روزهاي خوش پيرمرد

8 سال پيش در چنين زماني هنوز داستان صعود ما به جام‌جهاني به پايان نرسيده بود. ما با يك مربي كروات و كاركشته تلاش مي‌كرديم براي دومين بار پياپي و براي سومين بار در طول تاريخ فوتبالمان به جام‌جهاني برسيم.

به نوشته جام جم و به نقل از فوتبال جهان؛ ميرسلاو بلاژويچ ما را با رفتار و سخنان و حركاتش سرگرم مي‌كرد و مي‌كوشيد اميدوار بمانيم. يادمان نمي‌رود پس از تساوي 2 2 برابر عربستان كه در ديداري سخت حاصل شد، بلاژويچ صعود ما به جام‌جهاني را قطعي دانست.

اكنون همه آن روزها به تاريخ و خاطره‌ها پيوسته است. فوتبال ما زودتر از هميشه از رسيدن به جام‌جهاني بازمانده است و بايد 4 سال ديگر منتظر بمانيم؛ اما جالب اين‌كه ميروسلاو بلاژويچ در 74 سالگي هم ماجراجويي مي‌كند. او هنوز اميدوار است.

*‌*‌*‌

او دوباره دست به كار شده است. ميروسلاو بلاژويچ، مربي كروات تيم ملي بوسني و هرزگووين تلاش مي‌كند اين تيم را براي اولين بار به جام‌جهاني برساند. آنها در دور انتخابي جام‌جهاني اين شانس را دارند كه خود را به ديدار پلي‌‌آف برسانند. بوسني، بلژيك را در هر دو ديدار رفت و برگشت مغلوب كرد و هم‌اكنون در پي اسپانيا، قهرمان اروپا، رتبه دوم گروه را مي‌خواهد. بلژيك و تركيه 2 مدعي ديگر اين گروه هستند، ولي در حالي كه هر تيم فقط 4 ديدار باقيمانده دارد، بوسني از تركيه كه نزديك‌ترين تعقيب‌كننده‌اش به شمار مي‌رود، 4 امتياز جلوتر است.

بوسني در ساليان اخير كه استقلال يافته است، هرگز در يك تورنمنت بين‌المللي معتبر شركت نكرده است. در مرحله انتخابي يورو 2004 آنها فقط با يك امتياز اختلاف، جواز حضور در ديدار پلي‌آف را از دست دادند. اين‌بار بوسني با چيرو بلاژويچ مردي كه مقام سوم جام‌جهاني 98 را كسب كرده، مي‌خواهد جهاني شود.

بلاژويچ در جولاي 2008 به عنوان مربي جديد تيم ملي بوسني برگزيده شد. اين انتخاب با انتقاد بازيكنان بزرگ بوسني روبه‌رو شد. بعضي بازيكنان با تجربه و نيز مربيان قديمي بوسني نظير فاروق هادزيبگيچ، مهمت يازدارويچ و وحيد خليل هوجيچ اعتقاد داشتند فدراسيون فوتبال بوسني بايد به مهو كودرو، مربي جوان بوسني اطمينان مي‌كرد و به او فرصت بيشتري مي‌داد. مردم هم از منتقدان سرسخت انتخاب بلاژويچ بودند. آنها با مليت كروات بلاژ مشكل داشتند و اعتقاد داشتند او دوست صميمي ترانژو ناجمان، رئيس‌جمهور سابق كرواسي است كه باعث جدا شدن بوسني و هرزگوين از يوگسلاوي شده است.

بلاژويچ مثل زمان مربيگري در ايران،‌ همان صحبت‌هاي شيرين را چاشني كارش كرد تا بلكه ميان مردم بوسني محبوبيت كسب كند. او تيم ملي بوسني را معجزه ناميد و گفت: من مليت كروات دارم، ولي قلبي بوسنيايي دارم!

بلاژويچ كه يد طولايي در انگيزه دادن به بازيكنان با گفتار مثبت دارد، در مورد ادين ژكو، نو ستاره فوتبال بوسني گفت: آلن بوكسيچ يك بازيكن فوق‌العاده بود، اما ژكو از او قوي‌تر است. وقتي ژكو در هر 2 بازي بوسني مقابل بلژيك گل زد، بلاژ او را اين‌گونه توصيف كرد: ژكو از زلاتان ابراهيموويچ هم بهتر است.

نتايج بوسني با مربيگري بلاژويچ بسيار خوب بوده است. يك پيروزي 7‌بر‌صفر در اولين بازي انتخابي جام‌جهاني برابر استوني، زنگ خطر را براي ديگر تيم‌ها به صدا درآورد. حتي شكست برابر اسپانيا و تركيه باعث نشد شانس صعود بوسني از بين برود.

موضوع مهم در مورد بلاژويچ اين است كه او در بين رهبران بوسني، صربستان و كرواسي محبوبيت بسزايي دارد و حتي از والنتين اينژكو، دبير اتحاديه اروپا جايزه گرفته است.

اين جايزه به خاطر نقش بلاژ در اتحاد مردم اين كشورها به او داده شده است.

بلاژ در دهه 80 نامش را بر سر زبان‌ها انداخت. او در سال 1982 با دينامو زاگرب قهرمان ليگ يوگسلاوي شد، سپس به نانت فرانسه و پائوك يونان رفت و پس از استقلال كرواسي از يوگسلاوي، به كشورش برگشت و به ديناموزاگرب كمك كرد قهرمان ليگ كرواسي شود. بلاژويچ به مدت 6 سال مربي تيم ملي كرواسي بود كه افتخار بزرگ سومي جهان در سال 1998 را براي كشورش كسب كرد.

پس از ناكامي‌اي كه به عنوان مربي تيم ملي ايران نصيب بلاژويچ شد، او دوباره به اروپا برگشت و دوران نه‌چندان موفقي را با تيم‌هايي چون اوسيك، ديناموزاگرب، مورا، وارتكس، هايدوك و نوشاتل زاماكس پشت‌سر گذاشت. بلاژويچ در ماه‌هاي اخير بسيار محبوب‌تر شده است. مردم و روزنامه‌هاي بوسني نسبت به گذشته با ديدگاه متفاوتي به وي مي‌نگرند.

مسلما يكي از مهم‌ترين مسائلي كه باعث اين محبوبيت شده، روابط عمومي و ارتباط خوب او با مردم و رسانه‌هاست. او در زندگي خصوصي‌اش هم موفق بوده و در 30 سال اخير هر زمان كه فرصت پيدا كرده نزد همسرش در ژنو رفته است. چيرو از سنش بسيار كمتر نشان مي‌دهد. طبق آنچه در شناسنامه‌اش آمده، او متولد دهم فوريه سال 1935 است، حال آن كه در پاسپورتش سال تولد او سال 1937 درج شده است.

اعتماد به نفس بلاژويچ مهم‌ترين عنصر شخصيتي اوست. پس از مرگ دوستش تاجمان كه رئيس‌جمهور كرواسي بود، او كانديداي رياست جمهوري شد، ولي فقط 8/0 درصد راي آورد. گفته مي‌شود اگر الان در بوسني كانديدا شود، درصد بسيار بيشتري از آرا را به خود اختصاص خواهد داد.