ادعاهای معاون سابق آژانس درباره برنامه هسته‌ای ایران

به گزارش «تابناک»، روزنامه انگلیسی «ساندی تایمز» امروز با انتشار گزارشی مدعی شده ایران اکنون می‌تواند سانتریفیوژهای پیشرفته‌ای را به کار بیندازد که توانایی تولید اورانیوم غنی شده لازم برای ساخت یک سلاح هسته‌ای را نسبت به آنچه در گذشته تصور می‌شد، پنج برابر افزایش دهد.

اولی هاینونن، معاون سابق آژانس بین المللی انرژی اتمی ـ که به اتخاذ مواضع تند علیه ایران مشهور است ـ در مصاحبه با روزنامه مذکور مدعی شده، هرچند ایران به آژانس اعلام کرده، ‌۱۰۰۸ سانتریفیوژ پیشرفته مدل IR-۲m ‌دارد، احتمال دارد شمار واقعی این سانتریفیوژ‌ها حدود ۵۰۰۰ عدد باشد.

وی ادعا کرده احتمال دارد، ایران «بین ۴ تا ۵ هزار سانتریفیوژ یا مواد خام آن‌ها» را در مکان‌هایی به جز دو مرکز اصلی هسته‌ای نطنز و فردو ـ تمرکز آژانس تاکنون بر آن‌ها بوده ـ داشته باشد. وی گفته هر گونه توافق‌ میان ایران و ۱+ ۵ باید شامل دسترسی آژانس به همه مراکز هسته‌ای دیگر ایران نیز باشد، در غیر این صورت، توافق هیچ معنایی نخواهد داشت.

هاینونن گفته: «آن‌ها ۱۰۰۰ عدد سانتریفیوژ مدل IR-۲m تولید کرده‌اند که آژانس از آن‌ها آگاه است و مذاکرات با آمریکا نیز با تمرکز بر همین تعداد و همچنین ۱۸ هزار سانتریفیوژ مدل IR-۱ جریان دارد و نه دیگر سانتریفیوژ‌ها. وی اشاره کرده سانتریفیوژهای IR-۲m پنج برابر قدرتمند‌تر از مدل قدیمی IR-۱ هستند.

این مقام سابق آژانس در ادامه ضمن تلاش برای ابهام آمیز جلوه دادن برنامه هسته‌ای ایران اظهار داشته: «شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه ایران مقادیری فیبر کربن را که ماده خام لازم برای سانتریفیوژهای پیشرفته IR-۲m است، ‌به دست آورده تا چند هزار عدد دیگر از آن‌ها تولید کنند. آژانس ۱۰۰ تای آن‌ها را در نطنز دیده ‌و سؤال کلیدی این است که بقیه کجا هستند؟».

وی در ادامه با بیان اینکه هر گونه توافق هسته‌ای باید شامل دسترسی آژانس به همه سانتریفیوژهای ایران باشد، گفته: «وقتی می‌گویم همه، منظورم همه چیزهایی است که آنجا تولید شده؛ چه در مخازن باشد، چه در انبار‌ها و چه در جای دیگری نصب شده باشد... لازم است ‌ایران با آژانس همراهی کرده و اطلاعات و دسترسی‌هایی را که بر اساس آن‌ها آژانس بتواند چنین کاری را انجام دهد، در اختیارش قرار دهد. اگر آن‌ها این اختیار را ندهند، به نظرم توافق خوبی در کار نخواهد بود».

اما این ادعاهای هاینونن را باید هم‌راستا با مطالب دیگری دانست که در روزهای اخیر و به موازات نزدیک‌تر شدن زمان ضرب الاجل توافق نهایی هسته‌ای، در برخی مطبوعات و رسانه‌های غربی منتشر می‌شود و مبنای همه آن‌ها، تلاش برای ابهام آمیز جلوه دادن برنامه هسته‌ای ایران و از این طریق، افزایش فشار‌ها بر ایران برای اعطای حداکثر امتیازات ممکن است.

از سوی دیگر، موارد مطرح ‌از سوی هاینونن را می‌توان نقاط حداکثری درخواست‌هایی دانست که غرب در مذاکرات مدنظر دارد که شامل محدود کردن برنامه‌های تحقیق و توسعه هسته‌ای ایران و همچنین کسب امتیاز دسترسی‌های نامحدود به همه مراکز مورد نظر در ایران است؛ مواردی که البته غرب تاکنون نتوانسته در مذاکرات، ایران را به اعطای آن‌ها متقاعد یا وادار سازد.