پايان خوش حق من است
انگليس گويي از روز پيدايش فوتبال براي رده هاي پايه تعريفي در نظر نگرفته است. فوتبال باشگاهي اين کشور زيبايي حسرت برانگيزي دارد، اما در رده ملي اوضاع کاملاً متفاوت به نظر مي رسد.
به نوشته اعتماد و به نقل از تایمز؛ هم اکنون 43 سال از آخرين قهرماني و در واقع تنها دستاورد بزرگ تيم ملي انگليس مي گذرد اما اگر با خواندن اين سطر براي سه شيرها متاسف شديد، حتماً از موجوديت تيم زير 21 سال اين کشور اطلاع خاصي نداريد، اگر نتايج دو گروه سني فوق را با هم مقايسه کنيم، متوجه مي شويم تفاوت افتخارات تيم بزرگسالان جزيره در قياس با تيم جوانان اين کشور به اندازه فاصله افتخارات برزيل و آلمان با مهم ترين جوخه ملي جزيره نشينان است.
البته دستور کاهش فاصله از همين امروز ابلاغ شده و مردان استيوارت پيرس اولين قدم ها را نيز برداشته اند. استاديومي جمع و جور کنار بيمارستاني در هالمشتاد مکان مناسبي براي جدال داغ آلمان و انگليس در دور سوم مرحله گروهي رقابت هاي زير 21 سال اروپا بود.
آلمان تصور مي کرد شکست دادن انگليس به اندازه توقف اسپانيا و برتري بر فنلاند (ديگر تيم هاي گروه B) دشوار نباشد، با اين حال همان لحظات ابتدايي به محض شنيدن نام ستاره هايي مانند تئو ولکات، جيمز ميلنر و البته مربي بزرگي در حد و اندازه هاي استيوارت پيرس به اشتباه خود پي برد.
به هر حال حتي ضعيف ترين بازيکنان نيز هنگام رويارويي با دشمن ديرينه فوق العاده قوي مي شوند؛ چه رسد به بازيکنان تشنه انگليس که براي شکستن طلسم قهرماني در رقابت هاي پايه رقيب ديرينه يي چون آلمان را فراروي خود مي ديدند. پيرس براي مقابله با آخرين حريف مرحله گروهي تدابير ويژه يي اتخاذ نکرد. برتري در دو بازي قبلي صعود آنها را قطعي کرده بود و شايد به همين دليل فقط يکي از بازيکنان حاضر در جدال هاي قبلي شانس حضور در ميدان را يافت.
در اين جمع، سه نفر طي اولين تجربه شرکت در رقابت هاي زير 21 سال با نمايش بي تجربگي خود انگليس را به دردسر انداختند. مايکل مانسينه در ادامه نمايش هاي ضعيف به کاسترو اجازه داد گل اول آلمان را به ثمر برساند هرچند انگليس خيلي زود کنترل اوضاع را در دست گرفت و سرانجام هم گل تساوي را به ثمر رساند.
روند بازي شاگردان پيرس خيلي از تيم ها را ترسانده و از طرفي اگر در اطراف استاديوم هاي محل برگزاري رقابت ها پرسه بزنيد، علاقه به شکست دار و دسته «رودول» را ملموس مي يابيد. نام رقيب نيمه نهايي اهميتي ندارد.
سوئد يا ايتاليا، هيچ کدام نمي توانند سد راه آرزوهاي انگليس شوند هرچند بايد بابت عدم رويارويي با ايتاليا قهرمان پنج دوره رقابت ها از خداوند سپاسگزاري کرد. مسلماً سوئد ميزبان در نيمه نهايي دردسرهاي زيادي به وجود مي آورد. نمايندگان جوان تيم سوم جام جهاني 1994 بلاروس را خرد کردند اما مقابل ايتالياي 10نفره کم آوردند.
مهاجمان تيم زير 21 سال انگليس بسيار قدرتمند هستند، با اين حال اشتباهات فردي مدافعان آزاردهنده جلوه مي کند. البته پيرس بارها گفته روحيه خوب تيمي و جو مناسب اردو هر نقطه ضعفي را پوشش مي دهد.
شايد همين نزديکي تفاوت هاي کيفي را به حداقل رساند به حدي که هر 23 بازيکن حاضر در تيم طي مقاطع مختلف فرصت بازي را به دست آوردند. هر چقدر موآمبا در پست هافبک دفاعي مقابل اسپانيا ضعيف ظاهر شد، رودول در نقش مشابه، طي نخستين حضور ثابت امتحان خوبي پس داد.
علاوه بر نيروي انساني فراوان، تعويض هاي شجاعانه هم ديگر عامل موفقيت پيرس تلقي مي شود. به طور مثال او هنگام 10نفره شدن تيمش در بازي با سوئد، ولکات را به عنوان مهاجم دوم به بازي فراخواند تا بلکه مهاجم آرسنال مانند نبرد مقابل اسپانيا بار ديگر شيرين کاري کند.
تئو ندرخشيد اما کماکان سوگلي تيم به حساب مي آيد. غير از آگبنلاهور مصدوم همه بازيکنان تيم زير 21 سال انگليس سرحال و آماده هستند و به اين ترتيب آقاي سرمربي که دو سال پيش پس از تجربه سومين شکستش در ضربات پنالتي آسيب ديدگي را معضل بزرگ سه شيرها خوانده بود، بهانه يي براي عدم قهرماني ندارد. مردم جزيره حق دارند پس از سال ها يک پايان خوش فوتبالي را جشن بگيرند. ندارند؟
