فارغ از شکل، محتوای مناظره موسوی و رضایی چه پیامی داشت؟
مناظره انتخاباتی آقایان موسوی و رضایی که به گونهای کاملاً متفاوت از مناظره شب پیش از آن برگزار شد، در فضایی آرام و اخلاقی، تلاش داشت با رویکردی برنامهمحور، به نقد و بررسی برنامههای دو کاندیدای نامبرده بپردازد.
به گزارش «تابناک»، هرچند این مناظره از لحاظ شکلی و از نظر طرز برخورد دو طرف، مهم بود و نشان داد که در یک فضای سالم و به دور از هرگونه تنش هم میتوان با یکدیگر و به شکلی مستدل و منطقی گفتوگو کرد، اما نباید از محتوای مباحث طرح شده در آن نیز غافل بود.
بنا بر این گزارش، چناچه هر دو نامزد نیز در آغاز سخنان خود با تأکید بر سابقه دوستی و همکاری سالهای آغازین انقلاب، اختلاف نظر و سلیقه را امری طبیعی دانسته و بر تفاوت دیدگاهها و برنامههای خود با یکدیگر تأکید کردند، اما روی دیگر سکه این مناظره که نباید از آن غافل بود، پرسشها و پاسخهایی بود که میان این دو نامزد رد و بدل شد و هر یک برای روشن شدن بهتر فضا، به نوعی به آنها پرداختند.
نکته قابل توجه اینکه مهندس موسوی با وجود تأکید بر اختلاف در برنامه و مشی مدیریتی با دکتر رضایی و اعلام اینکه با یک ایده مشخص و برنامهمحور، پای به عرضه انتخابات گذاشته است، تا پایان وقت گفتوگو، عملاً چندین پرسش کلیدی رقیب خود را بیپاسخ گذارده و پاسخ شفاف و روشنی به آنها نداد.
پرسشهای شفاف و روشن دکتر رضایی در موارد زیر، از جمله مواردی بود که بدون هیچ پاسخ روشنی از سوی مهندس موسوی، عملاً بیپاسخ ماند:
1- بحث استراتژی و برنامه مشخص اقتصادی با تکیه بر سیاستهای کلی اصل 44 و الزامات آن و این که آقای موسوی جدا از نگاه اقتصادی خود در زمان جنگ ـ که طبیعی هم به نظر میرسید ـ با توجه به مخالفتهای خود در زمان تصویب این سیاستها در مجمع تشخیص مصلحت نظام در دهه هفتاد، آیا به اصل نامبرده و اجرایی شدن آن اعتقاد دارد؟
2- بحث چگونگی بهکارگیری نیروهای خود در کابینه و این که آیا همه کسانی که به هر دلیلی از ایشان حمایت کردهاند، در کابینه حضور خواهند داشت یا خیر؟
3- بحث چگونگی بهکارگیری پول نفت برای راهاندازی صندوق توسعه ملی و صرف این درآمد ملی در راه سرمایهگذاری داخلی که البته موسوی با طرح بحث اینکه شما هم از پرداخت پول نفت به مردم سخن گفتهاید، عملاً حرف و برنامه روشن رضایی را مبهم جلوه داد و نظر روشن خود را نگفت.
4- بحث سیاست خارجی و دیپلماسی فعال مبتنی بر تدبیر و اینکه آیا آقای موسوی همچون برخی از حامیان خود در دولتهای گذشته، قایل به دیپلماسی منفعلانه و فروش عزت ملی در ازای نان است؟
5- بحث فرهنگی و مشکلات ساختاری و مدیریتی بخش فرهنگ و اینکه آقای موسوی با وجود اینکه شب سال مشاور عالی فرهنگی آقای خاتمی بودهاند، آیا تلاشی برای حل این مشکلات کردهاند، ضمن اینکه آیا با توجه به اینکه بخشی از این ضعفها، در این حوزه مربوط به دوره ایشان و دوستانشان در دولت اصلاحات است، آیا برنامه مشخصی برای تحول فرهنگی دارند یا نه؟
6- بحث تغییر الگوی مدیریتی در کشور و این که آیا ایشان برای تسریع در فرآیند کادرسازی و انتقال قدرت به نسل سوم انقلاب با مدل آقای رضایی موافقند و آیا اساساً برنامهای برای آن دارند؟ که البته آقای موسوی با فهم غیر دقیق این مدل و بحث جداسازی کارهای اجرایی و دولت سایه، عملاً این مسأله را نیز به روشنی تببین ننمود.
