صفحه خبر لوگوبالا تابناک
مفید صفحه خبر نسخه موبایل

موافقان تصویب قطعنامه در شورای امنیت سازمان ملل چه می‌گویند؟

در پی جمع‌بندی مذاکرات هسته‌ای ایران و گروه ‌+5 در شهر وین اتریش، شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای را تصویب کرده که بر اساس آن برجام ‌تأیید شده است. در همین زمینه، دکتر علی خرم، نماینده اسبق ایران در ژنو در گفت و گو با «تابناک» به دلایل خود در حمایت از این قطعنامه پرداخته است.
کد خبر: ۵۱۸۴۹۰
| |
13135 بازدید
|
۶

در پی جمع‌بندی مذاکرات هسته‌ای ایران و گروه‌ 1+5 در شهر وین اتریش، شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای را تصویب کرده که بر اساس آن برجام ‌تأیید شده است.

به گزارش «تابناک»، شورای امنیت سازمان ملل دیروز (دوشنبه) طی جلسه‌ای، قطعنامه‌ای را که قطعنامه‌های پیشین ضد ایرانی این نهاد را لغو کرده و تحریم‌ها علیه تهران را برخواهد چید، با 15 رأی موافق و بدون رأی مخالف تصویب کرد.

بر اساس این قطعنامه، همه مفاد قطعنامه های شماره 1696 و 1737 (مصوب سال 2006)، 1747 (مصوب سال 2007)، 1803 و 1835(مصوب سال 2008)، 1929 (مصوب سال 2010) و 2224 (مصوب سال 2015) رال غو کرده و همه تحریم های شورای امنیت سازمان ملل متحد و تحریم های مرتبط با هسته ای که توسط ایالات متحده و اتحادیه اروپایی و دولت های عضو اتحادیه اروپایی تحمیل شده بودند را به طور جامع لغو می کند.

در همین حال طی چند روز گذشته، مواردی از این قطعنامه، انتقادهایی جدی را در میان محافل سیاسی و رسمی ایران برانگیخته است. بندهای 11 و 12 این پیش‌نویس‌، اصلی‌ترین کانون این انتقادات بود.

در همین زمینه، دکتر علی خرم، نماینده اسبق ایران در ژنو در گفت و گو با تابناک به دلایل خود در حمایت از این قطعنامه پرداخته است.

خرم در آغاز در پاسخ به این پرسش که مزیت این قطعنامه برای ایران چه خواهد بود، گفت: ممکن است در مورد قطعنامه ای که به تصویب رسید، هر کسی از ظن خود‌ این موضوع را بحث و بررسی کرده و اظهار نظر کند. مثلا طرف غربی ‌بگوید‌، ما قطعنامه جدید تصویب کردیم که بر اساس آن ایران به سمت سلاح هسته ای نرود. همینطور که نماینده سازمان ملل در امریکا گفت، بر اساس این قطعنامه، ایران چهار برابر وقت می خواهد که به سلاح هسته ای دست یابد.

این کارشناس مسائل هسته ای ادامه داد: اگر بخواهیم از زاویه دید خودمان بررسی کنیم، این قطعنامه مزیت های بسیار فراوانی برای ایران خواهد داشت؛ نخست اینکه در گذشته ما شش قطعنامه در فصل هفتم منشور گرفته بودیم که حقیقتا معلوم نبود کی و در چه تاریخی، ‌چنین قعطنامه ای بتواند ملغی شود. یک موقعیت بسیار استثنایی پیش آمده که همه چیز دست به دست هم بدهد و یک اجماع بی نظیری در میان اعضای دائم شورای امنیت به وجود بیاید تا این شش قطعنامه قبلی لغو شود.

