خانه کشتی یا خانه نفاق!

به جرات می توان پروژه احداث و تجهیز خانه کشتی تهران را یکی از اتفاقات مهم و سازنده در عرصه ورزش اول کشورمان خواند که در دوران ریاست محمدرضا طالقانی صورت گرفت.

به گزارش ایپنا؛ خانه کشتی در یکی از سالن های پنج گانه مجموعه ورزشی آزادی قرار دارد که از بدو راه اندازی تاکنون ، خدمات ویژه ای را به کشتی گیران ملی و حرفه ای کشورمان داده و تا امروز هم نقش بسزایی در برپایی هر چه بهتر اردوهای آماده سازی ملی پوشان ایفا کرده است.

اما با دیدی فراتر از موارد ذکر شده می توان به نقش انسجام مطلوب و استقلال کاری افرادی اشاره کرد که به خانه کشتی رفت و آمد داشتند. همدلی و اتحاد مثال زدنی این جماعت گوش شکسته در کمتر رشته ای وجود داشت و خانه کشتی به عنوان مکانی مناسب در برقراری این همراهی وهمکاری، زبانزد تمام اهالی ورزش بود.

ولی در سال 85 و با حضور محمدرضا یزدانی خرم در راس امور کشتی در ابتدا با نظر جناب آقای رئیس قرار شد که ساختمان فدراسیون از خیابان ورزنده به خانه کشتی منتقل شده و تمامی امور این ورزش در یک نقطه متمرکز شود.

هر چند خوابی که آقای رئیس برای این اقدام دیده بود هیچگاه تعبیر نشد، چرا که در صورت عملی شدن این تصمیم، علاوه بر مخالفت بسیاری از مسئولین دور و نزدیک کشتی، مشکلات دیگری نیز بوجود می آورد.

سرانجام خانه کشتی همانی که بود ماند و مکانی شد برای برپایی اردوهای تیم ملی در سطوح مختلف سنی. ولی آتش حواشی کشتی و دشمنی و لجبازی برخی از به اصطلاح خاک خورده های این رشته به خانه کشتی کشیده شد و همدلی و یکرنگی حاکم بر فضا را کمتر و کمتر کرد.

این مشکلات زمانی شکل گرفت که تداخل زمانی و مکانی اردوهای تیم ملی در سطوح مختلف به تقابل و دشمنی تبدیل شد ورفته رفته بر بازده تیم ها تاثیر گذاشت.

در تازه ترین مورد از این دست می توان به برگزاری 4 اردوی آماده سازی همزمان در خانه کشتی اشاره کرد که در سطوح جوانان و بزرگسالان آزاد و فرنگی برپا شد. اردویی که قرار بود به دلیل محدودیت های موجود در محل اسکان ورزشکاران با دعوت از 20 کشتی گیر منتخب در هر تیم استارت بخورد تا مشکل و تبعیضی برای هیچکدام از رده ها بوجود نیاید.

ولی گویا کفه ترازو به سود یکی از مربیان کادر فنی سنگین تر شد و توانست با دعوت از 39 کشتی گیر سهم بیشتری از حضور درخانه کشتی را از آن خود کند. تیم ملی کشتی آزاد بزرگسالان کشورمان در حالی با نفرات اضافه بر ظرفیت در محل مذکور اردو زد که آزاکاران اردوی جوانان مجبور به ترک محل و کوچ اجباری به سالن های دیگر شد.

اردونشینان جوان تیم های آزاد و فرنگی یک روز را در سالن باشگاه پاس تمرین می کردند و روز دیگر ساک به دست راهی سالن دیگری می شدند. این در حالی بود که در جمع اردونشینان بزرگسال بسیاری از چهره های قدیمی و فراموش شده کشتی به چشم می خوردند که فقط به دلیل همراهی دوستان و آشنایان بساط خود را پهن کرده و در لوای تمرینات اردو به تفریح و یاد آوری خاطرات می پرداختند!

در این راستا حتی اوضاع از کنترل یزدانی خرم و صنعتکاران هم خارج شد و سرانجام جوانان اردونشین به دلیل فرار از وضعیت طاقت فرسای تمرینات به شهرستان شهریار اعزام شدند. ملی پوشان آزاد و فرنگی کار جوان در شرایطی در سالن شباهنگ شهریار اردو زدند که می بایست برای حضور در رقابتهای قهرمانی آسیا آماده شده و تا روز 18 تیر با عزیمت به مانیل فیلیپین به مصاف حریفان قدرتمندخود بروند.

اما در سوی دیگر آزاد کاران بزرگسال، تورنمنت حیدر علی اف آذربایجان را پیش رو داشتند که از نظر اهمیت و سطح کمی . کیفی می توان تفاوت آنرا به خوبی با رقابتهای قهرمانی جوانان آسیا حس کرد.
اما یکی از اردونشینان که نخواست نامش فاش شود، گفت: " لجبازی و دشمنی برخی از مربیان تیم بزرگسالان و جوانان باعش شده ما هم مثل گوشت قربانی شویم ! گناه ما چیست که دو مربی با هم مشکل دارند و برای اثبات حرف خود، دیگری را از میدان به در می کنند."

