بازيافت كالاها، راهي براي اصلاح الگوي مصرف
يكي از بينندگان «تابناك» در پيامي نوشت: سال 1388، سال الگوي مصرف است و يكي از مصاديق بارز اين اصلاح، استفاده از بازيافت كالاهاي مصرفي است.
چرا كالاهايي كه قابل بازسازي و استفاده دوباره است، دور ريخته ميشود و مگر نه اين که در فرهنگ اسلامي ما، اين عمل را «كفران نعمت» نمينامند؟
در همه دنيا، حتي كشورهاي ثروتمند و پيشرفته، پس مانده كالاهاي مصرف شده، بار ديگر به چرخه توليد بازميگردند و ضايعات كاغذ و مقوا، بطريهاي پلاستيك، قوطيهاي آلومينيومي، شيشه، لاستيك و حتي آهن و صدها قلم كالاي نظير آن، استفاده دوباره از آنها ميشود، اما با وجود فرهنگ غني و سنتي در كشورمان نظير وصله شدن لباس فرسوده كودكان توسط مادران كدبانو، پينه شدن كفشهاي كهنه به دست پينهدوزان و حتي استفاده از مدفوع دامها به عنوان سوخت، متأسفانه، امروزه رويكرد جامعه، معطوف به واردات كالاهاي نامرغوب و مصرفگرايي مطلق شده است.
حال اين پرسش مطرح است، چرا وقتي به مديران مرتبط با بخش حمل و نقل كشورمان گفته ميشود، به جاي وارد كردن تاير نامرغوب كشورهاي شرق آسيا از لاستيكهاي روكش شده در كشور خودمان استفاده نميكنيد، روي ترش ميكنند و به بهانه ايمن نبودن از خريد آن سر باز ميزنند؟
در حالي كه اگر از مراجع ذيربط همچون مؤسسه استاندارد و وزارت صنايع درباره دوام و ايمني لاستيك روكش شده، پرسيده شود، حتما به پاسخهاي اميدواركنندهاي خواهند رسيد.
از سوي ديگر استفاده از لاسيتك بازيافتي از هدر رفتن منابع محدود ملي جلوگيري ميكند و به اين ترتيب دين خود را نيز به نسلهاي آينده به خاطر داشتن سهمي در حفاظت محيط زيست ادا كردهايم.
استفاده از كالاهاي باكيفتيتتر داخلي و كمك به ورود آنها به چرخه توليد و بازيافت مناسبشان، شايد بهترين راه براي آغاز اصلاح الگوي مصرف جامعهمان باشد.
