آقاي رئال
با وجود ناكامي رئال در فصل گذشته، رائول گونزالز مهاجم تمام نشدني و كاپيتان ديرپاي كهكشانيها با شكستن ركورد گلزني آلفردودي استفانو ستاره مشهور دهههاي 1950 و 1960 آنان و رئيس افتخاري فعلي رئال و عبور از مرز 315 گل قدمي ديگر در راه ثبت نامش در تاريخ حيات اين باشگاه برداشته است.
به نوشته جام جم و به نقل از مجله فیفا؛ با اين كه خيليها او را بابت حضور بيش از حد طولاني در برنابئو و به تبع آن كم كردن فرصت خودنمايي جوانترها سرزنش كردهاند؛ اما فرم شخصي او در دو سال اخير آشكارا بهتر از روال كارش در سالهاي 2005 و 2006 بوده است.
خورگه والدانوي آرژانتيني كه در 29 اكتبر 1994 يعني در 17 سالگي اولين بازي رسمي رائول را براي تيم رئال امكانپذير ساخت، ميگويد: «رائول از برخي ديدگاهها يك فوتباليست استثنايي است و تا زماني كه گلزني نكند، در ميدان آرام نميگيرد. او به يك الگو براي رئاليها بدل شده است و فكر ميكنم بهترين نماد آنان در دو دهه اخير باشد.»
شروع از اردوي رقيب
با اين حال مظهر و الگوي باشگاه رئال كارش را سالها پيش در اتلتيكو مادريد يعني رقيب و همشهري بزرگ رئاليها شروع كرد. اگر او در آغاز به جمع سفيد و قرمزهاي پايتخت مادريد پيوست، نه به انتخاب و اصرار خودش بلكه به حكم اعضاي خانوادهاش بود كه از طرفداران سرسخت اتلتيكو بودند. تيم نوجوانان اتلتيكو هم واقعا خوب كار ميكرد، به طوري كه ركوردهاي گلزني را شكسته و در اين رده سني در اسپانيا قهرمان شده بود. اما خسوس جيل، رئيس جنجالي وقت اتلتيكو كه تصميمها و كارهاي عجيبي از او سر ميزد، يك روز ناگهان و با اشاره يك دست، كل تشكيلات فوتبال نوجوانان را در اين باشگاه تعطيل اعلام و دليل آن را نداشتن بودجه براي رتق و فتق اين قسمت از اتلتيكو عنوان كرد. اما بازنده اصلي آن ماجرا، خود اتلتيكو بود، زيرا رئال مادريد بلافاصله رائول را كه حالا 15 ساله شده بود، صيد كرد. اين كار را پاكو دوگارسيا، دلال پرنفوذ رئال ساماندهي و اجرا كرد، زيرا او پيش از آن واقعه و از مدتي قبل از انحلال تيمهاي نوجوانان اتلتيكو هم رائول را زيرنظر داشت و كارش را پسنديده بود. اين چنين بود كه رائول دقيقا در روز 7 ژوئيه 1992 براي اولين بار به رئال رفت. روزي كه خود او 17 سال بعد آن را چنين توصيف ميكند: «نميتوانستم سن كريستوبال، محلهاي از شهر مادريد كه از آن ميآمدم يا منطقه ارلتي را فراموش كنم، اما بايد به خودم تفهيم ميكردم كه ديگر بازيكن رئال هستم و حالا كه چنان شده بود، ديگر نبايد از آنجا تكان ميخوردم.»
