ايبرا - سامي؛ معاوضه اي با دو برنده!

1 ) اين شايد جدل اصلي اين روزهاي محافل بين المللي فوتبال باشد؛ در پروسه جا به جايي زلاتان و ساموئل اتوئو، کدام تيم برنده شد و کدام تيم باخت؟

به نوشته قدس؛ پاسخ به اين پرسش بسيار دشوار است و گاهي به نظر مي آيد برخي از هواداران و کارشناسان با آراي متناقض خود عملاً در مقابل يکديگر جبهه گرفته اند. برخي به صراحت از پيروزي راه راه آبي و مشکي حرف مي زنند و برخي ديگر برنده واقعي را راه راه آبي و اناري مي دانند. اما شايد بشود به اين موضوع از زاويه ديگري هم نگاه کرد؛ زاويه اي که در آن لزوماً بازنده اي وجود ندارد.

2 ) اينترميلان در اين معامله پيروز شد. حقيقت اين است که ايبرا در قالب قهرمان اين سالهاي اسکودتو کاملاً اشباع شده بود و انگيزه اي براي درخشش مضاعف نداشت. خبر مجادلات و اختلاف نظرهاي او با سرمربي، چيزي نبود که بتوان آن را در رختکن اين تيم ايتاليايي محبوس نگه داشت.

زلاتان مدتها بود که در پي مجالي براي درخشش در جام باشگاه هاي اروپا مي گشت و البته اينتر، در کسوت تيمي که هيچ کس در چمپيونزليگ روي آن شرط نمي بندد، ديگر نمي توانست ايبرا را به اين هدف نزديک کند. از سويي ديگر خوزه مورينيو نيز هيچ گاه کسي نبوده و نيست که بتواند يک «ستاره ياغي» را در تمريناتش تحمل کند. خودشيفتگي وحشتناک خوزه، از او مردي مي سازد که ترجيح مي دهد تيمش تنها يک ستاره داشته باشد و آن ستاره، فقط خود او باشد!

برنده جايزه خوش پوش ترين مرد سال جزيره در 2005 ، ستاره سرکش سالنهاي کنفرانس مطبوعاتي است و هرگز با چنين خلق و خويي، نفس کشيدن در جوار سوپر استاري بشدت مورد توجه را برنمي تابد. حالا اينتر مي تواند با اتوئو، کمي به تيمش سرعت ببخشد و از جاه طلبي هاي سامي که حالا به رنگ و بوي انتقام هم آغشته شده، به افق هاي دورتري خيره شود.

در کنار اين، آبي و مشکي ها مي توانند از محل پولي که در ازاي اين جا به جايي به دست آورده اند، يک مهاجم مکمل مثل کاسانو براي خط حمله شان بخرند و اميدوارتر باشند.

3 ) اين اما به آن معنا نيست که بارسلونا معاوضه را باخته است. حقيقت آن است که سامي هم ديگر نمي توانست جايي در رختکن نيوکمپ داشته باشد. آنها که از دور به آبي و اناري نگاه مي کنند، از اتوئو تصوير بازيکني مطيع در ذهن دارند که هر فصل بين 20 تا 30 گل به ثمر مي رساند و مدعي سنتي عنوان «پي چي چي» محسوب مي شود.

هواداران جدي تر بلوگرانا اما، او را بازيکني مي دانند که اگر چه از حسن مجاورت با عالي ترين پاسورهاي دنيا از قبيل اينيستا، ژاوي، مسي و آنري سود مي برد و گلهاي زيادي به ثمر مي رساند، اما در بسياري از مواقع با خودخواهي هايش تمام تيم را به محاق نابودي مي کشاند.

در آخرين نمونه، اواخر نيمه اول بازي رفت چلسي و بارسا، اين خودپرستي وحشتناک سامي بود که باعث شد طلايي ترين فرصت کاتالان ها براي پيش افتادن از حريف تدافعي شان در موقعيتي دو به تک بر باد برود و بارسا در آستانه حذف قرار بگيرد.

اين تنها مثال نيست. کيست که از ياد برده باشد تيم رايکارد نگون بخت را در فصل 7 - 2006 ، خودخواهي هاي چندش آور اتوئو براي دست يافتن به عنوان آقاي گلي ويران کرد تا در نهايت، بارسا عنوان قهرماني را مطابق قانون «بازي مستقيم» به تيم کاپلو واگذار کند؟

سامي در رختکن هم سرباز آرامي نبوده است. بعد از مجادلاتش با رونالدينيو در سال 2007 ، دو فصل بعدي هم به همين ترتيب سپري شد تا در دو تابستان متوالي اجماعي براي فروش فوري او به وجود بيايد؛ آنچه امسال سرانجام به تحقق پيوست.

حالا بارسا با ايبرا مي تواند به ادامه درخشش اميدوار باشد؛ بويژه اينکه قامت بلند ابراهيموويچ مي تواند ايراد «متوسط قد کوتاه» تيم پپ را هم تا حدي پوشش بدهد و آنها را روي هوا هم کمي مدعي تر کند.

4 ) لزومي ندارد هر معامله اي يک برنده و يک بازنده داشته باشد. حالا ايبرا و سامي با هم جا به جا شده اند تا هم خودشان نفسي به راحتي بکشند و هم تيم هايشان شرايط جديدتر و احتمالاً بهتري را تجربه کنند.