البرادعي در برابر تحريمهاي پيشنهادي ايران چه ميكند؟
با وجود آن كه طراحي مداليته بين ايران و آژانس انرژي اتمي موجب تاخير بيش از 6 ماهه قطعنامه جديد شد، افشاي مفاد اين قطعنامه كه احتمالا به زودي از تصويب شوراي امنيت ميگذرد، نشانگر تحريمات ملموس است.
به گزارش خبرنگار «تابناك»، اكنون كساني كه صرف همكاري با آژانس و حل و فصل امور مورد مناقشه با آن را براي حل مشكل كافي ميدانستند، بايد در اين باره پاسخگو باشند.
بنا بر اين گزارش، همه آنچه در قطعنامه پيشين ماه مارس سال 2007 داوطلبانه اعلام شده بود، هماکنون اجباري شده است؛ مثلا مواردي چون نظارت بر رفتوآمد مقامات ايراني که در برنامه هستهاي مشارکت داشتهاند، پيش از اين داوطلبانه بوده و هماکنون با افزايش نام اين افراد، هيچ کشوري حق اجازه عبور و مرور از مبادي ورودي و خروجي کشورها را به آنان ندارد. تعداد افراد جديد پانزده نفر است و علاوه بر آن، اموال و داراييهاي آنها نيز مصادره و توقيف ميشود.
در اين قطعنامه، براي نخستين بار، همه تجهيزاتي که قابليت مصارف دوگانه دارند و شامل بخش وسيعي از اقلام وارداتي کشور ميشود، مشمول تحريمها هستند. همچنين اين اختيار به کشورهاي جهان داده ميشود تا همه کالاها و تجهيزاتي که از مقصد ايران، خارج و يا به مبادي ورودي ايران وارد ميشوند، توقيف و بازرسي كنند.
اين گزارش ميافزايد: در اين قطعنامه، بنا بر رويه پيشين شوراي امنيت سازمان ملل متحد، همچنين آمده است كه اين سه موردي كه هماكنون داوطلبانه است، در قطعنامه بعد که سه ماه ديگر تصويب ميشود، به صورت اجباري درميآيد.
يکي از اين موارد، درخواست داوطلبانه براي تعهدات جديد مالي کشورهايي است که فعاليت اقتصادي با ايران دارند تا محدوديتهايي براي اعتبارات صادراتي خود و همچنين اعطاي تضمينها و بيمههاي خود به ايران ايجاد كنند كه البته مطمئنا اين مورد در قطعنامه بعدي به صورت اجباري براي ايران در نظر گرفته خواهد شد.
قطعا، کشور از صدور اين گونه قطعنامهها، دچار ضرر مالي و اقتصادي ميشود و نه تنها نرخ بيمه و ريسک سرمايهگذاري و صادرات کالا به کشور افزايش مييابد، بلکه ضررهاي معنوي نيز بر پيکره نظام مينشيند.
با وجود آن كه اجراي مداليته با ارائه اطلاعات جديد از سوي ايران دستاوردهايي داشته، اما اكنون بايد آژانس و تيم البرادعي گزارشي كاملا شفاف و خالي از هرگونه دوگونگي صادر كنند تا پيامد آن زمينه خروج پرونده ايران از دستور كار شوراي امنيت سازمان ملل فراهم شده و آژانس خود پيگير پرونده باشد.
خبرنگار «تابناك» در پايان ميافزايد: با وجود آن كه اكنون تصميم خارج كردن پرونده ايران در اختيار آژانس نيست، اما موضع شفاف آژانس دست كم ميتواند زمينه مناسبي را در افكار عمومي براي عادي سازي موضوع ايران فراهم نمايد و اين در حالي است كه ارجاع پرونده ايران به شوراي امنيت، توسط آژانس انجام شده است.
به نظر من اگر آژانش هم دوباره گزارشی مثیت در مورد فعالیت ایران ارائه دهد، باز هیچ فایده ای در زمینه تحریمها نخواهد داشت. چون در متن تحریمی که شما منتشر کرده اید کاملا صریح و مشخص به خودداری ايران از توقف غنيسازی اشاره نمود و این موضوع مهمتر از گزارش آژانس در مورد انحراف با عدم انحراف این از فعالیتهای صلح آمیز می باشد
از طرفی فشارهای اقتصادی بر مردم فداکارمان سنگینی می کند و از طرفی صنایع رو به رشد ما در دو دهه اخیر، را دچار رکود کرده است.
