پایان پورحيدریسم دراستقلال ؟
بازی استقلال – سپاهان از یک جهت می تواند نقطه عطفی در تاریخ قدیمی ترین باشگاه لیگ برتر فوتبال ایران باشد. استقلال در این بازی درمسیر رهایی از افزون بر بیست سال عصر منصوریسم قرار گرفت.
به گزارش گل؛ در نیمه دهه شصت بود که منصور پورحیدری برای نخستین بار استقلال را با سیستم 2-5-3 آشنا کرد. سیستمی که در آن زمان مدرن محسوب می شد و چند سال موفقیت پی در پی استقلال وپورحیدری را به دنبال داشت ، آنچنانکه در مقطعی پورحیدری حتی لقب "مردجام " را به خود گرفت و به سرمربیگری تیم ملی هم رسید.
نقطه اوج اما مثل هر سیستم دیگری ، 2-5-3 هم در طول زمان آنتی تز خودش را پیدا کرد و جای خود را به سیستم های مدرن تری مثل 1-3-2-4 و 1-5-4 و یا 1-2-3-4 کاجی شکل (سیستم استقلال دربازی روز جمعه با سپاهان )داد. اما استقلال که عمدتاً بعد از پور حیدری هم توسط شاگردان خو او اداره می شد ، هرگز نتوانست با سیستمی به خبر 2-5-3 بازی کند.
در مقاطع کوتاه وچند ماهه ای مربیانی مثل بونژاک ، سورکوموروفوف ، حجازی و فیروز کریمی سعی کردند سبک بازی استقلال را تغییر دهند ، اما همه این مربیان با هم به زمین خوردند و استقلال که اولین تیم استفاده کننده از سیستم 2-5-3 در ایران بود، عملاً با تداوم ترین تیم در استفاده از همین سیستم باقی ماند.
آنچه که باعث شد استقلال در بن بست ویکنواختی تاکتیکی دیگر هرگز رنگ موفقیت در آسیا را ببیند و در لیگ داخلی نیز به رغم موفقیت های عصر قلعه نویی هرگز سیمای یک تیم عمل کننده ، مدرن ومقتدر را نداشته باشد.از بازی روز جمعه با سپاهان استقلال یک بار دیگر شروع کرد به امتحان شانس خود برای بازی با تاکتیکی مدرن تر و پیچیده تر.
سیستم پایه 1-2-3-4 کاجی شکل که در محله به 3-3-4 و در دفاع 1-5-4 تغییر شکل می دهد. دقیقاً همان سبکی که امروزه توسط مدرن ترین باشگاه های اروپا، یعنی بارسلون،آرسنال ، منچستر یونایتد و چلسی اجرا می شود. اما این تجریه نیز چند ماه بیشتر به طول نینجامیده و استقلال ناچار خواهد شد به عادت کهنه قبلی اش برگردد؟
اصلاً بعید نیست. اگر تیم فعلی نتیجه نگیرد، از همین هفته های اولیه لیگ سکوها دوباره قلعه نویی ، برند نه چندان جذاب اما کاملاً تثبیت شده قهرمانی، را صدا خواهند زد.
شاید هم کار قلعه نویی با سپاهان گره بخورد. آن وقت قلعه نویی و 2-5-3 دوباره استقلال بازخواهند گشت. اما اگر تیم کنونی استقلال نتیجه بگیرد، مدیریت وکادرفنی آن، و البته 1-2-3-4 ناآشنا با ساختار بیست و چند ساله استقلال دوام خواهند آورد و آن وقت شاید سرانجام تیم قدیمی ایران از رخوت و یکنواختی تاکتیکی رها شود و اینطور نباشد که با حداقل دوبرابر بضاعت بازیکن، مجبور باشد فقط با تفاضل گل قهرمانی را از چنگ تیم بسیار کم مهره تر ذوب آهن (مبدع 1-4-1-4 درز لیگ ایران ) بیرون بیاورد. بردن و بردن تنها راه رهایی استقلال از عصر منصوریسم خواهد بود .
آنچه که شاید باعث شود طرفداران این تیم دوضد جاذبه مثل واعظ آشتیانی و صمد مرفاوی را تحمل کنند و دیگر بار امیر قلعه نویی را به استقلال فرا نخوانند.
