از ادعای داشتن فقط ۳۰ کاندیدای پیش از انتخابات تا ادعای فتح مجلس
این روزها اصلاح طلبان پرچم فتح و پیروزی در انتخابات مجلس را بالا بردهاند، به گونهای که حتی از ریاست نفر اول لیست تهرانشان در مجلس سخن میگویند! نکته جالب اما این است که این پیروزیها در حالی میسر شده که سران اصلاحات پیش از انتخابات مدعی بودند در کل کشور ۳۰ کاندیدای تایید صلاحیت شده هم ندارند!
به گزارش «تابناک»، چند روزی به پیش از انتخابات برگردیم؛ حسین مرعشی از سران کارگزاران مصاحبه میکند و میگوید: «جمعا در کشور ۳۰۰۰ اصلاحطلب ثبتنام کردهاند که ۳۰ نفر (در کل کشور) تأیید شدهاند، بر این اساس تنها ۱ درصد اصلاحطلبان تأیید شدهاند».
رسول منتجبنیا، فعال سیاسی اصلاحطلب و عضو حزب «اعتماد ملی» میگوید: از کل ۳ هزار نفر چیزی حدود بین ۳۰ تا حداکثر ۵۰ نفر کاندیدای قابل طرح داریم.... ما در تمام استانها و شهرستانها هر چه بررسی کردیم و گزارش به دست میآوریم، کسی نمانده است. در برخی شهرها و حوزههای انتخابیه اصلاً کاندیدا نداریم و در برخی دیگر کاندیدای ناشناخته داریم یا به اندازه کافی نداریم.... ما کاندیدا به اندازه کافی که هیچ، در حد یک یا یک و نیم درصد مورد نیازمان برای یک حضور رقابتی هم نداریم.
سخنگوی حزب اعتدال و توسعه هم این خط را ادامه میدهد: «تعداد کاندیداهای شاخص اصلاحطلب، اعتدالیون و معتدلین اصولگرا در تهران که از سوی شورای نگهبان صلاحیتشان تأیید شده است به تعداد انگشتان دست هم نمیرسد».
در واکنش به این اظهار نظرها، یکی از وزارتخانههای امنیتی دولت، گزارشی از کاندیداهای اصلاح طلبان و اصولگرا ارائه میدهد و میگوید، اصلاح طلبان و اصولگرایان چند برابر کرسیهای مجلس در سراسر کشور کاندیدا دارند؛ محسن رضایی دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام با استناد به این گزارش نهاد امنیتی دولتی در جمع خبرنگاران و پس از جلسه مجمع تشخیص مصلحت میگوید: در همه گروهها، کاندیدای تأیید صلاحیت شده وجود دارد، به گونه ای که در حال حاضر اصلاحطلبان دو نیم برابر، اصولگرایان سه و مستقلها نیز سه برابر کرسیهای مجلس نامزد دارند. چرا یک عدهای میخواهند مردم را ناامید کنند که مشارکت کاهش پیدا کند. این حرفها خودکشی سیاسی و از طرف دیگر خیانت به مردم است.
پس از اظهار این سخنان، موج تخریب و حملهها به محسن رضایی شروع شد؛ در حالی که همانها که تخریب را شروع کرده بودند خود نیز به روشنی از گزارش نهاد اطلاعاتی دولت در مورد حضور متناسب کاندیداهای همه گروههای سیاسی در صحنه انتخابات در کل کشور مطلع بودند و نتایج انتخابات نیز تاییدی هم بر آن گزارش بود و هم بر گفتههای دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام.
اما آن روزها بسیاری از مردم مطلع نبودند و تصور این بود که واقعا اصلاح طلبان کاندیدا به اندازه ی انگشتان یک دست هم ندارند! ادعای پیروزی آنان و راه یافتن هشتاد و چند نفر از اصلاح طلبان به مجلس اما این حقیقت را برای مردم روشن کرد که همه آن اظهار نظرها یک بازی تبلیغاتی بوده و آن حملات به افرادی که روشنگری کرده بودند برنامه ریزی قبلی برای تخریب بوده است؛ به همین دلیل پس از انتخابات آنان در این باره سکوت کردند و هیچگاه در این باره با مردم صحبت نکردند که اگر آنان به اندازه انگشتان دست کاندیدا نداشتهاند، چگونه پیروز انتخابات شدهاند؟
آن روزها دیگر گذشته است و مردم فهیم ایران چه در تهران و چه در شهرستانها انتخاب خود را به خوبی انجام دادهاند و فرصت خدمت را در اختیار افرادی جدید و البته برخی افراد قدیمی در مجلس شورای اسلامی فراهم کردهاند! هیچ کس حق ندارد به انتخاب مردم چه در تهران و چه در شهرستانها بیاعتنایی کند و یا انتخاب آنان را زیر سؤال ببرد.
اما افکار عمومی حق دارد این را بپرسد که این همه تخریب و جوسازی علیه نظام و شخصیتهای آن به چه هدفی صورت گرفت؟ مردم میخواهند همه به آنان حقیقتها را بگویند؛ به همین سادگی!




