بحران مديريت
كسى تصورش را هم نمى كرد كه سرنوشت قهرمان فصل پيش ليگ برتر چنين پيچيده شود، حالا همه به نوعى به اين نتيجه رسيده اند كه كاشانى با چه درايتى فصل قبل پرسپوليس را جمع و جور كرد، با حاشيه ها كنار آمد، سر و صداها را خواباند و در نهايت كار به آنجا رسيد كه سرخ ها در حالى كه سايه سنگين سپاهان را بالاى سرشان مى ديدند قهرمان ليگ برتر شدند.
به نوشته جوان، فصل پيش پرسپوليس عابر بانك نداشت، اما يك مديرعامل مقتدر و صبور داشت، فصل پيش يك پرسپوليسى و يا حتى يك مدير از جنس فوتبال بالاى سر سرخ ها نبود ولى حداقل ثبات مديريت داشت و همين عاملى شد تا آنها در پايان فصل به آنچه مى خواهند دست پيدا كنند. مرورى كوتاه به آنچه در اين فصل بر پرسپوليس گذشت به خوبى مؤيد اين نكته است كه سرخ ها بيشترين ضربه را خارج از مستطيل سبز خوردند، آنها به بحران مديريت باختند و نه چيزى ديگر.
روى كار آمدن پرحرف و حديث داريوش مصطفوى و خداحافظى پر سروصداتر او، حضور و فرار بحث برانگيز افشين قطبى كه آمده بود تا بازهم با پرسپوليس «دل شير» را به همه نشان دهد، مديرعاملى عباس انصارى فرد كه سال ها قبل يك بار امتحان خود را در اين باشگاه پس داده بود و مهم تر از همه اين ها حضور حسين هدايتى به عنوان مرد دست به جيب اين فصل پرسپوليس با انگيزه هاى خاص خودش(فراموش نكنيد كه هدايتى تنها به اين دليل براى پرسپوليس ليگ هشتم خرج كرد كه بتواند مالك بى قيد و شرط پرطرفدارترين باشگاه ايران باشد، هرچند كه هنوز كورسوى اميدى هم دارد).
همه اين رفت و آمدها باعث شد تا پرسپوليس از همان ابتداى فصل با حاشيه روبه رو شود. خيلى ها مى گويند در فوتبال ايران بويژه ليگ برتر رسم بر اين نيست كه يك تيم در دو فصل پياپى موفق باشد و اين روزها شاهد مثال حرفشان هم همين پرسپوليس است كه حتى دستش از جام حذفى هم كوتاه ماند. اما انصافاً به دور از هرگونه تعصب و تعارف اين پرسپوليس با داشتن اين همه سرمايه و ستاره اصلاً تيم بود كه بتواند موفق هم باشد؟
پرسپوليس تيم نبود به اين دليل كه كسى به درستى مديريتش نكرد، پرسپوليس تيم نبود به اين دليل كه كسى نبود تا مانند فصل گذشته اختلاف نظرهاى افشين پيروانى با قطبى و وينگادا را حل و فصل كند.
در نظر داشته باشيد كه اختلاف هاى فصل قبل حميد استيلى با قطبى بسيار پررنگ تر و عميق تر از تفاوت سليقه هاى اين فصل بود اما مديريت صحيح باعث شد اين دو در كنار هم تا پايان فصل بمانند و پرسپوليس را قهرمان كنند.
خب در فصلى كه گذشت آقايان مدير به راحتى يك طرف را حذف كردند تا عملاً تيم داخل مستطيل سبز دو تكه شود و دست آخر آنچه نبايد بر سر پرسپوليس بيايد. اختلاف نظرى كه امروز بين اعضاى هيات مديره سرخ ديده مى شود البته موضوع جديدى نيست؛ اين اختلاف نظر از ابتداى فصل وجود داشت، حتى وقتى مصطفوى عنوان مديرعاملى را يدك مى كشيد، با اين شرط كه آن روزها روزهاى خوش آقايان بود و همه تكذيب مى كردند، اما حالا پرده ها افتاده و حرمت ها از بين رفته تا همه به راحتى آب خوردن يكديگر را بكوبند و آنچه در اين بين مهم نباشد نامى به نام پرسپوليس باشد.
بگذريم امروز خاطرات ليگ هفتم براى هواداران پرسپوليس اين قدر شيرين است كه تا مدت ها از ياد نخواهند برد آن هم بعد از پشت سر گذاشتن پنج فصل پرتنش و پرحاشيه، ولى هرچه قدر ليگ هفتم شيرين بود، ليگ هشتم...
پرسپوليس حالا دوباره در مسير بحران است، بحرانى كه تنها با مديريت صحيح كنترل خواهد شد كه در غير اين صورت بايد انتظار تكرار تاريخ تلخ ليگ هاى دوم تا ششم را براى سرخ ها داشت.
