سانسور دوباره فیلمهای سینمایی برای اکران در برخی سینماها
دو گروه فیلمسازان که ممیزی را در حکم یکی از الزامات کنونی پروسه اکران پذیرفتهاند، با اتفاقات تازهای مواجه هستند و آن هم ممیزی چند باره فیلمهای سینمایی برای اکران در سینماهای مختلف است. با این حال، با چنین رویهای نیز همراه شدهاند و شنیدههای «تابناک» حکایت از آن دارد که به این ممیزی افزون بر ممیزی رسمی نیز تن دادهاند.
کد خبر: ۴۹۸۰۵۵
| | 14538 بازدید
برخی فیلمهای سینمایی پس از اعمال اصلاحات اعلام شده از سوی شورای پروانه نمایش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مجوز اکران دریافت میکنند، ولی برای آنکه بتوانند در برخی از سینماهای کلیدی ـ که متعلق به یکی از نهادهاست ـ به نمایش فیلمهایشان بپردازند، مجبور به اعمال ممیزیهای این سینماها نیز میشوند، به گونهای که برخی فیلمهای سینمایی با دو مدت زمان مختلف اکران میشوند و در برخی سینماها کوتاهترند.
به گزارش «تابناک»، ممیزی برای برخی فیلمسازان جنبه حیثیتی دارد و برخی از کارگردانها، حاضر به حذف سکانسهای کلیدی فیلمشان و برخی دیگر حتی حاضر به حذف یک پلان غیرکلیدی هم نیستند و ترجیح میدهند، فیلمشان به نمایش درنیاید تا اینکه اصل اثرشان ـ به زعم ایشان ـ آسیب ببیند و بنابراین ابایی ندارند از اینکه از قید سرمایهشان بگذرند و آثارشان در ردیف فیلمهای توقیفی قرار بگیرد؛ لیستی طولانی که نمیتوان پایانی برایش متصور بود.
در مقابل، برخی فیلمسازان که روز به روز بر کثرتشان افزوده میشود، از عملگرایی سخن میگویند و تأکید دارند رساندن پیام کارگردان ـ ولو بخشی از این پیام ـ بهتر از در سینه حبس کردن این پیام است و بنابراین سخت تأکید دارند فیلمهایشان با سطح ممیزی مشخصی که اصل اثر را دستخوش نابودی قرار ندهد، اکران شود و به همین دلیل در تعامل با وزارت ارشاد، آثارشان را اکران میکنند.
دسته دیگری از کارگردانها نیز هستند که سوای اعتقاد و نگاهشان و در راستای بازگشت سرمایه برای سرمایهگذاران و وجدان کاری که از این منظر دارند، حاضر به مقاومت در برابر ممیزی آثارشان تا هر سطحی نمیشود و اولویتشان بازگشت سرمایه تهیه کننده یا سرمایه گذار و حفظ چرخه تولید است و بعضاً کلیت سینمای ایران را پراهمیتتر از فیلم خودشان میدانند و تأکید میکنند، نباید سرمایهگذار را به سمتی برد که با ممیزی و مقاومت کارگردان از اعمال ممیزی، سرمایهاش بر باد برود و دیگر شاهد سرمایهگذاری در این عرصه نباشیم.
در این میان، دو گروه دوم و سوم فیلمسازان که ممیزی را در حکم یکی از الزامات کنونی پروسه اکران پذیرفتهاند، با اتفاقات تازهای مواجه هستند و آن هم ممیزی چندباره فیلمهای سینمایی برای اکران در سینماهای مختلف است و با این حال با چنین رویهای نیز همراه شدهاند و شنیدههای «تابناک» حکایت از آن دارد که به این ممیزی افزون بر ممیزی رسمی نیز تن دادهاند و حاضر شدهاند ممیزی مضاعف را بپذیرند و در مسیر اکران، اعمال کنند.
