مشحون: افسوس، بسكتبال را فداى فوتبال مى كنند
روزهاي زيادي را به انتظار نشستيم تا تيم ملي فوتبال جهاني شود و آرزوي ميليونها هوادارش به واقعيت بپيوندد. آنقدر پاي تلويزيون نشستيم و فوتبال ايراني و خارجي ديديم تا نوبت به تيم ملي خودمان رسيد اما اي كاش نوبت ما نميشد و آرزوي جامجهاني به دل مردم نميماند.
به نوشته جوان؛ هر چندكه مسؤولان و فدراسيوننشينها اصلاً عين خيالشان نيست و به فكر افزايش طول مديريت خود هستند اما زخمي كه بر پيكر ورزش ايران نشست به اين راحتيها درمان نميشد. با اين حال زودتر از آنچه كه فكرش را ميكرديم دواي درد پيدا شد. تيم ملي بسكتبال ايران به جام ملتهاي آسيا رفت تا عقده ورزش را سر همقارهايهايش خالي كند، به ويژه آنها كه سد راه صعود ما به جامجهاني شدند.
سفر به تيانجين (چين) برايمان خوشيمن بود. تا پايمان به آنجا رسيد آنفلوآنزا كه نگرفتيم هيچ، كلي هم اعتبار براي بسكتبال و ورزش كشورمان جمع كرديم. در مقدماتي كه اصلاً كسي جلودارمان نبود. به مرحله بعد هم كه رسيديم فيليپين، ژاپن و كره هم حرفي براي گفتن نداشتند، به خصوص كرهايها كه ثابت كرديم اگر در فوتبال نميتوانيم ببريمشان لااقل در بسكتبال يك سر و گردن از آنها بالاتريم.
عربها هم كه مثل هميشه جز تقلب و جاروجنجال كاري از دستشان برنميآمد. در طول مسابقات بيستوپنجمين دوره بسكتبال مردان آسيا دو بار به عربها خورديم (قطر، اردن) كه هر دو دفعه ما برنده شديم تا بفهمند با بازيكن آمريكايي هم پيشرفتي نكردهاند- به ويژه اردنيها كه پيش از مسابقات در تورنمنت ويليام جونزنير دعوا مرافعه به راه انداخته بودند.
با اين حال آسمانخراشها اهل كوتاه آمدن نبودند، مانده بود چين كه به يائومينگش مينازيد اما يائو مصدوم شده و حالا حالاها نميتواند به ميدان برود. چينيها كه فكر ميكردند قهرماني دوره قبل ما در نبود آنها رخ داده آمدندتا در ورزشگاه مملو از تماشاگر وطني جام را در كشورشان نگه دارند اما سوت آغاز بازي كه زده شد با خود آرزو ميكردند كه اي كاش امسال هم بهانهاي ميآورديم و در جام ملتها شركت نميكرديم. باخت 70 بر 52 چيزي نبود كه بتوان به راحتي آن را محو كرد.
اينگونه بود كه ديوار چين فرو ريخت و جام قهرماني به دست مردان بلندقامت ايران افتاد. فرصت را غنيمت شمرديم و محمود مشحون، رئيس فدراسيون بسكتبال را با وجود مشغلههاي فراوانش و خبرنگاران فراواني كه براي مصاحبه با او سر و دست ميشكنند پيدا كرديم و براي لحظاتي با اين مدير موفق گفتوگو كرديم.
ضمن تبريك كسب قهرماني آسيا، براي ما بگوييد اين قهرماني چگونه به دست آمد؟
اول از همه بگويم كه اين تيم با آمادگي كامل راهي مسابقات شد و اين آمادگي را مديون برگزاري تمرينات و اردوهاي منظم و بازيهاي تداركاتي مناسب و البته به موقع هستيم. تيمي را به جام ملتهاي آسيا فرستاديم كه بتواند اقتدارش را به قارهكهن ثابت كند. همه چيز خوب پيش رفت، همانطور كه ميخواستيم و انتظارش را داشتيم. بازيها هم كه آغاز شد يكييكي حريفان را كنار زديم. بچهها روزبهروز بهتر شدند و اگر اشتباهي هم داشتند از آن درس ميگرفتند و در مسابقه بعدي درصدد جبران آن برميآمدند. رسيدن به فينال هم از اول هدف ما بود. اينكه قهرمانيمان را تكرار و از عنوان دوره قبل خود دفاع كنيم يك طرف قضيه بود و اينكه جهاني شويم بحثي ديگر. سرانجام قهرماني هم حاصل آمد و به آنچه ميخواستيم رسيديم. بايد بگويم اين قهرماني حاصل همدلي همه و با صرف كردن فعل ما ميخواهيم و ما ميتوانيم به دست آمد.همه قدرتها را زير پا گذاشتيم و به اين موفقيت ارزنده دست يافتيم.
