کدام بخش از جامعه علاقهای به بچهدارشدن ندارد
افزایش جمعیت چند سالی است به عنوان سیاست جمعیتی در کشور مورد توجه قرار گرفته اما پیمودن این راه و رسیدن به نقطه مطلوب جمعیتی با توجه به نیازهای اجتماعی و اقتصادی کشور، در شرایط اقتصادی کنونی خانواده ها و جا افتادن فرهنگ "فرزند کمتر، زندگی بهتر" که سالها در ذهن مردم ما جا خوش کرده است، دشوار می نماید.
به گزارش تابناک اصفهان، می توان گفت در این سال ها نیز نرخ رشد جمعیت با توجه به تمامی تبلیغات و فرهنگ سازی ها برای افزایش فرزندآوری در بین خانواده ها چندان تاثیرگذار نبوده است و آمار نرخ رشد جمعیت ایران هم اکنون حدود یک درصد است آماری که اگر به همین روند راه خود را در پیش گیرد جمعیت ایران را تا سال 1480 به 31 میلیون نفر می رساند!.
اما جالب است که نرخ رشد جمعیت در بین گروه های شغلی و اجتماعی جامعه متفاوت است به گونه ای که فرزندآوری در بین جامعه پزشکان و افراد با سطح تحصیلات بالا بسیار کمتر از مردم عادی است.
معاون برنامه ریزی و هماهنگی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی در این مورد گفت: در تحقیقی که در تهران صورت گرفته مشخص شده که کمترین نرخ باروری کلی در جامعه پزشکان است.
همچنین محمد اسلامی،معاون فنی دفتر سلامت جمعیت، خانواده و مدارس وزارت بهداشت گفت: باید موانع و مشکلات رسیدن به این آمار را بررسی و آنها را رفع کنیم.
وی با بیان اینکه جمعیت ایران در یکصد سال گذشته تا کنون هشت و نیم برابر شده و به ۷۸ میلیون نفر رسیده است، گفت: اگر نرخ باروری کلی به ۲.۱ نرسد، رشد جمعیت کشورمان در سال ۱۴۲۵ هجری شمسی به صفر می رسد و پس از آن منفی می شود!.
این مسئله بدان معناست که در سال هایی که ایران رشد تکنولوژی و پیشرفت صنایع خود را شاهد است اما دیگر نیروی کار جوان برای بزرگ کردن اقتصاد خود را ندارد و ممکن است کشور با این رویه به آمارهای نگران کننده ای در حوزه های مختلف اقتصادی، سیاسی و اجتماعی برسد.
به نظرتون من که یک کارمند هستم و یک فرزند هم دارم باتوجه به تعطیلی مهد کودکها و جمع آوری سرویس ادارات و سازمانها و همچنین جمع آوری ناهار خوری ادارات اگر فرزند دیگری بدنیا بیاورم باید دو کودک خود را هر روز با خود به مهد برده تا ساعت 4 بعد از ظهر بعد با کلی وسیله از جمله ساک بچه ها و غذای ناهار و ... با کلی پیاده روی خود را به اولین خیابان اصلی برسانم تا بتوانم تازه با چند تاکسی به منزل برسم. ایا حقوق من کفاف هزینه مهد های خصوصی، پوشک بچه، دوادرمان بچه، هزینه رفت و آمد و غیره را می دهد؟؟؟ آیا باید کارم را کنار بگذارم؟ در آن صورت هزینه های زندگی من چگونه تامین می شود؟؟؟
هنوز سر 9 ماه شدن مرخصی زایمان یک قانون قوی و اجرایی وضع نشده . بقیه مسائل و مشکلات هم در بالا مطرح کردم.
اما با حقوق 800 هزار تومانی که نصفش میره کرایه چیکار میتونم بکنم؟؟؟؟؟چرا یکی دیگه را بدبخت کنم
پس بهتره علیرغم میل شدید از خیر بچه دار شدن بگذرم مگر اینکه دولت واقعا مثل دولتهای اروپایی حمایت کنه مثلا تا دوسالگی بچه حداقل ماهیانه مبلغی پرداخت کنند و تمام هزینه های زایمان و پیشگیری بیماریهای نوزاد ودرمان نوزاد تا مثلا 6 سالگی رایگان بشه