اگر یک چنین موقعیتی پیش نیامده بود، من به عنوان یک کارشناس و نماینده اسبق دائم ایران در سازمان ملل بعید می دانم که شرایطی فراهم می شد تا این اتفاق بیفتد. در واقع ابر، ماه، خورشید و فلک در کار شدند که این شش قطعنامه لغو شود؛ بنابراین، این دستاورد اولی است که برای ایران مهم است، زیرا این قطعنامه ها جلوی هر حرکت ایران را از جمله سرمایه گذاری خارجی، فروش نفت ایران، روابط بانکی، انتقال های بانکی و... می گرفت. بر اساس ماده 41 منشور این شش قطعنامه جلوی رشد و توسعه ایران را می گرفت و ایران را محبوس می‌کرد. برای ما برداشته شدن این مزاحم به نام قطعنامه های شورای امنیت، دستاورد بسیار بزرگی است.

خرم همچنین در مورد دستاورد مهم دوم ایران بیان کرد: توافقی که ما در وین کردیم، مطابق با خطوط قرمز نظام انجام گرفت. نگرانی که در این توافق وجود داشت، این بود که نکند اعضای دائم شورای امنیت نقض عهد کنند. به عبارت دیگر، این کشورها در موضوع تحریم ها یک جایی دبه دربیاورند و یا یکجایی زیر بار نروند. از طرف دیگر، ما گفتیم نکند کنگره آمریکا این توافق را از میان بردارد‌ یا رئیس جمهوری بعدی امریکا به تعهدات امریکا عمل نکند.

این قطعنامه که در شورای امنیت سازمان ملل تصویب شد، به این معناست که برای همه کشورها و همه ارگان ها در سطح جهان لازم الاجراست و لازم الاتباع از نظر حقوقی است؛ بنابراین، نه کنگره امریکا و نه رئیس جمهور بعدی امریکا و نه مجلس شورای اسلامی ایران قادر به تغییر مفاد این توافق نیست؛ بنابراین، این قطعنامه به ایران اطمینان در بالاترین سطح ممکن از نظر قانونی و حقوقی می دهد که آنها نمی توانند در توافق خللی ایجاد کنند.

وی اضافه کرد: شاید هم‌اکنون طرف مقابل مرتب اعلام می کند که ایران با توجه به این قطعنامه به بمب هسته ای نمی رسد. این در حالی است که ایران اگر می خواست سلاح هسته ای تولید کند تا به امروز آن را ساخته بود. در واقع فتوای مقام معظم رهبری جلوی هر گونه ساخت سلاح هسته ای را خواهد گرفت.

خرم در ادامه در پاسخ به سئوالی پیرامون اینکه ایا این قطعنامه جلوی دبه طرف مقابل را خواهد گرفت، گفت؛ با این تفاسیر موضوع از سوی ایران روشن است. آن چیزی که ما می خواستیم این بود که آنها دبه نکنند. حالا آنها مدعی هستند که نکند ایران دبه کند. البته این هم علت طبیعی است. چرا که هیچکدام از طرفین به یکدیدگر اعتماد ندارند.

در مجموع این قطعنامه باعث شد ‌هیچگاه ارگانی در هیچ کشوری نتواند به توافق وین خدشه ای وارد کند و همه موظف به اعمال آن هستند.

این کارشناس مسائل هسته ای در پایان گفت: برخی از موادی که در این قطعنامه وجود دارد، مورد نقد است. برخی از این مواد برای اطمینان طرف غربی است. هنگامی که ما خودمان نسبت به خودمان اطمینان داریم و نگران از این نیستیم که نقض عهد بکنیم. حالا هر چیزی می خواهند در این قطعنامه بیاورند. در صورتی می گفتیم، این قطعنامه را قبول نداریم که ایران قصد نقض عهد داشت و آنها حالا آمده اند سیستمی را گذاشته اند که ایران نتواند نقض عهد کند. این در حالی است که ایران درصدد نقض عهد نیست.