چين به يائومينگش مينازيد. اما در بدترين زمان مصدوم شد. اگرچه بسكتباليها قبلاً هم گفته بودند با يائو نيز چين را ميبريم.
شما فرض كنيد كه يائومينگ آسيب نميديد فكر ميكنيد آن وقت ما زورمان به چينيها نميرسيم. نخير اينطور نيست. اگر اينجوري بود ما الان قهرمان بلامنازع آسيا نبوديم و يا حداقل با اين اختلاف پيروز نميشديم. آنها از اين ناراحت هستند كه از هر نظر خوار و ذليل شدهاند وگرنه بچهها از تمام قدرتشان هم استفاده نكردند. در كل بسكتبال چين را زير سؤال برديم.
مسلماً اين قهرماني پاداشهاي زيادي را ميطلبد هرچند كه در اين زمينه خبري منتشر نشده است. حالا واقعاً خبري از تقدير و تشكر و احتمالاً پاداش نيست؟
راستش را بخواهيد باشگاه مهرام به ما قول 30 هزار دلار پاداش داده، از طرفي آقاي سليماني، عضو هيأتمديره نيز قول پاداش نقدي به بچهها داده است. از طرف تربيت بدني و شخص آقاي عليآبادي هم گويا قرار است مراسمي در خور توجه برگزار و در آنجا از بچهها تقدير و تشكر شود.
تكرار قهرماني و مهمتر از آن راهيابي به مسابقات جهاني براي اولين بار قطعاً انتظارها را بالا ميبرد و اين در حالي است كه پيش از اين با كسب جواز المپيك ثابت كردهايم كه ميتوانيم آرزوهاي بزرگ را محقق كنيم. براي آن مسابقات برنامهريزي خاصي كردهايد؟
به اين نكته توجه داشته باشيد كه مسابقات جهاني تركيه سال آينده برگزار ميشود و علاوه بر اينكه فرصت كافي براي تصميمگيري و برنامهريزي داريم، به عقيده من خيلي زود است كه براي سال آينده پيشبيني كنيم. با اين حال منكر زحمات هيچكس نميشوم، چرا كه تا به امروز ما هيچ موقع بدون برنامه پيش نرفتهايم و از قبل همه چيز را مد نظر قرار دادهايم. براي سال آينده هم بيكار ننشستيم و مثل گذشته تلاش ميكنيم تا در استانبول هم افتخاري ديگر كسب كنيم.
نميدانم از نحوه پخش مستقيم مسابقات تيم ملي تا چه اندازه اطلاع داريد. اما ما كه در ايران تنها دو بازي را توانستيم زنده ببينيم. اما تا دلتان بخواهد تلويزيونهاي عربي مسابقات را پوشش دادند و بازيها را پخش مستقيم كردند.
بله، چين كه بوديم من هم شنيدم. خب بسكتبال بازي لحظههاست و پخش مستقيم ميتواند تأثير بسزايي در همهگيرشدن اين ورزش داشته باشد، به علاوه كه بسكتبال ورزشي دانشجويي است و بايد بيشتر از اينها به آن اهميت داد. با اين حال تلاشهاي ما به جايي نرسيد و خودشان تصميم گرفتند فقط دو بازي را پخش مستقيم كنند.
اين اتفاق در شرايطي ميافتد كه علاوه بر فوتبال داخلي تمامي ليگهاي معتبر اروپايي نيز تحت پوشش قرار ميگيرند. شما هم با اين نظر موافقيد كه بسكتبال زير سايه فوتبال است؟
اي كاش اينگونه بود و فقط زير سايه فوتباليها بوديم. متأسفانه بسكتبال را فداي فوتبال ميكنند. اگر فقط يك صدم از توجهاتي كه به آنها ميشود و پولهايي كه به پاي آنها ريخته ميشود در بسكتبال هزينه شود خيلي بهتر از اينها ميشديم.
از نظر شما بهترين بازيكن تيم چه كسي است؟
توجه داشته باشيم تيمي كه قهرمان شده قطعاً مليپوشان همه يكدست بودهاند. براي من هم فرقي بين بازيكنان وجود ندارد و از نظر من همه خوب بودند، همه قهرمانانه جنگيدند تا پرچم مقدس جمهوري اسلامي ايران را به اهتزاز درآورند. اجازه دهيد مردم بهترين را انتخاب كنند.