در این میان، نمونه زنده چنین تعامل سازندهای، یکی از فیلمهای سینمایی است که در سالنهای سینما متعلق به یکی از نهادها چندین دقیقه کوتاهتر از سینماهای خصوصی اکران میشود. نسخهای که این نهاد حاضر شده در سالنهایش اکران کند، منجر به حذف چنددقیقه از این فیلم شده که در دیگر سالنهای سینمایی با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اکران میشود و با توجه به نقش کلیدی برخی سینماها در فروش کل، برخی سینماگران حاضر به چنین مصالحهای شدهاند.
در واقع در رویه تازه، بعد از ممیزی و صدور پروانه نمایش فیلم از شورای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان نماینده دولت و حاکمیت در امر صدور پروانه ساخت و اکران، نهادی دیگر نیز خود را نماینده جریان ارزشی میداند و اکران برخی از آثار را منوط به ممیزیهای تازهای میداند و در واقع یک رده بالاتر از نهاد حاکمیتی در حوزه اکران قرار میگیرد که این امر بسیار خطرناک است، زیرا شاید در آینده سایر مجموعههای دارای سینما نیز مطالبتشان را به کارگردانهای سینمای ایران تحمیل کنند.
در واقع اگر چنین شیوهای در میان سایر سینماداران نیز باب شود، اساساً اقتداری برای مجموعه سازمان سینمایی به عنوان متولی این حوزه نخواهد ماند و برخی مجموعهها به صرف سینماداری، خود را در کنار سازمان سینمایی قرار میدهند و خواستههایشان را به صاحبان فیلمها تحمیل میکنند و به همین دلیل، باید شاهد اقدامی موثر در این زمینه بود تا این روند از هر طریقی متوقف شود و همه نهادهای تصمیم ساز و تصمیم گیر دارای قدرت در عرصه فرهنگ مجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را به عنوان متولی صدور مجوز به رسمیت بشناسند.
در عین حال از گذشته دور تاکنون در برخی استانها، امکان نمایش برخی فیلمها فراهم نمیشود و گروهی در استان ـ که لزوماً مدیران کل استانی نیستند ـ پس از تماشای فیلم در خصوص نمایش یا عدم نمایشش در سینماهای انگشت شمار استانشان تصمیم میگیرند و ظاهراً این رویه نیز با تأکید بر تفاوتهای فرهنگی توسط نهادهای رسمی پذیرفته شده؛ اما اینکه در پایتخت با سطح فرهنگی مشخص، یک فیلم در دو سینما با مدت زمان متفاوت اکران شود، جای تأمل دارد.
به گزارش «تابناک»، ممیزی برای برخی فیلمسازان جنبه حیثیتی دارد و برخی از کارگردانها، حاضر به حذف سکانسهای کلیدی فیلمشان و برخی دیگر حتی حاضر به حذف یک پلان غیرکلیدی هم نیستند و ترجیح میدهند، فیلمشان به نمایش درنیاید تا اینکه اصل اثرشان ـ به زعم ایشان ـ آسیب ببیند و بنابراین ابایی ندارند از اینکه از قید سرمایهشان بگذرند و آثارشان در ردیف فیلمهای توقیفی قرار بگیرد؛ لیستی طولانی که نمیتوان پایانی برایش متصور بود.
در مقابل، برخی فیلمسازان که روز به روز بر کثرتشان افزوده میشود، از عملگرایی سخن میگویند و تأکید دارند رساندن پیام کارگردان ـ ولو بخشی از این پیام ـ بهتر از در سینه حبس کردن این پیام است و بنابراین سخت تأکید دارند فیلمهایشان با سطح ممیزی مشخصی که اصل اثر را دستخوش نابودی قرار ندهد، اکران شود و به همین دلیل در تعامل با وزارت ارشاد، آثارشان را اکران میکنند.
