ادعاي توافق بوش و ملك عبدالله درباره ايران

راديو آمريكا ديشب به نقل از يك سايت صهيونيستي اعلام كرد: بوش توافق كرده كه پرونده اتمي ايران به البرادعي مديركل آژانس بين المللي اتمي واگذار شود .

به گزارش فارس، راديو آمريكا شب گذشته به نقل از سايت اسرائيلي دبكا اعلام كرد: رئيس جمهوري آمريكا با ملك عبدالله پادشاه عربستان سعودي توافق كرده كه پرونده اتمي ايران به محمدالبرادعي مديركل آژانس بين المللي اتمي واگذار شود و از اين رو بود كه البرادعي موفق به ديدار با آيت الله علي خامنه اي رهبر انقلاب اسلامي ايران شد.

سايت اسرائيلي دبكا به نقل از منابع نزديك به رئيس جمهوري روسيه گزارش داده است كه در اكتبر 2007 بوش وهمتاي روسي اش ولاديمير پوتين به اين توافق رسيدند كه تاكتيك مثبت به روش تنبيهي ارجحيت دارد از اين رو رئيس جمهوري روسيه اعلام كرد كه مدركي از اين كه ايران برنامه اتمي دارد، نديده است وسپس گزارش برآورد ملي اطلاعات خبر از توقف برنامه نظامي اتمي ايران در سال 2003 داد. بنا بر اين گزارش، واشنگتن اكنون از روش خصمانه كه سياست نيكولاس برنز بود فاصله گرفته و به استراتژي ديپلماتيك روي آورده است.

سخنگوي وزارت امور خارجه آمريكا هم ضمن اشاره به ديدار سه شنبه گروه پنج به اضافه يك در اين مورد اشاره دارد كه خاوير سولانا مسئول سياست خارجي اتحاديه اروپا نيز كماكان يكي از كانال هاي ارتباطي با تهران است و وي مجاز است از سوي گروه پنج به اضافه يك با تهران مذاكره كند.

* راديوهاي بيگانه استعفاي نيكولاس برنز از معاونت وزارت خارجه آمريكا را در قالب فاصله گرفتن كاخ‌سفيد از روش خصمانه عليه جمهوري اسلامي ايران در رابطه با برنامه هسته‌اي تحليل مي كنند از منظر رسانه‌اي انتشار گزارش نهادهاي اطلاعاتي آمريكا درباره برنامه هسته‌اي ايران و سفر محمد البرادعي به تهران و ديدار وي با رهبر معظم انقلاب هدفمند و در همين راستا ارزيابي شده است. به نظر مي رسد در پيش گرفتن چنين رويكردي از سوي راديوهاي بيگانه درقالب دو گمانه قابل بررسي است؛ يكي اينكه تلاش هاي محافل سياسي و رسانه‌اي غرب براي تشديد تحريم ها براي وادار كردن تهران به تعليق غني سازي اورانيوم به شكست انجاميده و آنها ناچار شده اند با مطرح كردن چنين مسايلي زمينه بازگرداندن پرونده هسته‌اي ايران به آژانس بين‌المللي را فراهم نمايند وگمانه دوم اينكه به نظر مي‌رسد اين موضوع حلقه ديگري از بازي سياسي غرب و به ويژه آمريكا براي متقاعدكردن اعضاي ديگر شوراي امنيت به موافقت با صدور قطعنامه بعدي عليه ايران درشوراي امنيت باشد؛ زيرا همزمان با تلاش‌هاي غرب براي تصويب قطعنامه ‌هاي قبلي عليه تهران در شوراي امنيت يكي از رويكردهاي آنان در پيش گرفتن سياستي به ظاهر ديپلماتيك و اطمينان خاطردادن به ديگر اعضاء مبني بر اينكه آنان درصد حل ديپلماتيك برنامه هسته‌اي ايران از طريق فشارهاي سياسي هستند كه در آستانه نشست برلين به نظر مي‌رسد گمانه دوم به واقعيت نزديك تر باشد.