ياغى گرى به راه است
افشين قطبى و تيم ملى به آرزوى خود رسيدند. ديدار تداركاتى آن هم در فيفادى آرزويى است كه نصيب هر مربى نمى شود. با اين حال طاقچه بالا گذاشتن هاى قطبى فدراسيون را مجبور كرد كه تا با هر زحمتى كه هست چند بازى تداركاتى جفت و جور كنند تا هم صداى قطبى در نيايد و هم صداى منتقدان.
به نوشته جوان؛ بوسنى اولين حريف ما پس از ناكامى در راه رسيدن به جام جهانى بود. اما اگر مى دانستيم قرار است اينجورى بازى كنيم همان بهتر كه به بوسنى نمى رفتيم. قطبى از مدت ها قبل گفته بود كه برد و باخت در بازى تداركاتى معنا ندارد.
يه جورايى انگار خودش هم مى دانست بازيكنانش بازى بكن نيستند. ولى نگفته بود قرار است با خشونت و سركشى بعضى ها در بوسنى هم معروف شويم. حتماً يادتان هست كه بعد از بازى با عربستان، حسين كعبى آتش بيار معركه شد و آن جنجال را به پا كرد.
اين بار در سارايوو و مقابل شاگردان بلاژويچ زمانى كه معدنچى روى بازيكن حريف تكل رفت يك دفعه سر و كله كعبى پيدا شد و آنچنان تخت سينه بازيكن بوسنى زد كه تعجب كرديم چرا طرف به زمين نيفتاد.
اما اين دفعه دوربين هاى تلويزيونى صحنه را مستقيم پخش كردند و كفاشيان هم مجبور شد تشرى به كعبى بزند: از قطبى به طور جدى مى خواهم با ملى پوشان بيش از اين ها درمورد رعايت مسائل اخلاقى صحبت كند. چون بازيكنان در مقابل دوربين هستند و افكار عمومى درباره رفتارهايشان قضاوت مى كند. بدبختانه مشكل همين جاست. آقايان وقتى به فكر مى افتند كه افكار عمومى شاكى شوند و روزنامه ها انتقاد كنند و دوربين خبرساز همه چيز را به چالش بكشد، در غير اين صورت صدا از كسى در نمى آيد.
تازه زير بار هم نمى روند و به كل منكر همه چيز مى شوند. قطعاً اين سرى هم كارى از دست كفاشيان برنمى آمده كه اينگونه واضح به قطبى دستور مى دهد وگرنه كفاشيان همان كفاشيان هميشگى است.
اگر فروردين ماه به اين راحتى از تقصير ۴ ملى پوش ياغى نمى گذشتند و محروميتى متناسب با رفتارشان در نظر مى گرفتند امروز كاسه چه كنم چه كنم دستمان نمى گرفتيم كه اين ياغى گرى ها از كجا آمده و چرا ياغيان به جاى تغيير در رفتارشان هر روز بدتر از گذشته هم مى شوند.
