فارغ از شکل، محتوای مناظره موسوی و رضایی چه پیامی داشت؟

اما روی دیگر سکه این مناظره که نباید از آن غافل بود، پرسش‏ها و پاسخ‏هایی بود که میان این دو نامزد رد و بدل شد و هری ک برای روشن شدن بهتر فضا، به نوعی به آنها پرداختند.

کد خبر: ۵۰۶۹۷

تاریخ: ۱۵ خرداد ۱۳۸۸ - ۱۵:۵۷

مناظره انتخاباتی آقایان موسوی و رضایی که به گونه‌ای کاملاً متفاوت از مناظره شب پیش از آن برگزار شد، در فضایی آرام و اخلاقی، تلاش داشت با رویکردی برنامه‏محور، به نقد و بررسی برنامه‏های دو کاندیدای نامبرده بپردازد.

به گزارش «تابناک»، هرچند این مناظره از لحاظ شکلی و از نظر طرز برخورد دو طرف، مهم بود و نشان داد که در یک فضای سالم و به دور از هرگونه تنش هم می‏توان با یکدیگر و به شکلی مستدل و منطقی گفت‌‌وگو کرد، اما نباید از محتوای مباحث طرح شده در آن نیز غافل بود.

بنا بر این گزارش، چناچه هر دو نامزد نیز در آغاز سخنان خود با تأکید بر سابقه دوستی و همکاری سال‏های آغازین انقلاب، اختلاف نظر و سلیقه را امری طبیعی دانسته و بر تفاوت دیدگاه‏ها و برنامه‏های خود با یکدیگر تأکید کردند، اما روی دیگر سکه این مناظره که نباید از آن غافل بود، پرسش‏ها و پاسخ‏هایی بود که میان این دو نامزد رد و بدل شد و هر یک برای روشن شدن بهتر فضا، به نوعی به آنها پرداختند.

نکته قابل توجه اینکه مهندس موسوی با وجود تأکید بر اختلاف در برنامه و مشی مدیریتی با دکتر رضایی و اعلام اینکه با یک ایده مشخص و برنامه‏محور، پای به عرضه انتخابات گذاشته است، تا پایان وقت گفت‌وگو، عملاً چندین پرسش کلیدی رقیب خود را بی‏پاسخ گذارده و پاسخ شفاف و روشنی به آنها نداد.

پرسش‌های شفاف و روشن دکتر رضایی در موارد زیر، از جمله مواردی بود که بدون هیچ پاسخ روشنی از سوی مهندس موسوی، عملاً بی‏‌پاسخ ماند:

1- بحث استراتژی و برنامه مشخص اقتصادی با تکیه بر سیاست‏های کلی اصل 44 و الزامات آن و این که آقای موسوی جدا از نگاه اقتصادی خود در زمان جنگ ـ که طبیعی هم به نظر می‌رسید ـ با توجه به مخالفت‏های خود در زمان تصویب این سیاست‏ها در مجمع تشخیص مصلحت نظام در دهه هفتاد، آیا به اصل نامبرده و اجرایی شدن آن اعتقاد دارد؟

2- بحث چگونگی به‌کارگیری نیروهای خود در کابینه و این که آیا همه کسانی که به هر دلیلی از ایشان حمایت کرده‏اند، در کابینه حضور خواهند داشت یا خیر؟

3- بحث چگونگی به‌کارگیری پول نفت برای راه‏اندازی صندوق توسعه ملی و صرف این درآمد ملی در راه سرمایه‏گذاری داخلی که البته موسوی با طرح بحث اینکه شما هم از پرداخت پول نفت به مردم سخن گفته‏اید، عملاً حرف و برنامه روشن رضایی را مبهم جلوه داد و نظر روشن خود را نگفت.

4- بحث سیاست خارجی و دیپلماسی فعال مبتنی بر تدبیر و اینکه آیا آقای موسوی همچون برخی از حامیان خود در دولت‌های گذشته، قایل به دیپلماسی منفعلانه و فروش عزت ملی در ازای نان است؟

5- بحث فرهنگی و مشکلات ساختاری و مدیریتی بخش فرهنگ و اینکه آقای موسوی با وجود اینکه شب سال مشاور عالی فرهنگی آقای خاتمی بوده‏اند، آیا تلاشی برای حل این مشکلات کرده‏اند، ضمن اینکه آیا با توجه به اینکه بخشی از این ضعف‌ها، در این حوزه مربوط به دوره ایشان و دوستانشان در دولت اصلاحات است، آیا برنامه مشخصی برای تحول فرهنگی دارند یا نه؟

6- بحث تغییر الگوی مدیریتی در کشور و این که آیا ایشان برای تسریع در فرآیند کادرسازی و انتقال قدرت به نسل سوم انقلاب با مدل آقای رضایی موافقند و آیا اساساً برنامه‏ای برای آن دارند؟ که البته آقای موسوی با فهم غیر دقیق این مدل و بحث جداسازی کارهای اجرایی و دولت سایه، عملاً این مسأله را نیز به روشنی تببین ننمود.

اما نکته مهم در این پاسخ‌ ندادن‌ها به هر دلیل، این است که نخست این که فضا به طور شفاف برای مخاطبان تبیین نمی‌شود و آنها را در تصمیم‌گیری با تردید روبه‌رو خواهد نمود و دوم آن که با توجه به تاکتیک آقای احمدی‌نژاد مبنی بر یکی قلمداد کردن خاستگاه سه کاندیدای رقیب خود، ممکن است این شایبه غیر واقعی در ذهن مخاطبان اثرگذار شده و اختلافات نظری و عملی این دو نامزد به روشنی مورد بحث و بررسی قرار نگیرد.

به هر روی، شایسته است که جناب مهندس موسوی یا اتاق فکر ستاد ایشان به هر طریقی پاسخ پرسش‌های بی جواب مانده دکتر رضایی را برای شفاف‌تر شدن فضا اعلام کنند.