نکته دیگر اینکه در این شرایط حساس، فرهنگ ما (با تولید و انتشار فیلمهای هتک کننده حرمت ایرانی)، مرزهای جغرافیایی ما (با افزایش استفاده از واژه مجعولی به جای واژه پاک "خلیج فارس") و موارد دیگر، به طور ملموسی مورد هجوم قرار گرفته است و هر صدای اعتراضی هم که از ایران بلند شود، به دلیل بحران موجود به جایی نمی رسد.
از مسوولان عزیز کشورم می خواهم تا با درایت مثال زدنی خودشان، از پیشرفت این بحران جلوگیری کرده و دستاوردهای خون شهدا را به راحتی در معرض تهدید دشمنان قرار ندهند.
به عنوان یک مسلمان ایرانی از مسوولان کشور می خواهم تا با کشاندن پرونده اتمی به دادگاه لاهه از حقوق مردم در برابر کشورهای زورگوی غربی دفاع کنند و شر به پا شده بوسیله آنان را به خودشان بازگردانند. دادگاهی که تاکنون موارد متعدد مثبتی را از آن شاهد بوده ایم.
من به عنوان یک شهروند ایرانی، وظیفه خود دانستم تا بدین وسیله نظراتم را بیان کنم و در این زمینه وجدان خود را تا حدودی آرام کنم. امیدوارم که مسوولان سایت محترم تابناک نیز در این امر من را یاری کرده و این کامنت را در سایت خود قرار دهند.
آنچه مسلم است ، همه کسانی که موضوع هسته ای ایران را در صحنه بین المللی پیگیری می کننداز جمله کشورهای عضو آژانس و نیز اعضای دایم و غیر دایم شورای امنیت بر این موضوع که مساله هسته ای ایران فنی است ،واقف هستند و این مطلب را بارها و بارها در مذاکرات با مقامات ایران و یا رسانه های بین المللی اعلام داشته اند ، با این وجود چرا پرونده ایران به شورای امنیت رفت و چرا کشورهایی چون روسیه و چین که هردو دارای روابط مستحکمی با ایران هستند و ظاهرا شاید بیش از هر کشوری از تحریم های ایران آسیب خواهند دید با آمریکا و بعضی کشورهای اروپایی در این مقطع که ایران همکاریهایش را با آژانش در سطح بسیار بالایی افزایش داده همنوایی می کنند و به قطعنامه های پی در پی سازماندهی شده آمریکا که حلقه های محاصره را علیه ایران تنگ تر می کند ، رای می دهند؟ پاسخ آن به اعتقاد من روشن است .ا- قدرت های بزرگ قاعده بازی خود را دارند و در این قاعده حفظ توازن در منافع بدون آسیب رسانی به قدرت های دیگر نقش اساسی را ایفا می کند 2- آمریکا برای پیشبرد اهداف خود در سطح بین المللی از تمامی اهرم های خود علیه کشورها و حتی قدرت های بزرگ در همان چارچوب قاعده ذکر شده بهره گرفته و برنامه های خود را پیش می برد. نتیجه انکه آمریکا تاکنون توانسته با وجود اعتراف دستگاههای اطلاعاتی خود به غیر نظامی بودن فعالیت های هسته ای ایران و همکاری های همه جانبه ایران با آژانس و گزارش های مثبت آژانس و.. والبته با کمی تاخیر و مشکلات آرام ارام به اهداف خود از طریق شورای امنیت دست پیدا کند . پس می توان نتیجه گیری کرد که سر و کار ایران نه با اژانس و نه با کشورهای غیر متعهد و نیز چین و روسیه است ، بلکه مستقیم با خود امریکاست . من اعتقاد دارم که مقامات جمهوری اسلامی ایران این توانایی را دارند که در صورت مواجه مستقیم با امریکا بر سر مساله هسته ای و با توجه به دیگر مسایل و مولفه های موجود میان دو کشور از پس اینکار به نفع ایران بر خواهند آمد . انشاءالله
يکبار هم شده بيائيد ما مردم کالاهاي چيني و روسي را تحريم کنيم و از ورود کالاهاي چيني و مصرف آنها خودداري کنيم
پيشنهاد مي کنم مراجع عزيز دست بکار شوند و مصرف کالاهاي چيني و روسي را تحريم کنند
همچنين دولت محترم هم از ورود مقامات چين و روس جلوگيري بعمل آورد
مقابله به مثل در اکثر اوقات مفيد بوده است
1- پرهیز از تقابل منافع با کشورها- بویژه بزرگترین آنها
2- تلاش به قوی شدن درتمام زمینه ها
3- حضور درمعادلات و مذاکرات بین المللی براساس منافع ملی وبدور ازتعصب (کشور ضعیف سوریه نمونه خوبیست )
راهی رابرگزینیم که فرزندانمان به ما واقتدار ودرایت کشورداری مادرآینده افتخارکنند.




