سرما در گرما

می‌دانید... اصلا تناسبی ندارد. رم، سامپدوریا، لاتزیو، تیم ملی انگلیس، منچسترسیتی، تیم ملی مکزیک و حالا ناتس کانتی، قدیمی‌ترین باشگاه زنده دنیا. آیا باید باور کنیم سون گوران اریکسون، مدیرفنی جدید ناتس کانتی طبق نظر روزنامه ایندیپندنت فقط حوالی انبار پول پرسه می‌زند؟

به نوشته خراسان؛ «سون» به چه دلیل دیگری تصمیم گرفت در امور داخلی یک باشگاه دسته دومی مهجور دخالت کند؟ یک ورزشکار حرفه‌ای انتخاب‌های درستی دارد چون خود را ملزم به جواب‌گویی به حافظه بلندمدت (به خصوص در لحظه به یاد آوردن دوران ورزشی) می‌داند. مسلما سرمربی سابق تیم ملی انگلیس وقتی گذشته را به یاد بیاورد، با تأکید از ناتس کانتی (احتمالا آخرین ایستگاه دوران مربی‌گری) نام خواهد برد.

چرا ناتس کانتی؟
خب، قدیمی‌ترین باشگاه دنیا یک غول خفته است اما این خواب طولانی باعث سررفتن حوصله هواداران شده و آن‌ها با وجود احترام گذاشتن به تاریخچه باشکوه باشگاه دیگر برای رفتن به استادیوم اختصاصی تیم سر و دست نمی‌شکنند! اکنون ناتس در هر بازی میانگین 4500 هوادار را به ورزشگاه می‌کشاند. افسوس که اریکسون چند شب پیش بازی دوستانه آرنولد تاون را از دست داد!

مرد ارقام بزرگ
مرد یخی به‌طور کلی در خالی کردن سرمایه باشگاه و تیم‌های ملی تخصص عجیبی دارد. او که با حقوق سالانه 4 میلیون پوند سرمربی تیم ملی انگلیس نام گرفت، حتی پس از نتایج ضعیف چندان دچار تزلزل مالی نشد. در روز خروج از جمع سفیدپوشان فقط 25 هزار پوند از رقم قرارداد سون کاهش یافت. آقای سابق لاتزیو در سیتی سالانه 5/2 میلیون پوند دریافت مي‌کرد و پس از اخراج هم 7/1 میلیون پوند غرامت گرفت.

شهری جالب برای مرد حاشیه‌ساز
اریکسون قبلا ثابت کرده زندگی طبیعی و بی‌سروصدا را دوست ندارد که اگر داشت در هفتمین دهه زندگی هوس برپایی جشن نامزدی به سرش نمی‌زد. او حالا در شهری جالب به‌نام ناتینگهام می‌تواند خانه‌ای فوتبالی بخرد، غذا را در رستوران ست بیانس صرف کند و با اسب‌سواری روز خود را پشت سر بگذارد و البته اگر به نسخه‌ای از روزنامه تایمز احتیاج داشته باشد، تنها چند مایل با خبرگزاری پسر برایان کلاف افسانه‌ای فاصله خواهد داشت.

ناتس کانتی ورشکست می‌شود
اخیرا یک کمپانی نقش اسپانسر ناتس کانتی را برعهده گرفته و شاید به خاطر فعالیت‌های مالی گسترده به روزهای تیره این باشگاه ورشکسته پایان دهد. کنسرسیوم سوئیسی ال‌تحانی را از دست داد و اکنون رئیس جدیدی به‌نام پیتر وایلت را بالای سر خود می‌بیند.

با اریکسون به لیگ برتر می‌آیند؟
چرا که نه! اسپانسر آن‌ها کلی رستوران و بانک را تحت پوشش مالی قرار داده و از طرفی شوق اولین حضور در لیگ دسته اول طی 5 فصل اخیر، خیلی از معادله‌ها را تغییر خواهد داد. تکنسینی مانند اریکسون در سریع‌ترین زمان لکه ننگ یک دهه حضور در دسته دوم را از پیشانی ناتس کانتی پاک می‌کند. البته سون در سال‌های گذشته ایام مصیبت‌باری داشته با این حال به پشتوانه برخورداری از یک سابقه فوتبالی خوب و بودجه نامحدود کنسرسیوم حامی باشگاه خواهد توانست در بزرگ‌ترین مبارزه زندگی خود بار دیگر احیا شود.

سرما در گرما
اریکسون از آن دسته مربیان بی‌احساسی است که در تمرین‌ها حجت را تمام می‌کند و حین بازی چندان بالا و پایین نمی‌پرد. می‌گویند شیوه مربی آیینه تمام‌نمای اوضاع باشگاهش تلقی می‌شود. یا ناتس کانتی با آن هواداران پرشور و آرزو به دل دچار تغییر طبع می‌شود یا اریکسون در روزهای پیری از گرمای سکو تأثیر می‌پذیرد. سؤال دیگر به نحوه برخورد انگلیسی‌ها با او مربوط می‌شود. اریکسون با هزاران امید و آرزو و وعده کسب یک جام بزرگ لباس مربی‌گری سه‌شیرها را پوشید اما 3 بار در دام اسکولاری (جام جهانی 2002 و 2006 و یورو 2004) فراتر از مرحله یک‌چهارم نهایی نرفت و چون نتوانست زیبایی را به بدنه تیم ملی انگلیس تزریق کند، هنگام خداحافظی هیچ چشمی را گریان ندید.