از همه صدا در آمد الا این مسئولان!

گویی تا چند سال دیگر هم صبر کنیم قرار نیست مسئولان این حوزه واکنش نشان دهند که اگر چنین قصدی داشتند، خیلی زودتر اقدام کرده بودند!

به گزارش «تابناک اجتماعی»، با به ثمر نشستن مذاکرات طولانی مدت کشورمان و 5+1 و تصویب برجام، این باور در ذهنمان نقش بست که قرار است اوضاع مان خیلی بهتر از برداشته شدن تحریم ها شود چرا جهانیان دریافته‌اند قضاوتشان درباره کشورمان صحیح نبوده و این موضوع می‌تواند منجر به تنش زدایی از روابط ایران و جهان شود.

بر این اساس احساس می‌کردیم تنش زدایی چیزی فراتر از رفع تحریم هاست چراکه اگر در اثر تحریم ها، مبادلات ایران با دیگر کشورها و ساز و کار دادوستد جهانیان با کشورمان تحت الشعاع قرار گرفته و لطماتی به اقتصاد کشورمان وارد آورده بود، تنش های به وجود آمده موجب رشد این تفکر ناصحیح در جهانیان شده بود که ایران دشمن صلح جهانی است.

این موضوع اگرچه در وهله نخست برای ما نگران کننده نبود و در درون به باطل بودن آن ایمان داشتیم، اما توانسته بود تحریم های نانوشته ای علیه کشورمان اعمال کند که اثرات آن کم از تحریم های مکتوب و شناخته شده نبود. تحریم هایی خاص و ویژه که سهم کشورمان از اقتصاد گردشگری را بسیار بسیار اندک کرد و به شکلی ناعادلانه موجب رونق گرفتن بازار گردشگری کشورهای پیرامونمان شد.

کافی است به رشد چشمگیر سهم کشورهایی چون امارات متحده، قطر، تکریه و امثال آنها از گردشگری جهانی دقت کنیم تا دریابیم که اقتصاد کشورمان در دوران تحریم، چه آسیب هایی از این مضوع متحمل شد و چه خسارتی دید. آن هم در شرایطی که ظاهرا هیچ تحریمی صنعت گردشگری کشورمان را هدف قرار نداد بود.

با این نگاه به اهمیت تنش زدایی پی خواهیم برد و به فعالان و کارشناسان این عرصه که دستیابی کشورمان به توافق را گامی بزرگ در راستای احیای گردشگری ایران می‌خواندند، حق خواهیم داد. اتفاقی که نشانه های آشکار آن از زمان دستیابی به توافق آشکار شد و هنوز هم می‌توان نشانه های امیدوار کننده ای از آن را دید.

این در حالی است که چندی پیش آمریکایی ها به ناگاه بندی در بودجه سالانه خود گنجاندند که همه چیز را تغییر داد. تبصره‌ای که بر اساس آن، اتباع ایرانی تبار کشورهای مختلف و حتی آن هایی که تجربه سفر به ایران را داشته و دارند، مشمول محرومیت هایی در سفر به آمریکا می‌شوند و ناگفته پیداست چه اثری در گردشگری کشورمان دارد.

در این باره البته زیاد گفته شده و خیلی ها بر غیر منصفانه بودن این مصوبه‌ی آمریکایی تاکید کرده اند و حتی برخی توقع داشتند اوباما آن را امضا نکند ولی آنچه جالب توجه است، واکنش مسئولان گردشگری کشورمان به این موضوع بود که از «سکوت» فراتر نرفت.

این در حالی است که می‌بینیم وزیر خارجه کشورمان و بسیاری دیگر از مسئولان مرتبط و غیر مرتبط در این باره ابراز نظر کردند و حتی برخی این مصوبه را ضد برجام خوانده یا تصویب آن به دست اوباما را نشانگر سیاست یک بام و دو هوای آمریکایی ها در قبال ایران توصیف کردند اما باز هم دریغ از واکنش مسئولان سازمان گردشگری و شکستن سکوت ایشان.

سکوتی که وقتی می‌بینیم اصناف فعال در عرصه گردشگری مثل اتحادیه تورگردانان هم به آن انتقاد وارد می‌دانند، برایمان عجیب تر می‌شود؛ تا جایی که ترغیب می‌شویم از مسئولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشورمان بپرسیم چرا در این باره سکوت پیشه کرده‌اند و انگیزه شان از تداوم این سکوت چیست؟

آیا غیر از این است که ایشان به عنوان متولی این صنعت در کشور و کسانی که در این باره مسئولیت مستقیم دارند و می‌بایست هدایت کننده کشور به دوران رونق گردشگری در زمان پسابرجام باشند، بیش از دیگران در این خصوص سخن گفته، شرایط را تبیین نموده و راهکار برون رفت از مشکل را ارائه دهند؟!