است اينكه تيم ملى درون دروازه مشكل دارد، مشكل كمبود نفر ايده آل و مشكل شخص مطمئن ولى آنچه مهم تر است اينكه ما به داشته هايمان هم اهميت چندانى نمى دهيم.