كرواتها و نيمكت فوتبال ايران
در تاريخ 19 سال فعاليت تيم ملي كرواسي، اين تيم 8 سرمربي به خود ديده و جالب اينكه از 7 سرمربي پيشين كرواسي، 3 مربي، چند سال پس از ترك تيم ملي كشورشان به ايران آمدند و مربيگري كردند كه آخري زلاتكو كرانيكار است.
به نوشته جام جم؛ اين آمار نشان ميدهد به چه ميزان، ايران كشور مناسبي براي مربيان كروات براي ادامه فعاليتشان است كه حتي پاي مربيان تيم ملي اين كشور اروپايي را به تهران كشانده است.
در سالهاي اخير و پس از به استقلال رسيدن كرواسي بيش از 10 مربي از اين كشور به ايران آمدند و در تيم ملي يا ليگ ايران مربيگري كردند. همان طور كه گفته شد در ميان اين مربيان حتي مربيان تيم ملي كرواسي و يوگسلاوي سابق ديده ميشود كه شاخصترين آنها عبارتند از:
توميسلاو ايويچ: اين مربي كهنهكار و صاحب سبك در فوتبال اروپا، سرمربيگري تيم ملي يوگسلاوي سابق در كارنامهاش ديده ميشود. او يكي از بزرگترين مربياني است كه به ايران آمده، مربي اسبق آژاكس، مارسي، پورتو و بنفيكا كه قبل از جام جهاني 1998 به ايران آمد؛ اما قبل از شروع رقابتهاي جام جهاني اخراج شد. با اين حال همگان بازيهاي خوب ايران در فرانسه را مديون ايويچ ميدانند.
استانكو پوكله پوويچ: استانكو در سال 1992 و در يك مقطع كوتاه، سرمربي تيم ملي كشورش بود و پس از چند ماه به ايران آمد و روي نيمكت ايران در بازيهاي آسيايي 1994 نشست؛ اما نتايج خوبي نگرفت. گرچه اين پايان كار استانكو در ايران نبود، او چند ماه بعد سرمربيگري پرسپوليس را بهعهده گرفت و موفق شد با اين تيم دو بار قهرمان ايران شود. اين مربي كروات سابقه كار در تيمهاي سپاهان و داماش گيلان را هم دارد و در مجموع از جمله مربياني محسوب ميشود كه در ايران سالهاي زيادي كار كرد و كارنامه خوبي به جا گذاشت.
ميروسلاو بلاژويچ: بدون ترديد بلاژويچ يكي از بزرگترين مربياني است كه پاي به ايران گذاشت. او در دهه 90 ميلادي به مدت 6 سال هدايت كرواسي را بهعهده داشت و با اين تيم در جام جهاني 1998 مقام سوم را كسب كرد. او در ديدارهاي مقدماتي جام جهاني 2002 سرمربي ايران بود و ناكامي در رسيدن به جام جهاني موجب شد تا ايران را ترك كند؛ هرچند كه خيليها از او خاطره خوبي در ذهن دارند.
برانكو ايوانكوويچ: برانكو جزو سرمربيان تيم ملي كرواسي نبوده؛ اما سالها به عنوان دستيار بلاژويچ، روي نيمكت اين تيم مينشست و پس از خروج بلاژ از ايران، سرمربي تيم ملي كشورمان شد و سالها در اين سمت باقي ماند و نتايج خوبي هم گرفت. برانكو را بايد يكي از موفقترين كرواتهاي شاغل در ايران دانست.
زلاتكو كرانيكار: مربي تيم ملي كرواسي در جام جهاني، تازهترين كرواتي است كه پايش به ايران باز شده. او در جام جهاني 2006 سرمربي تيم ملي كرواسي بود و قرار است روي نيمكت پرسپوليس بنشيند.
ساير مربيان: غير از اين مربيان سرشناس كه سابقه حضور در تيم ملي كرواسي را دارند، چندين و چند مربي كروات ديگر هم سابقه مربيگري در ليگ ايران را در سالهاي اخير دارند كه ميتوان از وينگو بگوويچ، ملادن فرانچيچ، لوكا بوناچيچ، زلاتكو ايوانكوويچ، نناد نيكوليچ و ايوان مت كوويچ نام برد. در اين ميان بعضي از اين مربيان مثل زلاتكو ايوانكوويچ (برادر برانكو) مربيان بسيار بيكيفيتي نشان دادند. بد نيست به مربيان صربي هم كه در كنار اين كرواتها وارد ايران شدند، اشاره كرد. ميلان زيوادينوويچ، زوران جورجويچ، سردان گمالويچ و ميودراگ يشيچ از جمله مربيان صربياند كه سابقه سرمربيگري در ليگ برتر ايران در كارنامهشان ديده ميشود.
اكنون اين سوال براي علاقهمندان به فوتبال پيش ميآيد كه چرا كرواسي؟ به نظر ميرسد روابط خوبي كه بين چند مدير فوتبال ايران مثل امير عابديني و افرادي در كرواسي وجود داشت، در باز شدن پاي مربيان اين كشور اروپايي به ايران بسيار نقش داشت. از طرفي مربيان كروات، نسبت به مربيان اروپاي غربي ارزانتر هستند و ميتوانند براحتي با شرايط كار در فوتبال آسيا كنار بيايند.
با اين حال همين شرايط مطلوب باعث شده است در چندين مورد مربياني از كرواسي به ايران بيايند كه كارنامه خوبي از خود به جا نگذاشتند. اين در حالي است كه بيشتر كارشناسان از عملكرد استانكو، برانكو، ايويچ و بلاژويچ به نيكي ياد ميكنند و بوناچيچ و بگوويچ را هم مربياني سازنده و مفيد ميدانند. كرانيكار ميتواند يك نمره قبولي ديگر در كارنامه كرواتها ثبت كند.