وی ادامه داد: نباید به گفته های مقامات غربی توجهی داشته باشیم، زیرا آنها درصدد بزرگنمایی دستاورد خود هستند تا بتوانند توافق وین را برای تندروهای کشورهای خودشان توجیه کنند. امروز عربستان و اسرائیل از مخالفان سرسخت توافق هسته ای هستند؛ بنابراین، باید مواظب باشیم ما را که اهل نقض عهد نیستیم، ‌نترسانند. آنکه حساب پاک است از محاسبه چه باک است! بگذارید طرف مقابل بگوید ما جلوی ساخت بمب هسته ای ایران را گرفته ایم. اصلا ایران به دنبال ساخت سلاح نبود که الان آنها بخواهند یا توانسته باشند جلوی ایران را بگیرند.


مفید صفحه خبر نسخه موبایل
اشتراک گذاری
سفرمارکت
گزارش خطا
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۱
در انتظار بررسی: ۳۹
انتشار یافته: ۶
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۵۰ - ۱۳۹۴/۰۴/۳۰
اين توافقنامه و اين قطعنامه بيسته
براي ايران از صنعت ملي شدن نفت هم بالاتره آيندگان خواهند فهميد من چي ميگم
پاسخ ها
علیرضا لیککی
| Iran, Islamic Republic of |
۱۵:۱۶ - ۱۳۹۴/۰۴/۳۰
خیلی حرفت به دلم نشست آیندگان درمورد کردار گذشتگان قضاوت میکنن خدا کنه خوب قضاوت کنن
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۰۱ - ۱۳۹۴/۰۴/۳۰
خیلی دور، خیلی نزدیک!

گرچه آبانماه ۱۳۸۲ را به سختی به یاد می آورم! اما اطمینان دارم که نه جشن توافقی گرفته شد، نه مردم شب را با جشن و پایکوبی به صبح رساندند، و نه کسی حصول توافق را تبریک میگفت! دوازده سال پیش، هنگامی که محمد جواد ظریف و سید حسین موسویان، دوشادوش شیخ دیپلمات، با دستیابی به توافق با وزارای امور خارجه ی تئوریکای اروپایی در کاخ سعدآباد ، مانع از ارسال پرونده ی ایران به شورای امنیت سازمان ملل شدند، نه تنها مردم به استقبالشان نرفتند، بلکه مورد شماتت سخت و تند و تیز کفن پوشان نیز واقع شدند.

دوازده سال زمان لازم بود تا مردم ارزش چنین توافقهایی را دریابند؛ دوازده سال زمان لازم بود تا مردم دریابند شورای امنیت سازمان ملل و قطعنامه فصل هفتمی منشور ملل متحد یعنی چه!

لازم بود تا مردم ظهور احمدی نژاد را به نظاره بنشینند، تولد فرزند نامبارک پوپولیسم و لمپنیسم را ببینند و لگدهای این کودک لوس و بی ادب را بر جسم نحیف معیشتشان بچشند تا به ارزش روزهای پیمان سعدآباد پی ببرندد.

گویا لازم بود تا برخی تورم چهل درصد و رکود و ترس از تعدیل و بیکاری را تجربه کنند تا معنای ثبات را دریابند.

گذر ایام لازم بود تا برخی درک کنند که چرا سال ۲۰۰۴، سرمقاله ی یکی از روزنامه های صبح تهران، آرزو کرد که جان کری، جرج بوش را کنار زده و به قدرت این نئومحافظه کار تشنه ی خون در کاخ سفید، پایان دهد و چرا برخی مطبوعات، چهار سال بعد، از پیروزی اولین رییس جمهور سیاه پوست تاریخ ایالات متحده در مقابل مک کین جمهوری خواه به وجد آمدند... دوازده سال زمان لازم بود تا برخی دریابند که سرنوشت ۵۳۷ رای مردم فلوریدا ، میتواند بهشت موعود را به برزخی بی منتها و جهنمی سوزان تبدیل کند...