21 ماه دوري
در اين 17 سال اتفاقات زيادي براي رئال و البته مهاجم چپ پا و باهوشش رخ داده و او تبديل به يكي از نشانههاي اصلي شناسايي باشگاه و به روايتي به «آقاي رئال» بدل شده است.6 عنوان قهرماني ليگ اسپانيا و 3 عنوان اولي در جام باشگاههاي اروپا افتخاراتي است كه به آنها رسيده و اينها بجز افتخارات متعدد ديگري است كه در اين مدت به رئاليها و شخص رائول اختصاص يافته است. شايد رائول ديگر جايي در تيم ملي اسپانيا نداشته باشد، اما او هر سال در رئال عمدهتر شده است و در اسپانيا كسي را نمييابيد كه وي را نشناسد. رائول اولين بازي ملياش را در زمان مربيگري خاوير كلمنته در اكتبر 1996 انجام داد و يورو 2008 اولين جام بزرگي بود كه وي از آن تاريخ به بعد در سطح ملي در آن شركت نكرد. كلمنته ميگويد: «رائول در هيچ چيز استثنايي نيست؛ اما در هر كاري خوب است و در برخي موارد ميتوانيد وي را بسيار توانا بينگاريد. من از هر چيزي بيشتر، از كاراكتر خاص و متفاوت او خوشم ميآيد.»
اين كه گنجينه رائول سرشار از افتخارات است اما هرگز نامزد جدي عناوين توپ طلا و مردسال فيفا نبوده، تاييدي بر نگرش مربي سرشناس سابق تيم ملي اسپانيا بر كار وي است. او قطعا كلاس و نبوغ زيدان، كاكا، باجو و رونالدينيو را نداشته، اما نوع حضور و حاصل كارش بسيار مفيد و محسوس بوده است.
ركوردهاي عجيب
او درحد خودش مدام هم پيشرفت فني كرده و در 32 سالگي بازيكني بسيار كاملتر از اوايل اين دهه است. اريگو ساكي ايتاليايي هم كه پيشينه مديريت فني رئال را دارد، ميگويد: «خدا استعدادهاي فوقالعادهاي را به رائول نداده، اما او با حضور، تلاش و روحيهاش به عناوين زيادي رسيده است، به طوري كه اينك به تاريخ حيات رئال و فوتبال اسپانيا تعلق دارد.»
اگر پائولو مالديني را ناديده بگيريم كه 25 سال بازيكن ثابت آث.ميلان بود، رائول با حدود 16 سال ثابت بودن در تركيب رئال صاحب يكي از ركوردهاي عجيب در ورزش فوتبال است.
حتي ديهگو مارادوناي مشهور كه همپا با پهله برزيلي يكي از دونامزد اصلي تصاحب عنوان برترين فوتباليست تاريخ است بر رائول مهر تاييد زده است: «16 سال بازي كردن براي تيمي در اندازههاي رئال و تقريبا ثابت بودن در تمام اين اوقات، مثل اين ميماند كه در باشگاهي ديگر دو برابر اين مدت توپ بزنيد، زيرا باشگاههايي بزرگ از اين دست با مسووليتها و فشارهاي روحي عظيمي همراهند. در اين تيمها هر سال بازيكنان تواناي جديدي به كار گرفته ميشوند و به همين سبب است كه اين مدت حضور بسيار سختتر و با ارزشتر ميشود.
به مالديني نميرسم
برآورد خود رائول از دوام زيادش در رئال از اين قرار است: «فعلا قصد كنارهگيري از فوتبال و جدايي از رئال را ندارم، اما رسيدن به حدود و ثغور مالديني غيرممكن است. شانس من در اين بوده كه هيچگاه به طور جدي مصدوم نشدهام و تنها عمل جراحي كه روي من انجام شده 3 سال پيشروي زانويم بود و آن هم منفي نبود، زيرا باعث قوت بيشتر زانويم و بهتر شدن نمايشهايم شد. من زندگي آرام و منظمي دارم و از خودم مراقبت ميكنم.
رائول هر روز 9 صبح يعني يك ساعت زودتر از ساير مردان رئال در محل تمرين ظاهر ميشود، زيرا ميخواهد به تمرينات اختصاصي و فيزيوتراپي و آب درماني بپردازد كه براي «عضلات سالها كوفته شده» وي الزامي است. او حتي روزي 10 دقيقه با پزشك روانكاو باشگاه مشورت و تبادلنظر ميكند.