یکی دیگر از اردونشینان هم افزود: "ابتدا قرار بود که در هرکدام از اردوها 22 کشتی گیر حضور یابند تا در هر وزن 2 یا 3 اردونشین به تمرین مشغول شوند اما با کمال تعجب دیدیم که یکی از اردوها با 39 کشتی گیر در خانه کشتی اردو زد و تمام معادلات و برنامه ها را به هم ریخت."

پیشکسوتان کشتی نیز همواره بر این واقعیت معتقد هستند که همکاری، انسجام و رابطه سازنده بین رده جوانان و بزرگسالان می تواند خیال همه را در امر پشتوانه سازی راحت کرده و نتایج قابل قبولی را رقم زند.

در این راستا سید جواد رفوگر، رئيس و دبير اسبق فدراسيون كشتي كه با آمدن يزداني خرم بر راس امور از قبول هر گونه مسئوليت در اين ورزش امتناع کرد، گفت:‌ "متاسفانه در حال حاضر در گوشه و كنار كشتي خبرهايي به گوش مي رسد كه حاكي از عدم همكاري، لجبازي و تسويه حساب هاي شخصي برخي از مربيان رده هاي مختلف تيم ملي است."

وی افزود: "‌همواره در تمامي ادوار سعي شده بود تا هيچ شكاف وفاصله‌اي بين سطوح جوانان و بزرگسالان بوجود نيايد تا تعامل و همكاري مربيان اين دو رده بتواند در امر پشتوانه سازي، گامي مثبت درعرصه كشتي تلقی شود. ولی آنطور كه از محافل كشتي خبر مي رسد گويا هم اكنون در اردوهاي تيم ملي از آن همدلي و رفاقت خبري نيست و نوعي تقابل و عدم همكاري بر امور حاكم شده است. در گذشته حتي آزاد و فرنگي كاران با هم تمرين مشترك داشتند و هر كدام ازاين دو دسته در فنون تخصصی رشته خود با يكديگر به تمرين و آماده سازي مي‌پرداختند. همين همدلي و اتحاد بود که نتايج مطلوب و فراواني را عايد كشتي كرد و متاسفانه هم اكنون خبري از آن نيست."

رفوگر در پايان گفت:‌ "درهر حال نبايد اجازه داد كه تسويه حساب هاي شخصي و مشكلات فردي بر اوضاع كشتي سايه افكند، چرا كه يكي ازعوامل مهم پيشرفت و موفقيت در ورزش، انسجام و همدلي است كه بويژه در عرصه جوانان به رده بزرگسالان نقش مهمتري را ايفا مي كند."

اما علي‌رغم نارضايتي‌هاي پنهان برخی اردونشینان دبير فدراسيون كشتي وارد گود شد و اعلام کرد همه از اردوي شهريار راضي هستند. عارف ربطي در رابطه با جداشدن اردوي جوانان و بزرگسالان گفت: "شلوغي و كمبود محل استراحت و اسكان اردونشينان حاضر در خانه كشتي دليل اصلي اعزام جوانان به سالن شباهنگ شهريار بود. تعداد زياد اردونشينان كه در قالب 4 تيم ملي بزرگسالان و جوانان آزاد و فرنگي در خانه كشتي حضور داشتند باعث شد تا فكر چاره باشيم و با جدا كردن اردوي جوانان و انتقال آن به شهريار سرويس بهتري به كشتي گيران دهيم."

وي افزود:" البته تمامي اعضاي كادر فني جوانان و بزرگسالان به همراه اردونشينان تيم‌هاي ملي از اين تصميم راضي هستند و كسي شكايتي از وضعيت كنوني ندارد. مطمئن باشيد هيچ‌كدام از اردوها تفاوتي با يكديگر ندارند و هرگونه پذيرايي و تسهيلات ويژه براي هر دو اردوي آماده سازي وجود دارد."

وي در پايان به تجهيز خانه كشتي اشاره كرد و گفت: "با تمهيدات ويژه‌اي كه در ساختمان خانه كشتي در حال اجراست به زودي شاهد افزايش ظرفيت اسكان 40 كشتي گير دیگر به تعداد قبلي خواهيم بود. همچنين آشپزخانه و سالن غذاخوري خانه كشتي هم تغييرات زيادي داشت و هم اكنون توان سرويس‌دهي به تعداد بيشتري از اردونشينان است."

در هر حال امیدواریم دلیل این جداسازی هر چه که بود ، زخم دشمنی های دیرینه را تازه نکند و خانه کشتی را به خانه نفاق مبدل نسازد. چرا که متولیان تیم های ملی، امانتداران این رشته هستند و نباید با لجبازی و لجاجت لطمات جبران ناپذیری به پیکره کشتی وارد آورند.