تحول جدید روى نیمکت مربیگرى
تمام اطرافمان از اشیا و چیدن آنها تا نحوه ساختار ذهنی خود ما از اندیشه فلاسفه است.
به نوشته وطن امروز؛ امرسون میگوید:«هر فکری که توسط انسانهایی با عقاید مختلف در دنیا منتشر شده تغییری در جهان ایجاد کرده است.» و مربیان جوان نظیر چیرو فرارا همین تغییر را ایجاد میکنند و ما آن را به وضوح مشاهده خواهیم کرد...
جوانان؛ هجومى و بىباک
قبل از اینکه به دوره جدید اعتماد به مربیان جوان بپردازیم، بررسى مىکنیم که چرا هواداران تیمها و کارشناسان بزرگ فوتبال موافق ادامه این روند هستند. پر واضح است وقتى سن بالا مىرود نوعى ترس و نگرانى قسمتى از ذهن را مشغول به خود مى کند تا آنجایى که تصمیم براى کارهاى بزرگ و حرکات جنگجویانه بهندرت صورت مىگیرد و همه کارها در زندگى در یک محیط آرام و به دور از جنجال برگزار مىشود. این ترس و نگرانى حتى در زندگى خصوصى هم براى سنین بالا مشکلساز مىشود و اختلافى که آنان با فرزندان خود دارند به شکل عجیبى نمایان است.
در فوتبال هم این موضوع سبب نوعى فاصله میان بازیکنان و تماشاگران مىشود. مربیانى که تاکتیکهاى احتیاطآمیز را در برنامه کارى خود قرار مىدهند اغلب سنینى میان ۵۰ تا ۷۰ دارند و این فاصله سنى میان آنها و بازیکنان، تیم را در یک مسیر نادرست قرار مىدهد.
به طور مثال در میلان ۲ فصل گذشته بازیکنانى چون پاتو، بوریلو و حتى کاکایى که به رئال مادرید پیوسته به خاطر تاکتیکهاى پوسیده و محتاطانه کارلو آنچلوتى هم خیلى زیاد دچار آسیبدیدگى شده و هم تبدیل به یک بازیکن معمولى شدند.
در یوونتوس کلودیو رانیرى هم این موضوع قابل مشاهده بود یا در انگلستان فيلیپه اسکولارى که براى مدتى کوتاه هدایت چلسى را به دست گرفت اما به هر حال تعدادى از مربیان نظیر سرالکس فرگوسن، فابیو کاپلو، مارچلو لیپى، رافائل بنیتس و تعدادى دیگر وجود دارند که با بهرهگیرى از ذهنى هوشیار و خوشفکر همچنان در ارائه سیستمهاى هجومى اصرار دارند.
مربیان جوان میان ۳۸ تا ۵۰ از نظر قدرت تصمیمگیرى براى کارهاى بزرگ ۴۰ درصد از سنین ۵۰ تا ۷۰ سریعتر عمل مىکنند و براى مثال در هنگام مواجه شدن با بنبست تاکتیکى ۲۰ تا ۲۵ دقیقه زودتر از مربیان سن بالا دست به تعویض بازیکن و تاکتیکهاى بازى مىزنند.
اگرچه همیشه این تدابیر منجر به پیروزى تیم نمىشود اما نوع حرکت جسورانه و بازخوانى سریع بازى از چشم کارشناسان و اهالى فوتبال به هیچوجه دور نمىماند و تماشاگران هم به شکلهاى متفاوت از آن استقبال مىکنند؛ کارى که در فصل گذشته پپ گوآردیولا با بارسلونا انجام داد.
انقلاب جدید روى نیمکت
موفقیتهایى که بارسلونا با پپ گوآردیولا به دست آورد آنقدر چشمگیر بود که موجب شده بسیارى از باشگاهها براى تغییر در ساختار پوسیده تفکرات تیمى خود از روش سران باشگاه کاتالان پیروى کنند.
از سال گذشته دوره جدیدى از اعتماد به مربیان جوان آغاز شد که در تعدادى از تیمها مثل بایرن مونیخ (یورگن کلینزمن)،آژاکس آمستردام (مارکو فان باستن) یا نیوکاسل (آلن شیرر) با شکست مواجه شد و در تعدادى دیگر مثل بارسلونا با گوآردیولا و تاتنهام با هرى ردنپ به نتیجه رسید.
در ایتالیا آنتونیو کونته بعد از سالها تیم بارى را از دسته دوم به دسته اول آورد و چیرو فرارا هم با نشستن در ۲ بازى روى نیمکت مربیگرى یوونتوس این تیم را از شرایط بحرانى نجات داد و جان تازهاى به بانوى پیر بخشید. اکنون در ایتالیا دورهاى تازه براى اعتماد به مربیان جوان آغاز شده که باید در انتطار ثمره این پروژه جدید باشیم.
در میلان لئوناردو جانشین کارلو آنچلوتى باتجربهاى مىشود که اکنون هدایت چلسى را به دست گرفته است. این مرد برزیلى هیچ سابقه مربیگرى در کارنامهاش ندارد و از زمانى که فوتبال را رها کرده به عنوان مدیر استعدادیابى باشگاه میلان مشغول به کار بوده اما گفته مىشود در طول این سالها لئوناردو به خواسته سران باشگاه مشغول فراگیرى آموزشهاى لازم براى مربیگرى بوده است.
برلوسکنى و گالیانى بر این عقیده هستند که لئوناردو مىتواند یک فرانک ریکارد یا پپ گوآردیولاى جدید باشد با این تفاوت که او در کنار مربیانى چون آنچلوتى و تاسوتى خیلى خوب آموزش دیده است.
باید به انتظار نشست و دید آیا این برزیلى بدون بازیکنانى چون مالدینى و کاکا مىتواند رنسانس جدیدى را در باشگاه روسونرى رقم بزند یا اینکه بعد از چند ناکامى از سمت خود برکنار مىشود. در یوونتوس هم سران بانوى پیر به چیرو فرارا اعتماد کردند.
با اینکه این اعتماد با تأخیر و تردید حاصل شد اما به هرحال فراراى جوان که تنها کارنامه مربیگرىاش دستیار مارچلو لیپى در تیم ملى ایتالیا بوده براى فصل آینده هدایت پرافتخارترین تیم ایتالیا را در دست دارد. نکته قابل توجه لئوناردو و فرارا اعتماد آنان به ستارههاى جوان است که مىتواند از هماکنون برگ برنده این مربیان جوان به حساب آید.
این ۲ در فصل آینده کار دشوارى مقابل مربیانى چون چزاره پراندلى، لوچیانو اسپالتى و ژوزه مورینیو در رقابتهاى سرى A ایتالیا خواهند داشت و خیلى سختتر در لیگ قهرمانان اروپا. به هر حال فوتبال اروپا در مسیر تازهاى قدم برمىدارد که مىتواند در عرصه باشگاهى تحولى بزرگ را به همراه داشته باشد.
نامهایى چون دشان در المپیک مارسى، گوآردیولا در بارسلونا، لئوناردو در میلان، فرارا در یوونتوس و بسیارى از چهرههاى سرشناس دیگر که در عین جوانى از روحیه ستیزهجویانهاى بهره مىبرند، مىتوانند به فوتبال قاره سبز نشاط تازهاى ببخشند.
