احمدینژاد میتواند رستگار شود
دنیای فوتبال؛ مقدمه بيربط اول: ميگويند معاون را صرف نظر از اولي يا دومي ميتوان دستيار و يا منشي نيز معني کرد.
مقدمه بيربط دوم: نقل است که شان و مقام رئيس سازمان ورزش کمتر از دستيار و منشي اول رياستجمهوري نيست.
مقدمه بيربط سوم: بعضا ديده شد که در بعضي کشورها که مسئله ورزش در مرحله دوم اهميت قرار دارد، سازوکار ورزش آنان، تمهيداتي در حد وزارت دارد.
مقدمه بيربط چهارم: ميگويند آغاز انحراف نقطهاي است در مرکز خط.
مقدمه بيربط پنجم: ميتوان نسبت موفقيت ورزش يک جامعه را با رشد اعتيادش ارزيابي کرد.
سالهاست که ورزش کشور، عليرغم زحمت زياد عدهاي دلسوز، به دلايلي به نتيجه مطلوب نميرسد. انگار که تعمدي (البته خداي نکرده)، براي نرسيدن است. ورزش و مسائل آن، عليالخصوص در اين سالهاي گذشته بيشتر شبيه يک بازي هردمبيل و بدون دسيپلين شده.
گويي که باندهاي مخوف مواد مخدر به خواب ياران کهف رفتهاند و اساسا مسئلهاي به نام تهاجم فرهنگي (يا به قول فرانسويان تجاوز فرهنگي) طرح نشده است.
رئيسجمهور احمدينژاد، حتما بيش از ديگران بر اين نکته واقف است که اهميت ورزش کشور و رئيس آن، کمتر از معاونت اول ايشان نيست که امروز مورد مداقه ويژه قرار گرفته است. شايد تأني انتخابشان نيز به دليل همين اهميت باشد.
او اگر بخواهد ميتواند براي يکبار هم شده اين بخش را صاحب رئيسي دلسوز و البته کارا کند.
احمدينژاد بايد همه دقتش را به خرج دهد تا رئيسي با قد و قواره مناسب براي اداره ورزش انتخاب کند و...
...و او ميتواند با سامان دادن به ورزش و ايجاد فرصتي براي پرورش جوانان، رستگار شود،
البته اگر بخواهد.