اما نکته مهم در این پاسخ ندادنها به هر دلیل، این است که نخست این که فضا به طور شفاف برای مخاطبان تبیین نمیشود و آنها را در تصمیمگیری با تردید روبهرو خواهد نمود و دوم آن که با توجه به تاکتیک آقای احمدینژاد مبنی بر یکی قلمداد کردن خاستگاه سه کاندیدای رقیب خود، ممکن است این شایبه غیر واقعی در ذهن مخاطبان اثرگذار شده و اختلافات نظری و عملی این دو نامزد به روشنی مورد بحث و بررسی قرار نگیرد.
به هر روی، شایسته است که جناب مهندس موسوی یا اتاق فکر ستاد ایشان به هر طریقی پاسخ پرسشهای بی جواب مانده دکتر رضایی را برای شفافتر شدن فضا اعلام کنند.
با سلامفارغ از مسایل مطرح شده آقای دکتر رضایی در ابتدا صحبتش به مناظره شب قبل اشاره داشت و با جوانمردی و آزادگی از بی حرمتی و هتاکی انتقاد کرد که جای تشکر دارد.
چرا سؤالات آقای موسوی را نمی گویید که بی پاسخ ماند؟ مهمترین آنها این بود که آقای رضایی چگونه می خواهند چشم انداز را اجرا کنند تا دقیقاً سر موعد به نتیجه رسیده باشد؟و اینکه بالاخره این دولت سایه ایشان برای چیست؟ جایگزینی دولت در شرایط بحرانی یا یک اتاق فکر است که یک اسم دهن پر کن روی آن گذاشته اند.
فدرال اقتصادی چه فرقی با مناطق اقتصادی میرحسین داشت؟ اگر میرحسین شوراها را فعال کند، توزیع قدرت به مراتب وسیع تر از چند منطقه خودگردان است. یا این هم یک واژه قلمبه سلمبه دیگر است؟
حالا یک سوال از شما. چقدر شرط می بندید که این نظر را به دلیل حمایت از رضایی قبول نمی کنید؟
آقای رضایی به عنوان یک کاندیدا شایسته بود به عنوان شروع کننده مناظره یا برنامه های خود را به مردم و رقیب معرفی می کردند یا به برنامه های مطرح شده رقیب نقد مطرح می کردند نه این که در جایگاه مجری از ایشان سوال می پرسیدند. آقای موسوی به درستی به بیان نظرات خودشان پرداختند و انچه را که باید پاسخ می دادند ارائه نمودند. ایشان با تجربه بسیار غنی به خوبی می دانند که در سطح کلان و در مقام رییس جمهور نباید قول تغییرات فله ای و کامیونی تمامی قوانین و سیاستها را به مردم داد. مگر یک رئیس جمهور چقدر اختیار دارد؟ گیریم که مجلس یا شورای نگهبان با لوایح "انقلاب اقتصادی" ایشان مخالفت کرد یا شرایط جهانی و داخلی خاصی حاکم شد، ایشان چکونه این همه حرفهای رویایی می زنند و قول می دهند و انتظار دارند رقیب هم در همین چهارچوب عمل کند؟ این دیگه واقعا بی انصافی هست! جناب رضایی از وقت خوش استفاده میکرد و صحبت های خودشو میکرد و در پابان هر دفعه نه یکی بلکه سه چهار تا سوال رو برای ده دقیقه بعدی مهندس موسوی طرح میکرد که عملا در اون بازه کوتاه مهندس موسوی نمیتونست هم برنامه های خودشو بگه و هم به سه چهارتا سوال هم به طور کامل و دقیق پاسخ بده!از اون جالبتر اینکه اکثر سوالات دکتر رضایی هم همچین سوالات پر محتوایی نبودند مثلا همین سوال شماره 2 که شما اشاره میفرمایید مهندس موسوی در برنامه ساعت شش و نیم بحث کانال 4 در سه یا چهار روز پیش به طور کامل همین سوال رو جواب داد. دیگه دلیلی نداشت که مهندس رضایی این سوال و سوال های این سبکی رو دوباره و دوباره پرسش کنند!
