برای «سفر ارزان» از ترک‌ها الگو بگیریم

با فرا رسیدن سال نو میلادی، بازار گردشگری برخی از کشورهای همسایه مان آنچنان رونق می‌گیرد که گویی کشورهای مسیحی نشین هستند نه کشورهای اسلامی. اما چرا این اتفاق برای گردشگری کشور ما رخ نمی‌دهد؟

به گزارش «تابناک اجتماعی»، با سپری شدن چله بزرگ و در حالی که سال رو به اتمام است و برخی از هم اکنون در حال برنامه ریزی برای تعطیلات نوروزی خود هستند، این سوال بیش از پیش به ذهن خطور کرده و توجه مان را به خود جلب می‌کند که به کجا ارزان سفر کنیم؟

این پرسش ساده سالهاست که در کشورمان مطرح می‌شود اما برایش جوابی یافت نشده است. در حالی که در دیگر کشورها برای آن پاسخ های فراوان و البته متنوعی دارند؛ پاسخ هایی گاه آنقدر مفصل که به درد مسافران دیگر کشورها هم می‌خورد و دستمایه شکل گیری سفرهای توریستی می‌شود.

برای نمونه می‌توان به ترکیه اشاره کرد. کشوری مسلمان نشین که میراث خور امپراتوری عثمانی است اما رویکردهایی به غایت متفاوت با آن دوران در پیش گرفته است، به گونه ای که با اروپایی ها و بازماندگان امپراتوری روم همکاری تنگاتنگی دارد و به عوض با سرزمین های اسلامی چندان رابطه خوبی برقرار نمی‌کند.

البته این موارد همه در عالم سیاست است وگرنه کیست که نداند که در چند دهه اخیر، ترک ها با قدم گذاشتن در راه کشورهای اروپایی، چگونه خود را تبدیل به کشوری توریستی کرده و از کشوری که در بهره مندی از منابع طبیعی همچون گاز و نفت بی بهره است، به قدرتی غیرقابل انکار در گردشگری تبدیل شده و میزبان گردشگران پرشماری از کشورهای مختلف، به ویژه اهالی خاورمیانه هستند.

این را می‌شود از پروازهای پرشمار ایران به ترکیه و برعکس هم فهمید که تازه بخشی از ترافیک گردشگران ایرانی به همسایه شمال غربی مان را نشان می‌دهد چراکه برخی از مسافرات ترکیه ترجیح می‌دهند با اتومبیل شخصی و یا حتی با اتوبوس راهی این سرزمین شوند. آن هم در شرایطی که کشورمان در رکود به سر می‌برد و تا از مردم درباره سفر بپرسیم، گرانی را عاملی مهم و بازدارنده معرفی می‌کنند و از گرانی و مشکلات اقتصادی شکوه می‌کنند.

اینجاست که فرمول سفر مکرر ایرانیان به ترکیه و رکود حاکم بر بازار گردشگری کشورمان برایمان سوال می‌شود. سوالی که اگر بدانیم در چند سال اخیر، قدرت خرید پول کشورمان در قیاس با پول ترک ها بسیار کاهش یافته ولی اثری در عزیمت ایرانیان به آن کشور نداشته، عجیب تر می‌شود.

آن گونه که آمار و ارقام نشان می‌دهد، افزایش نرخ دلار که در میانه های عمر دولت دهم رخ داد و تنزل قدرت خرید واحد پول کشورمان را به نسبت دیگر پول ها به دنبال داشت، نتوانسته مانع رشد گردشگران ایرانی در ترکیه شود و از آن عجیب تر، تقریبا هزینه سفر به این کشور در چند سال اخیر (برمبنای ریال) ثابت مانده است.

اگر چند سال پیش هزینه سفر سه چهار روزه به ترکیه چیزی حدود 600 هزار تومان می‌شد، هنوز هم می‌توان سفری مشابه با نرخی مشابه را به مقصد این کشور تجربه کرد، حال آنکه در این مدت لیر ترک از 600 الی 700 تومان فاصله زیادی گرفته و دو سه برابر شده است. اتفاقی که در بازار گردشگری داخلی شدیدتر رخ داده و به مدد رشد سرسام آور تورم، هزینه سفرهای داخلی را با رشدی چندین برابری مواجه کرده است.

با این حساب می‌توان نتیجه گرفت که ترک ها تدابیری ویژه برای حفظ خود به عنوان مقصد گردشگری دیگر کشورها اندیشیده‌اند که در نتیجه آن هزینه های سفر به کشورشان کاهش یافته است وگرنه اگر در این چند سال نرخ اقامت در هتل هایشان افزایش می‌یافت، لاجرم می‌بایست شاهد افزایش هزینه سفر ایرانیان به آن کشور می‌بودیم، حال آنکه این گونه نشده است.

با این حساب آیا جا ندارد از مسئولان کشورمان، به ویژه دست اندرکاران صنعت گردشگری و آنهایی که همواره شعار ارزان کردن سفر را می‌دهند بخواهیم که از ترک ها الگو گرفته و تدابیری به کار ببندند که منجر به شکوفایی پتانسیل بزرگ کشورمان در عرصه گردشگری خواهد شد؟ آیا تعلل در الگوگیری از کشوری که در این زمینه موفق عمل کرده، شباهت های زیادی با کشورمان دارد و به واسطه همسایگی، کنکاش درباره راز موفقیتش سخت نیست، قابل قبول خواهد بود؟!