به نام يك پديده
سوالهای زیادی درباره ارزش کریس رونالدو و بحث پیوستنش به رئالمادرید و اینکه چرا منیو در تابستان گذشته اصرار داشت او را حفظ کند مطرح میشد.
به نوشته وطن امروز و به نقل از ساکرنت؛ اما به جای اینکه او به برنابئو برود ترجیح داد در لیگ برتر بماند و در اینجا مشخص شد که پیرمرد اسکاتلندی بیشتر از همه ارزش برلیان تیمش را میدانست. فرگی با هر ترفندی که بود او را حفظ کرد و حالا میتوان ثمره آن را به وضوح مشاهده کرد.
نمایش خیرهکننده کریس، سهشنبه شب در ورزشگاه امارات گویای این واقعیت است. تماشای این دیدار به همگان ثابت کرد که چرا فرگوسن به راحتی او را از دست نداد. حالا منیو برای دفاع از عنوان قهرمانیاش به رم سفر میکند تا برای دومین بار متوالی تاج پادشاهی اروپا را به دست آورد.
نمایش خیرهکننده کریس و سوپرگلی که به ثمر رساند ثابت کرد که دیگر کسی پیدا نمیشود تا درباره ارزشهای او شکی به ذهنش راه دهد (او دقیقا یک گل استثنایی نیز برابر پورتو به ثمر رسانده بود). درست بعد از گل پارک که روی اشتباه گیبز، جوان خام توپچیها به ثمر رسید رونالدو پشت یک ضربه ایستگاهی 40 یاردی قرار گرفت تا ورزشگاه را میخکوب کند. ضربه آنقدر فنی و زیبا بود که حتی واکنش آلمونیا نیز مانع از گل شدن آن نشد.
شاید دروازهبان آرسنال بارها از این قبیل شوتها را مهار کرده باشد ولی رونالدو و ضربات ایستگاهیاش با دیگران کاملا متفاوت است. به نظر میرسد او یک چوب جادویی دارد که هر دروازهبانی را به راحتی تسلیم میکند. نوع ضربه زدن و کات گرفتن توپهای کریس همان فاکتوری است که او را متمایز میکند.
او شاهانه پشت ضربات میایستد و تقریبا بیشتر ضرباتش به تور دروازه میچسبد. از سوي ديگر ناله هواداران آرسنال شاید چهار فصل متوالی است که شنیده میشود. آنها تشنه یک قهرمانی هستند و تنها امیدشان در این فصل همین بازی برگشت در ورزشگاه امارات بود اما شوت کریس همه چیز را مثل یک آوار روی سرشان خراب کرد. صدای خرد شدن اعصاب آنها پس از شادی پسرک پرتغالی به وضوح شنیده میشد.
منیو خیلی راحت به لطف درخشش رونالدو خیال خودش را راحت کرد و سران باشگاه به این موضوع پی بردند که او ارزشش بیشتر از اینهاست و ریختن میلیونها پوند زیر پای او کار بیهودهای نیست. به هر حال این موضوع دوطرفه است بهطوری که با حفظ این ستاره در اولدترافورد و صرف کردن هزینه هنگفت، آنها میتوانند به قهرمانی برسند و به خوبی میدانند مدال طلای اروپا در جیب او است! شما مجبورید احساس ترحم نسبت به طرفداران آرسنال داشته باشید به دلیل اینکه آنها تیمشان به طرز دراماتیکی از اروپا حذف شد و شکست خانگی زشتترین چهره فوتبال مدرن برایشان بود. البته تا حدودی نیز باید تقصیرات را به حساب نحوه بازی شاگردان ونگر بگذاريم.
گویی تنها سردرگمی و عدم تمرکز برنامهای بود که آنها در دستور کارشان قرار داده بودند. آنها به جای اینکه به بازی خودشان توجه کنند تحت تاثیر حساسیت دیدار قرار گرفتند و با رد و بدل کردن پاسهای احمقانه تنها وقتشان را تلف میکردند. همین مساله سبب شد تا پسران فرگی کار توپچیها را در همان دقایق ابتدایی یکسره کنند.
جالب اینجاست که اگر به دیدار نیمه نهایی جام اتحادیه نقب بزنیم میبینیم که شاگردان ونگر تقریبا به همین شکل به دست بازیکنان چلسی دفن شدند. تنها فرق میان مربیان منیو و آرسنال پس از حذف از جام اتحادیه این بود که فرگی خیلی راحت توانست راه چاره را پیدا کند تا لااقل لیگ قهرمانان را از دست ندهد، اما از سوی دیگر آرسن ونگر هیچ تدبیری نکرد!
حالا دیگر فلسفههای پروفسور به مذاق هواداران خوش نمیآید و حتی بعضی از جملات او آنها را عصبی میکند. شطرنجباز بزرگ فرانسوی خیلی راحت میگوید: «ما به اندازه کافی خوب نیستیم در این میان من از همه بیشتر آسیب دیدم. این شکست تلخ ترین لحظه دوران حرفهایام بود». اما اگر باز هم بخواهیم به زیبایی این دیدار بپردازیم باید از هنرنمایی کریس رونالدو حرف بزنیم. شاید خیلیها او را حقهباز بزرگ خطاب کنند و از رفتارهایی که انجام میدهد نفرت داشته باشند. خب، حتی اگر تمام این نظریات نیز درست باشد ولی باز هم او ارزشش را دارد که همه چیز را به نام یک پدیده ثبت کنیم