و این در حالیست که اتفاقا این دکتر رضایی بود که آخر نگفت چطور این ایده های رویا پردازانه رو مانند شهر های فدرال و ... رو میخواهد اجرا کند و قصدش به طور دقیق از صندوق ملی پول چیست یا دولت سایه واقعا یعنی چه؟ و این در حالی بود که مهندس موسوی بارها در مناظره تاکید کردند که صرف گفتن این اهداف ما رو به هدفمون نمیرسونه بلکه شما باید روش عملی پیشنهاد کنید. آیا چنین نبود؟
با توجه به مواردی که گفتم و امیدوارم روی سایتم منعکس کنید این نقد شما واقعا بی انصافیست!
تابناكيان محترم: كجاي ديپلماسي زمان آقاي خاتمي منفعلانه و فروش عزت ملي بود؟. آيا گفتگوي انتقادي ايران و اروپا منفعلانه بود؟ آيا روحيه تنش زدايي و صلح طلبي روحيه عزت فروشي است؟ چطور شما اين اصل بديهي سياست را نمي دانيد كه در هر لحظه بايد "با ابزاري و ديالوگي خاصي با ديگران روبرو شد". اين روحيه دگماتيسم و خود حق پنداري است كه مانع گسترش گفتگو و ايجا رابطه برابر با دول ديگر ميشود. ديپلماسي يك فن است. و براي به دست آوردن امتياز بايد گاه عقب نشيني هم كرد. اين در سيره ائمه و پيامبر هم مشاهده ميشود. صلح حديبيه آيا عقب نشيني و عزت فروشي بود؟ صلح و گفتگوي امام علي و امام حسن با معاويه آيا عزت فروشي بود؟ لطفا كمي منصف باشيد هرچند معمولا انصاف را رعايت مي كنيد. علیرغم اینکه نمی خواستند همدیگر را تضعیف کنند , اما به هر جهت باز هم موسوی طرح اقتصادی مشخصی نداشت!!!!! به نکته ی دقیقی اشاره کردین. چند سوالی که آقای رضایی کردن یا بدون جواب موند یا جواب درخور و تخصصی داده نشد. اصلا آقای رضایی جواب صریح و دقیق میخواستن که معلوم بود آقای موسوی روی برنامه هاشون تسلط کامل رو نداشتن! حالاا تو نفهمیدی وپاسخ سوالات را نگر فتی تقصیر ما چیست شما همانهایی هستید که پیام دوم خرداد را هنوز نگرفته اید واگر این بار هم پیام مردم را جدی نگیرید باید منتظر اینده بدتری باشیم آنطور که مشخص است ظاهرا فقط باید آقای موسوی به ابهامات نظرات اقتصادی ملزم باشند و نظر دیگران در حد همان کلی گوئی و عدم بیان ریز جزئیات و برنامه عملیاتی کفایت میکند .این نشان میدهد موافق و مخالف آقای موسوی انتظارات خاص و ویژ های از ایشان دارند که خود موجب افتخار و سنگینی مسئولیت ایشان است
میدونم که نشون نمیدین ولی با این حال: مثل روز روشنه که مافیای قدرت و ثروت از سه نامزد دیگه پشتیبانی میکنه من تعجب میکنم که تابناک به کل مشی حرفه ای رو کنار گذاشته و اخبار انتخاباتی تون یک افتضاح کامل برای این سایته با این حال من از خبرای دیگه تون بدم نمیاد به آقای هاشمی بگین بودجه بیشتری در اختیارتون بذاره