دوازده سال زمان لازم بود؛باید کابل در برقراری امنیت ناکام میماند، سوریه به تلی از خاک تبدیل میشد، عراق چند پاره و مفهوم حاکمیت بغداد مسخ میشد ، صنعا و عدن بر یکدیگر خنجر میکشیدند، لیبی به ویرانه ای بدل میگشت و متوحشان بیابانگرد مسلح، نیمی از شام و عراق را در کمتر از یک سال می بلعیدند، بلکه عده ای مفهوم امنیت را در یابند...

گویا باید مردم سالها زیر شبح ترس از وقوع جنگ، روزگار می گذراندند تا برخی دریابند که مسیر تامین امنیت پایدار، نه در ایراد خطابه هایی که بوی خون میدهد و نه در شاخ و شانه کشیدنهای متوهمانه، بلکه در همکاری های مثبت بین المللی و تعامل سازنده با دنیا مستتر است.

و شاید گذر سالهای متمادی لازم باشد تا برخی درک کنند که امنیت و آزادی، دو مقوله وابسته به یکدیگرند که بدون یکی از آنها، دیگری معنا ندارد... نه آزادی ای که امنیت مردم و کشور را نادیده بگیرد به سرمنزل مقصود میرسد، و نه امنیتی که آزادی مردمان را به هیچ انگارد، ماندنی است.

این شبها، خیابانهای ایران ,شاهد پایکوبی های شادمانه ی مردمی بود که در این سالها ، تجربه های گرانبهایی را به قیمتی گزاف، اندوخته اند... مردمانی که گرچه بسیاری از آنها به خوبی میدانند که توافق وین، پایان کمی و کاستی های اقتصادی این روزها نخواهد بود و میخ آخر را بر تابوت کارشکنی های سیاسی و فرهنگی دلواپسان دروغین نخواهد زد، اما با این حال پیروزمندانه به خیابانها آمده و جشن میگیرند و جای قهرمانان این روزها را در میان خود خالی میکنند...

این جشن، نه جشن پیروزی هسته ای و حفظ به اصطلاح دستاوردهای آن و نه حتی جشن سازش هسته ای، بلکه جشن رها شدن از شر قطعنامه هایی است که ما را به سوی جنگی خانمان سوز هدایت میکرد، قطعنامه های فصل هفتمی منشور ملل متحد که از عراق و افغانستان و لیبی و کره شمالی چیزی ساخت که امروز شاهدش هستیم ...این جشن، جشنی است به امید داشتن روزهای بهتر... این جشن، برای توافقی است که میتواند مردم ما را در مقابل حوادث ایمن تر، اقتصاد ما را پررونق و صنعتمان را پویاتر و مرزهایمان را در مقابل تهدیدهای ریز و درشت منطقه، امن تر کند...

این همه شادی و پایکوبی، تنها به امید فرداهای بهتر است...

امیدی که بذر هویت ماست!
پاسخ ها
علیرضا لیککی
| Iran, Islamic Republic of |
۱۵:۱۸ - ۱۳۹۴/۰۴/۳۰
هر چه بر سر ما اومد از همون عقب نشینی سال 82 بوده
علب
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۰۵ - ۱۳۹۴/۰۴/۳۰
جناب آقای قول خودتان خرمطبقدر خصوص مقامات آمریکایی آیا تحلیل شما نمی تواند به همان دلیل برای مصرف داخلی و کاستن از مخالفتهای به بیان خودتان تندروهای داخلی باشد؟
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۱۷ - ۱۳۹۴/۰۴/۳۰
بنام خدا
جناب خیلی دور خیلی نزدیک شما قرار داد الجزایر هم شاید یادت نیاید که بعد از ازادی گروگانها امریکا زد زیر تمام حرفهایش
برچسب منتخب
# آیت الله سید مجتبی خامنه ای # عملیات وعده صادق 4 # جنگ منطقه ای # جنگ ایران و اسرائیل # جنگ ایران و آمریکا # شهادت رهبر انقلاب # مذاکرات ایران و آمریکا
نظرسنجی
آیا جام جهانی می‌تواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