زندی: میخواهم در صعود نقش داشته باشم
هیچوقت فریدون اینطور نبوده است؛ ساکت، کمحرف و البته کمی هم عجیب. زیاد با کسی حرف نمیزند بویژه با خبرنگاران. به نظر از چیزی ناراحت است. به کسی بروز نمیدهد که مشکلش چیست اما اگر بنا به ریشهیابی باشد براحتی میشود فهمید که او از نشستن روی نیمکت ناراحت است.
به نوشته وطن امروز؛ پس از دادن پاسخ مثبت به دعوت افشین قطبی توقعات دیگری داشت اما... او حتی به عنوان بازیکن ذخیره هم به میدان نمیرود و با شرایطی که پیش آمده بعید است در بازی با کره جنوبی جزو بازیکنان ثابت در ترکیب تیم ملی باشد.
این نظر قطبی است که به او بازی میرسد یا نه، اما سرمربی تیم ملی با نشاندن فری روی نیمکت در بازی با امارات و کره شمالی ثابت کرده که علاقهای به این بازیکن در ترکیب ندارد.
آیا در بازی با کره جنوبی که دیداری حساس و سرنوشتساز برای ایران است این اتفاق میافتد که شانسی هم به زندی داده شود یا اینکه نیمکت سرد تیم ملی پذیرای او در طول 90 دقیقه خواهد بود.
با این حال خود فریدون کمی خوشبینانه نسبت به این قضیه نگاه میکند؛ او از دست قطبی ناراحت نیست و به تفکرات او احترام میگذارد:«ابتدا باید این را بگویم که هیچ بازیکنی در هیچ جای جهان دوست ندارد نیمکتنشین باشد. من هم از این قاعده مستثنا نیستم. بازیکنی که آماده باشد چندان مایل نیست که نیمکتنشین باشد. اما باید به نظر سرمربی احترام گذاشت. من از دست قطبی ناراحت نیستم و به تفکراتش احترام میگذارم».
فریدون همیشه همین طور منطقی بوده. او بازیکنی نیست که به خاطر نیمکتنشینی یا برخوردهای متفاوت اردوی تیم ملی را ترک کند. زندی با رفتاری که از خودش نشان داده ثابت کرده در خدمت تیم ملی است. با این حال حرف فری این است که او بهعنوان یک بازیکن ایرانی میخواهد نقشی در صعود تیمش به جام جهانی داشته باشد.
به همین دلیل است که علاقه زیادی دارد تا از او در ترکیب تیم ملی استفاده شود. او ادامه میدهد:«همیشه سعی کردهام وقتی در تیمی بازی میکنم خوب تمرین کنم و بهترین بازیهایم را انجام بدهم. میخواهم وقتی ایران به جام جهانی صعود میکند من هم در صعود آن نقش داشته باشم. مسلما این اتفاق با نشستن روی نیمکت نمیافتد. با این حال تصمیم گیرنده نهایی افشین قطبی است».
با همه این تفاسیر و دلخوری کوچکی که به نظر در حرفهای فریدون وجود دارد او درباره بازی با کره حرف میزند. زندی میگوید امیدواری زیادی دارد تا ایران با شکست دادن کره راه صعود به جام جهانی را هموار کند اما... به عقیده او این یکی از سختترین بازیهای ایران برای رسیدن به جام جهانی است.
خودش میگوید:«میدانیم که بازی سختی پیشرو داریم اما بسیار امیدواریم و برای رسیدن به جام جهانی باید از سد کره جنوبی بگذریم. هرگز امیدمان را از دست نمیدهیم، چون معتقدم انسان همواره با امید زنده است و در آن لحظههایی که امیدی ندارد روزنهای پیدا میشود و به انسان کمک میکند. به نظرم سرنوشتمان دست خودمان است و نباید منتظر بازی عربستان و کره باشیم. ما با یک مساوی هم میتوانیم به عنوان تیم سوم شانس صعود داشته باشیم».
این حرفهای زندی خودش کلی روحیه است. برای بازیکنی که میتوانست به دلیل نیمکتنشینی جو تیم را بهم بریزد این روحیه قابل تحسین است. البته خود فری میگوید که او هم تحت تاثیر جو منظمی است که در حال حاضر در تیم ملی جریان دارد.
او در مقایسه این جو با گذشته تیم ملی میگوید:«من فکر میکنم نظم و انضباط خیلی بیشتر شده چون الان تیم ملی خیلی شرایط سختی دارد. بازیکنان خیلی همدل هستند؛ چه آنها که بازی میکنند و چه آنها که روی نیمکت هستند. حالا همه یکدل هستیم که تیم ملی به جام جهانی برسد. خودم هم امیدوارم دوباره برای تیم ملی بازی کنم. فقط باید آمادگیام را حفظ کنم».
از تیم ملی و مسائل آن که فاصله بگیریم بحث خود به خود به سمت تیم باشگاهی زندی و پیشنهادهایی که او برای فصل جدید دارد کشیده میشود. بازی در لیگ قبرس، تیمهای اروپایی، اتریش، آلمان و حتی بازی کردن در لیگ برتر ایران تمام شایعاتی است که هفتههای اخیر درباره زندی به گوش میرسید.
با این حال او منتظر است تا بعد از بازی با کره جنوبی روی پیشنهادهای داده شده فکر کند. او بارها گفته که نمیخواهد تصمیمی بگیرد که بعدا از آن پشیمان شود: «پیشنهادهای خوبی دارم؛ هم از آسیا و هم از اروپا. اما میخواهم فعلا تمرکزم را از دست ندهم. تمام حواسم معطوف به تیم ملی است. بعد از بازی با کره جنوبی درباره این قضیه حرف میزنم. مدیر برنامههایم در این زمینه کارهایم را پیگیری میکند. از شرق اروپا پیشنهادهایی هست. چند تیم عربی هم هستند ولی همانطور که گفتم الان به تیم ملی فکر میکنم».
صحبتهای پایانی زندی درباره علاقهاش به بازی در کشور آلمان است. او از لیگ همین کشور بود که معروف شد و به تیم ملی ایران رسید.
با این حال به نظر هنوز پیشنهادی از تیمهای لیگ این کشور به زندی نشده است؛ پیشنهادهایی که به قول خودش درخور شأن او باشد:«همانطور که همیشه گفتم آلمان را دوست دارم. آنجا بزرگ شدم ولی فکر نمیکنم الان شرایطش وجود داشته باشد. پیشنهاد خوب نرسیده پس باید طور دیگری تصمیم بگیرم. نمیخواهم به تیم کوچکی بروم، همیشه خواستهام این بوده. اگر به قبرس رفتم به خاطر شرایط بدی بود که داشتم ولی الان وضعیت خیلی فرق کرده. درباره تیمهای لیگ برتر هم باید بگویم که یکی، دو تیم با مدیر برنامههایم صحبت کردهاند اما من اصلا روی آن فکر نکردهام. پیشنهادهای زیادی از خارج دارم. ایران اولویت آخر من است».


