به دروازه بان خارجي، ويزا بدهيد لطفاً!
1 ) حدود يک سال از اعمال برخي از قوانين بازدارنده براي جذب بازيکن از سوي فدراسيون فوتبال مي گذرد. پس از جا افتادن مسأله ممنوعيت بازي همزمان بيش از سه خارجي در يک تيم ليگ برتري، از اين فصل شاهد عدم استخدام دروازه بانهاي خارجي نيز بوديم.
براي ليگ نهم و پيرو همين قوانين، دروازه بانهايي که قراردادشان به اتمام مي رسد هم مثل« توليا» و «اندوي » بايد ليگ برتر را ترک کنند. اين سلسله مقررات، ظاهراً در راستاي حمايت از پشتوانه سازي در فوتبال ايران به تصويب رسيده است؛ آنچه تا به حال ناکام مانده و از اين پس نيز چندان اميدي نمي توان به بازدهي آن بست.
2 ) تئوري دوستان مدير اين است که اگر باشگاه ها براي جذب دروازه بانهاي خارجي سرکيسه را شل نکنند، نوبت به دروازه بانهاي جوان ايراني خواهد رسيد که ميدان ببينند، با تجربه بشوند و به سنگرباناني قابل اعتماد بدل شوند.
همان روز اول هم مي شد نسبت به ناکارآمدي چنين ايده اي اطمينان داشت، اما از آنجا که متوليان فوتبال ما همواره دوست داشته اند راساً و عملاً دست به آزمون و خطا بزنند، چنين رويه اي را بي تفاوت نسبت به نقدها و نظرها، به مرحله اجرا درآوردند.
امروز زمان آن رسيده که از دوستان بپرسيم چه سودي از رهگذر اين قوانين بازدارنده، عايد فوتبال ما شده است؟!
3 ) به تيم دوم ليگ برتر نگاه مي کنيم و بيش از آنچه مجذوب نمايش تاکتيکي و زيباي آنها شويم يا فوتبال چشمنواز ستاره هايي مثل خلعتبري و کاسترو جذبمان کند، عيسي اندويي را مي بينيم که در فراز و فرودهاي فصل، بخوبي از پس حراست از دروازه ذوب آهن بر آمده است.
اين دروازه بان آفريقايي در شرايطي کفه ترازو را در نبرد با ديگران به سود ذوب سنگين کرده بود که الميرتوليا در صباي قم و کارلوس آلبرتو نيز در فولاد اهواز فصل درخشاني را سپري کردند. اما در مقابل، تيمي همچون پرسپوليس -مدافع عنوان قهرماني و مجموعه اي چند ميلياردي- در شرايطي فصل را با ناکامي مطلق به پايان رساند که همواره و در عمده رقابتهايي که از اين تيم ديده ايم، پاشنه آشيلي به نام «دروازه بان» در اين مجموعه خودنمايي مي کرده است.
اگر از همه گلهاي بدي که امثال واعظي و حقيقي در اين فصل دريافت کردند، فاکتور بگيريد و درخشش دروازه بانهايي مثل اندوي و کاسترو را به آنها هبه کنيد؛ چقدر احتمال دارد که جاي تيمهاي اول و پنجم جدول عوض شود؟!
4 ) امروز بار ديگر مي توانيم به دوستان قانونگذار در فدراسيون فوتبال نويد بدهيم که تئوريهايشان باز هم شکست خورده است! بي شک اگر بنا بود دروازه بانهاي متوسط و سطح پايين ايراني با ميدان ديدن و تجربه بازيها بزرگ به سنگرباناني قابل اعتماد تبديل شوند، امروز نبايد شاهد هنرنمايي هاي فضايي دروازه باني مثل عليرضا حقيقي مي بوديم که با اشتباه هاي فاحش خود،
هم کمر پرسپوليس را در ليگ شکسته و هم مقدمات رقم خوردن سنگين ترين شکست تاريخ فوتبال پرسپوليس را فراهم کرده است!
وقتي مي بينيم دروازه باني مثل طالب لو که حتي دروازه بان تيم ملي فوتبال اين مملکت است، به چه راحتي بدون توجه به مباني دروازه باني تک گل ام صلال را به بازيکنان اين تيم هديه مي کند و با اشتباه لحظات پاياني اش، مي رود تا اصلاً نسخه حذف قطعي آبي پوشان از آسيا را بپيچد، دلمان براي مجموعه هاي گرانقيمتي مي سوزد که با کلي دردسر و بدهي بسته شده اند، اما بايد تاوان ناکارآمدي دروازه بانهايشان را بدهند!
5 ) نه آقايان! اين داستان هم شکست خورد. بياييد مثل فوتبال تاپ دنيا، دست تيمها را در استخدام دروازه بان باز بگذاريد. امروز تيمهاي ايراني پياپي در آسيا شکست مي خورند و بي ترديد بخشي از مصيبت، معلول قانونگذاري اشتباه مردان فوتبال ايران است.
قانون عجيب منع استخدام دروازه بان خارجي، علاوه بر تهديد فضاي آزاد و رقابتي فوتبال ايران، بشدت به نتيجه گيري تيمها لطمه وارد کرده است.
همچنين نبايد از ياد ببريم که دروازه بان موفق ايراني بايد بتواند از پس رقبايش بر بيايد، نه اينکه در يک شرايط گلخانه اي رشد کند و شماره يک شود!