دسته دیگری از کارگردانها نیز هستند که سوای اعتقاد و نگاهشان و در راستای بازگشت سرمایه برای سرمایهگذاران و وجدان کاری که از این منظر دارند، حاضر به مقاومت در برابر ممیزی آثارشان تا هر سطحی نمیشود و اولویتشان بازگشت سرمایه تهیه کننده یا سرمایه گذار و حفظ چرخه تولید است و بعضاً کلیت سینمای ایران را پراهمیتتر از فیلم خودشان میدانند و تأکید میکنند، نباید سرمایهگذار را به سمتی برد که با ممیزی و مقاومت کارگردان از اعمال ممیزی، سرمایهاش بر باد برود و دیگر شاهد سرمایهگذاری در این عرصه نباشیم.
در این میان، دو گروه دوم و سوم فیلمسازان که ممیزی را در حکم یکی از الزامات کنونی پروسه اکران پذیرفتهاند، با اتفاقات تازهای مواجه هستند و آن هم ممیزی چندباره فیلمهای سینمایی برای اکران در سینماهای مختلف است و با این حال با چنین رویهای نیز همراه شدهاند و شنیدههای «تابناک» حکایت از آن دارد که به این ممیزی افزون بر ممیزی رسمی نیز تن دادهاند و حاضر شدهاند ممیزی مضاعف را بپذیرند و در مسیر اکران، اعمال کنند.
در این میان، نمونه زنده چنین تعامل سازندهای، یکی از فیلمهای سینمایی است که در سالنهای سینما متعلق به یکی از نهادها چندین دقیقه کوتاهتر از سینماهای خصوصی اکران میشود. نسخهای که این نهاد حاضر شده در سالنهایش اکران کند، منجر به حذف چنددقیقه از این فیلم شده که در دیگر سالنهای سینمایی با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اکران میشود و با توجه به نقش کلیدی برخی سینماها در فروش کل، برخی سینماگران حاضر به چنین مصالحهای شدهاند.
در واقع در رویه تازه، بعد از ممیزی و صدور پروانه نمایش فیلم از شورای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان نماینده دولت و حاکمیت در امر صدور پروانه ساخت و اکران، نهادی دیگر نیز خود را نماینده جریان ارزشی میداند و اکران برخی از آثار را منوط به ممیزیهای تازهای میداند و در واقع یک رده بالاتر از نهاد حاکمیتی در حوزه اکران قرار میگیرد که این امر بسیار خطرناک است، زیرا شاید در آینده سایر مجموعههای دارای سینما نیز مطالبتشان را به کارگردانهای سینمای ایران تحمیل کنند.
در واقع اگر چنین شیوهای در میان سایر سینماداران نیز باب شود، اساساً اقتداری برای مجموعه سازمان سینمایی به عنوان متولی این حوزه نخواهد ماند و برخی مجموعهها به صرف سینماداری، خود را در کنار سازمان سینمایی قرار میدهند و خواستههایشان را به صاحبان فیلمها تحمیل میکنند و به همین دلیل، باید شاهد اقدامی موثر در این زمینه بود تا این روند از هر طریقی متوقف شود و همه نهادهای تصمیم ساز و تصمیم گیر دارای قدرت در عرصه فرهنگ مجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را به عنوان متولی صدور مجوز به رسمیت بشناسند.
در عین حال از گذشته دور تاکنون در برخی استانها، امکان نمایش برخی فیلمها فراهم نمیشود و گروهی در استان ـ که لزوماً مدیران کل استانی نیستند ـ پس از تماشای فیلم در خصوص نمایش یا عدم نمایشش در سینماهای انگشت شمار استانشان تصمیم میگیرند و ظاهراً این رویه نیز با تأکید بر تفاوتهای فرهنگی توسط نهادهای رسمی پذیرفته شده؛ اما اینکه در پایتخت با سطح فرهنگی مشخص، یک فیلم در دو سینما با مدت زمان متفاوت اکران شود، جای تأمل دارد.
گزارش خطا
نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