هنوز بچه اى!
مشكل سن و سال دست از سر حقيقى بر نمى دارد، به طورى كه همه سن و سالش را مى بينند تا عملكردش را: «هميشه مى گويند بچه اى. موقع بستن قرارداد مى گويند پول مى خواهى چى، تو كه هنوز بچه اى، موقع بازى كردن مى گويند تو هنوز بچه اى و فرصت دارى موقع.... اين سن و سال حسابى دست و پا گيرم شده و فكر مى كنم بايد بر خلاف بقيه كه دنبال گرفتن صغر سن هستند، من بايد دنبال گرفتن كبر سن باشم.»
به نوشته جوان؛ هر چند بعد از باقرى سابقه اش از همه بيشتر است اما اين مساله هم تحت الشعاع سن و سالش قرار گرفته. ماجراى رسيدن بازوبند به سپهر هم مساله اى تازه بود كه ردپاى حقيقى در آن ديده مى شود:«من ادعايى نكردم. از من پرسيدند باقرى بازوبند را به سپهر داده، گفتم او بزرگ تيم است. شايد بخواهد بازوبند را با خود از زمين بيرون ببرد.»
هرچند كه مساله بازوبند هم بى ارتباط با سن و سالش نيست اما گويا حقيقى به اين مساله عادت كرده: «درست است كه سابقه ام از خيلى ها بيشتر است، اما اين مسائل برايم آنقدر اهميت ندارد. اينها فرع ماجرا است و فكر كردن به آن باعث مى شود از اصل دور شويم.»
او در جواب اينكه خيلى موقعيت ها را به دليل سن و سال كمش از دست داده مى گويد: « شايد اگر سن شناسنامه اى ام را به عدد ۲۸ برسانم حتى به تيم ملى هم دعوت شوم، اما حالا... بايد با اين شرايط عادت كنم.»
حقيقى كه امسال هم اولين شاگرد عابدزاده بود در مورد ملايمت او در تمرينات مى گويد:«نمى دانم بدن ما عادت كرده يا واقعاً تمرينات او مثل قبل نيست، چرا كه ديگر مثل سابق نفسمان به شماره نمى افتد و راحت تمرين مى كنيم. اما هرچه كه هست تمرينات عابدزاده در بالا بردن آمادگى بدنى ما صددرصد مؤثر است.»
حقيقى در مورد انتخاب شماره مى گويد: «برايم پيراهن تيم مهم است نه چيز ديگرى. شماره ۹۰ را همين طورى انتخاب كردم و دليل خاصى هم ندارد. قرار است امروز آقاى عزيز محمدى جواب دهد كه مى توانم اين شماره را بپوشم يا نه، اگر شد كه چه خوب وگرنه صبر مى كنم بچه ها هر شماره اى را كه خواستند بردارند آن وقت يك شماره انتخاب مى كنم.»
او در مورد اين كه امسال تنها ميثاق رقيبش است، مى گويد:«فرقى نمى كند يك رقيب داشته باشم يا بيشتر. من تمام تمركزم را روى تمريناتم مى گذارم تا نظر كادر فنى را جلب كنم.»
