اثبات اشتباه بودن درخواست لغو سفر اردوغان یک هفته هم زمان نبرد

با آغاز تجاوز ائتلاف کشورهای عربی به یمن، این رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهور ترکیه بود که تند‌ترین موضع را در قبال ایران پیش گرفت؛ موضعی که با درخواست‌های تند برای لغو سفر اردوغان به تهران همراه شد. سفر اردوغان به ایران و پس از آن سفر وزیر خارجه ایران به پاکستان، ثابت کرد که نه تنها درخواست لغو سفر اردوغان درست نبوده، بلکه احتمالا رفت‌و‌آمدهای بیشتر‌ برای حل مسأله یمن ضروری است.

به گزارش «تابناک»، احساس عمومی در آستانه رسیدن به بیستمین روز تجاوز عربستان سعودی و ائتلاف حامی آن به یمن این است که سعودی‌ها روز به روز از حمایت خارجی کمتری برخوردار می‌شوند و شانس کم آن‌ها برای موفقیت در صحنه نظامی نیز کمتر و کمتر می‌شود.

هرچند از ابتدای تجاوز یمن و تعدادی از کشورهای عربی، در پایداری ائتلاف تشکیل شده و اراده آن‌ها به ورود زمینی به یمن تردیدی جدی وجود داشت، ‌بیش از هر چیزی، تاکنون مواضع کشورهایی مانند ترکیه و پاکستان و مقاومت مصری‌ها در برابر فشار‌ها و اغواهای سعودی‌ها بوده ‌که شانس موفقیت سعودی‌ها در یمن را کاهش داده است.

در روزهای ابتدایی تجاوز به یمن، هرچند اردوغان رئیس‌جمهور ترکیه، کشورش در عملیات میدانی علیه یمنی‌ها درگیر نشد، وی مواضعی‌ علیه ایران در پیش گرفت که حتی از مواضع سعودی‌ها هم تند‌تر بود و همین‌ سبب شد ‌پس از دوره‌ای از تشدید درگیری لفظی بین نمایندگان مجلس ایران و رئیس‌جمهور ترکیه، لغو سفر اردوغان به ایران به عنوان پیشنهادی جدی مطرح شود.

در مقابل این فشار‌ها برای لغو سفر اردوغان، نظر دیگری نیز وجود داشت که سفر اردوغان به تهران را مفید می‌دانست و هزینه‌های آن را بیشتر برآورد می‌کرد، زیرا اگر اردوغان به ایران می‌‌آمد، فاصله ترکیه با ایران کمتر می‌گشت و می‌شد پیش‌بینی کرد که می‌توان با ادامه رایزنی‌ها با کشوری مانند پاکستان، باز هم شانس موفقیت سعودی‌ها در یمن را ‌کاهش داد.

این پیش‌بینی تاکنون تا حد زیادی به حقیقت نزدیک شده است. مواضع ترکیه در قبال مسأله یمن پس از سفر اردوغان به تهران در جهت راه حل مسالمت‌آ‌‌میز حرکت نمود، مجموعه دیدارهای وزیر خارجه ایران در اسلام‌آباد و رایزنی‌های پشت پرده دیگر مقامات ایرانی و از جمله رئیس مجلس، تردید پاکستانی‌ها برای حمایت نظامی از سعودی‌ها در یمن را بیشتر کرد و به تدریج پاکستانی‌ها را به موضع بی‌طرفی کشید.

اکنون این مصر ژنرال سیسی است که در کانون فشارهای سعودی‌ها برای دخالت زمینی در یمن قرار دارد، ولی حتی مصر نیز ظرفیت این را دارد که به رویکردی عاقلانه‌تر در موضوع یمن کشانده شود. اگر مصر نیز دچار تغییر موضعی از این دست بشود، آن‌گاه از ائتلاف تشکیل شده برای حمله به یمن نیروی چندانی باقی نخواهد ماند.

اکنون سه کشور عربستان سعودی، امارات و اردن هستند که بیشتر بار تجاوز هوایی به یمن را بر دوش می‌کشند. حضور کویت دیگر کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس در تجاوز به یمن از‌‌ همان ابتدا با شگفتی‌هایی همراه بود. منطقی این بود که موضع کویت به موضع بی‌طرفی عمان نزدیک‌تر باشد با مواضع عربستان و امارات؛ به ویژه با توجه به جمعیت قابل توجه شیعیان این کشور، موضع سنتی ملایم‌تر کویتی‌ها در برابر ایران در سال‌های اخیر و نیز مواضعی که مقامات این کشور در یک سال اخیر در قبال ایران اتخاذ کرده‌اند. سفر اخیر امیرعبداللهیان به کویت احتمالا با تلاش برای تشویق کویت به سوی موضع بی‌طرفی در ارتباط بوده است.

همان گونه که مراودات اخیر با اردوغان و مسئولان پاکستانی نشان داده، می‌توان به کاهش آلام مردم یمن و حرکت سریع‌تر به سوی ثبات و آرامش در این کشور از طریق سفر‌ها و ارتباطات بیشتر با کشورهای منطقه امیدوار بود.