حضور حامد حدادي كه در NBA بازي ميكند تأثيري در نتيجهگيري و روحيه تيمي داشت؟
در اينكه حامد در ليگ حرفهاي آمريكا شاغل است شكي نيست اما حضور تكتك مليپوشان به تيم ملي ابهت خاصي بخشيد، به عنوان مثال مهدي كامراني با دستي مصدوم براي كشورش جنگيد، همه به يك اندازه در قهرماني سهيماند.
شما هم مانند برادرتان (محمدرضا مشحون، مدير تيمهاي ملي بسكتبال) به حضور بازيكنان آمريكايي در تيمهاي آسيايي اعتراض كردهايد؟
به هيچ وجه از اين شرايط راضي نيستم. اعتراض خود را به صورت كتبي اعلام كردهام و به مسؤولان فيبا هم پيشنهاد دادم كه اسم جام ملتهاي آسيا را به جام ملتهاي دنيا تغيير دهند.
از عملكرد وسلين ماتيچ (سرمربي تيم ملي) راضي هستيد؟ قراردادش با تيم ملي تا چه زماني است؟
خوشبختانه ماتيچ هم مانند ترومن عملكرد راضيكنندهاي داشته. قرارداد او تا بعد از بازيهاي همبستگي كشورهاي اسلامي است ولي اميدوارم همكاريمان تداوم پيدا كند.
10، 9، 8، 7، 6، 5، 4، 3، 2، 1 و تمام بسكتبال ايران براي دومين بار پياپي قهرمان جام ملتهاي آسيا شد، خيابانها ساكت است، ترافيك معمول پايتخت پا برجاست همه در ساعات ابتدايي شب به اين فكر ميكنند كه هر چه زودتر خود را به خانه برسانند تا از گرماي جهنمگونه تهران كه با دود و سر و صدا همراه است فرار كنند، نه بوقي در شكوه اين پيروزي به صدا درميآيد و نه جعبه شيريني بين اتومبيلها پخش ميشود، اصلا مگر خبري شده؟
به زعم بسياري اتفاق خاصي نيفتاده، خيليها نميدانستند بازي پخش مستقيم دارد، خب مهم هم نيست اتفاقي نيفتاده چين را در خانهاش تحقير كرديم، در خانه و در مقابل آن تماشاگران متعجب و پر سر و صدايي كه حتي تا لحظات پاياني و ثانيه صفر هم شكست را باور نداشتند، چيني را برديم كه تا همين چند سال پيش آرزوي پيروزي بر آنها را حتي در خواب هم نميديديم،يكي با تأسف ميگفت يادم هست كه به همين چين اگر با اختلاف 20 يا اختلاف 30 امتياز هم ميباختيم كلاهمان را بالا ميانداختيم، ولي امروز راستي بعد ازظهر يكشنبه مگر اتفاق خاصي افتاد؟
پاسخ روشن است. بله اتفاق افتاد، جوانان خوش غيرت بسكتبال ايران براي دومين بار قهرمان آسيا شدند، بار اول و دو سال پيش اين مهم را انجام دادند و المپيكي شدند، خيليها گفتند در غياب بزرگان قاره و مخصوصاً چينيها اين مقام به دست آمد، پس نميتوان زياد به آن دلخوش كرد، اما اين بار آسمانخراشهاي ايران كاري كردند كه هم جهاني شوند و هم جلوي برخي از كج سليقگيها و بدانديشيها را بگيرند، بله «چين» يعني همان كه در دو سال پيش حضور نداشت تا مثلاً ما قهرمان شويم را يكشنبه بعد از ظهر طوري در كشورش زمينگير كردند كه عدهاي باز نگويند شانس آورديم، با اختلاف كم برديم يا اينكه براي چينيها مهم نبود. براي چينيها مهم بود، گريه و اندوه تماشاگران و بازيكنانشان مؤيد اين نكته است كه آنها آمده بودند قهرماني از دست رفته را باز پس بگيرند، آمده بوند تا بگويند حرف اول بسكتبال قارهكهن را مي زنند، اما فقط يك كلمه «زورشان نرسيد» بله زور چينيها باتمام قدرتشان با بازيكنان مغرور و بلند بالايشان به بچههاي شير بسكتبال ايران نرسيد تا از همان ابتداي كار دستها را به علامت تسليم برابر دلير مردان كشورمان بالا ببرند.
يكشنبه 25/5/88 بسكتبال ايران بيسر و صدا، بيهياهو و بيجار و جنجال و بي پاداش و حقوق ميليوني هم قهرمان شد و هم جهاني، قهرمان شد و جهاني تا همه فدراسيونها پيام تبريك بفرستند اما اي كاش بعضي از آنها اين تاريخ را به يادگاري جلوي ديدگانشان قاب ميكردند تا هميشه متوجه باشند كه با هزينه كم هم ميشود قهرمان شد، ميتوان جهاني شد و ميتوان افتخار آفريد.