قرارداد او با رئال تا تابستان 2011 اعتبار دارد اما به نظر ميرسد او ماندني باشد و حتي وقتي كفشها را بياويزد كه در سمتي مثل مدير فني، مشاور ارشد و... در باشگاه مشغول شده باشد.
اضافه بر اين در قرارداد او بندي وجود دارد كه تصريح ميكند اگر در طول فصل در 30 بازي باشگاه حاضر باشد، قرارداد به خودي خود براي يك سال ديگر تمديد خواهد شد و وي هميشه از اين حدنصاب گذشته است.
رائول ميگويد: «خوشحالم كه نامم در كنار امثال جنتو، پوشكاش، آمانسيو، سانچيز و سانتييانا در تاريخ حيات رئال به ثبت رسيده است.»
دور از جنتو
رائول در اين سالها گلهاي حساس زيادي براي رئال زده، مانند گلهايي كه در فينال جام قهرمانان اروپا در برابر والنسيا، باير لوركوزن يا جام باشگاههاي جهان مقابل واسكودوگاما به ثمر رسانده است. با اين كه حذفشان از پيكارهاي اروپايي امسال با باخت سنگين و تحقيرآميز 4 بر صفر در برابر ليورپول در زمين اين تيم انگليسي همراه شد، اما او هنوز تشنه افتخارات قارهاي و داخلي تازه است. «جنتو با رئال در دهههاي 1950 و 1960 در6 نوبت قهرمان اروپا شد و هرچند رسيدن به آن حدنصاب تقريبا غيرممكن است، اما مصمم هستم كه حداقل يك بار ديگر با رئال صاحب اين افتخار شوم.»
رائول به زندگي خصوصياش هم افتخار ميكند و عاشق4 فرزند خود است. وقتي خبرنگاران مكررا از او ميپرسند آخر چرا توپ طلا را به دست نياورده است و آيا اين يك نقصان بزرگ براي وي نيست، او ميگويد: «توپ طلاهاي من پسرانم هستند كه يك گنجينه طلايياند.»
بهترينها
و بهترين دوست كاپيتان رئال به گفته خود او توپ فوتبال يعني چيزي است كه وي بايد در جريان يك مسابقه به نحو احسن همراهياش كند. وقتي از او بپرسيد كدام بازيكنان را برترين فوتباليستهاي دوران معاصر ميداند، اسامي مارادونا و زيدان را ميآورد و بهترين يارگير روي خود را فابيو كاناوارو ميداند. همان مدافع 37 ساله ايتاليايي را كه 3 فصل در رئال با او همبازي شد و وقتي در يوونتوس و اينترميلان بود، به جان رائول ميافتاد. ويسنته دلبوسكه كه چند سال مربي رائول در رئال بود و اينك تيم ملي اسپانيا را رهبري ميكند، بتازگي وعده بازگرداندن وي را به اردوي ملي داده و در آن صورت ميتواند تيم ملي اسپانيا را در جام جهاني نوزدهم (2010 آفريقاي جنوبي) همراهي كند.
قهرمان در يك نگاه
نام: رائول گونزالز بلانكو
مليت: اسپانيايي
تاريخ و محل تولد: 27 ژوئن 1977 در مادريد
قد و وزن: 80/1 متر و 69 كيلو
باشگاه محل بازي: فقط رئال مادريد
افتخارات: فتح ليگ اسپانيا 1995، 97، 2001، 2003، 2007 و 2008، جام قهرمانان اروپا 1998، 2000 و 2002، سوپرجام اروپا 2002، جام بينقارهاي 1998 و 2002، آقاي گل ليگ اسپانيا 1999 و 2001، صاحب رتبه سوم در جدول مردان سال فيفا 2001، بهترين گلزن در تاريخ مسابقات جام قهرمانان باشگاههاي اروپا، برترين گلزن تاريخ رئال مادريد در ليگ اسپانيا، 102 بازي ملي و 44گلزده در آنها.
