بايرن يك لقمه آماده نيست
حتی اگر «تقدیر فوتبال» مقدر کرده باشد که نام «تیری آنری» تا همیشه با نام «آرسنال» گره بخورد، او نمیخواهد آخرین سکانس مشترکش با توپچیها در زمین چمن، احیانا گلی باشد که در فینال لیگ قهرمانان اروپای این فصل سرنوشت جام را رقم میزند.
به نوشته وطن امروز، دارنده رکورد ابدی گلزنی در آرسنال بیتردید از تصور اینکه مرشدش «آرسنونگر» در پایان یک انتظار دردناک برای کسب بزرگترین عنوان باشگاهی جهان، راه طول و دراز تا فینال ماه آینده رم را بپیماید به وجد میآید، اما به سختی میتواند این شور و حال را ابراز کند چون وفاداریاش به تیم فعلیاش (بارسا) اجازه چنین کاری را نمیدهد.
سیر مراحل باقیمانده از لیگ قهرمانان اروپا بهگونهای است که احتمال برخورد آرسنال و بارسلونا تا روز فینال ممکن نیست و این سناریویی است که آنری را کمی آزار میدهد.برخورد دو تیم در فینال، حقیقتا برای او کابوسی بزرگ خواهد بود ناشی از تضاد ازلی عشق و عقل.
یک حس غریب
مسلما پیش از مسابقه امشب بارسلونا در یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان او تا پاسی از شب بیدار نشسته است تا دیدار سهشنبه آرسنال- ویارئال را تماشا کند.
آنری در گفتوگو با خبرنگار ESPN اعتراف میکند که نمیخواهد کسی باشد که میخ آخر را بر تابوت رویاهای اروپایی آرسنونگر بکوبد: « برای من بازی کردن مقابل آرسنال چیز غریبی است وقتی برای مدتی طولانی در باشگاهی باشی، آنطور که من بودهام، پیوندهایی به وجود میآید که ناگسستنی است، به همین خاطر حتی ایده گل زدن به آرسنال هم من را آزار میدهد.
نمیگویم که از بازی کردن با آنها در پیراهن بارسلونا اجتناب خواهم کرد، ولی برای من حس غریبی دارد. از وقتی آرسنال را ترک کردهام حتی هنوز به ورزشگاه امارات بازنگشتهام، بنابراین فکر میکنم رفتن به آنجا برای رویارویی با بسیاری از دوستان قدیمی کار سختی باشد».
پیرس مقابل آرسنال
از نگاه رسانههای انگلیسی، آرسنال خوششانس بوده که در مرحله یکچهارم با ویارئال همقرعه شده، ولی آنری باز هم نسبت به این قرعه دیدگاه متفاوتی دارد. او نمیتواند به این موضوع فکر نکند که دیدار دیشب ویارئال- آرسنال در ورزشگاه المادریگال به معنای رویارویی «رابرت پیرس» هموطن و همبازی قدیمیاش در آرسنال با تیم سابق خود است:« مطمئن هستم اغلب هواداران در انگلستان فکر میکنند آرسنال خوششانس بوده که به ویارئال برخورده است، ولی در این جدال میتواند هر اتفاقی بیفتد. ویارئال جزو بزرگترین نامها نیست، ولی آنها بسیار رقابتی و سازماندهی شده هستند. این تیم یک اسکلتبندی محکم دارد و تقابلشان با منچستر یونایتد در مرحله گروهی این را ثابت کرد (چون ویارئال بالاتر از منیو، صدرنشین گروهش شد). ویارئال در کنارهها بسیار قدرتمند است، جایی که آنها رابرت پیرس را در یک سمت و سانتی کاسورلا (که البته مصدوم شده) را در سمت دیگر دارند. مارکوس سنا چیزی کاملا فراتر از یک « بازی نگهدار» در خط میانی است، ضمن اینکه آنها چند مهاجم بسیار خطرناک هم دارند.
البته آرسن ونگر هم اینها را خیلی بهتر از من میداند چون روزی که او دست از تماشای بیوقفه DVD بازیهای اروپایی و جهانی بکشد، قطعا همان روزی خواهد بود که او از مربیگری دست میکشد، پس او اطمینان کافی داشته که آرسنال برای این مسابقه آماده است».
یک پیشبینی
پیشبینیهای او درباره دیدار رفت آرسنال و ویارئال زمانی منتشر میشود که این دیدار به انجام رسیده است، اما بازهم شنیدن حرفهای ستاره سابق آرسنال که خود در سال 2006 در مرحله نیمهنهایی با پیراهن سرخ لندنیها با ویارئال پیکار کرده و پیروز شده بود، خالی از لطف نیست. «اگر بخواهم برنده را انتخاب کنم بهتر است بگویم آرسنال. زمان به کام آنهاست چون در بهترین فرم ممکن هستند و مهمترین بازیکنانشان از مصدومیت رهایی یافتهاند. این پیشبینی وقتی قوت میگیرد که بدانیم آنها در جایگاه چهارم لیگ برتر هستند».
آنری میگوید: که بحران میانفصل آرسنال ناشی از استخوان لای زخم گذاشتن گروهی از رسانهها بود که انتظار داشتند بتوانند ونگر را از لندن فراری بدهند، اما پایان بردن فصل در رتبه چهارم لیگ برتر هم میتواند سناریویی ایدهآل برای باشگاهی باشد که تابستان گذشته فصل را با حال و هوای قهرمانی آغاز نکرده است.
شاید حقیقتا این فصل بدی برای توپچیها بوده باشد، اما از نگاه آنری این احتمال که آنها بتوانند با کامیابی در لیگ قهرمانان و جام اتحادیه انگلیس شکوه خود را بازیابند، به قوت خود باقی است: «صحبت از بحران در ورزشگاه امارات هرگز از نگاه من جدی نبوده است. استعدادهای فراوان و حاکمیت طولانیمدت روح اقتدار در باشگاه، آرسنال را سرپا نگاه میدارد. تیم فعلی به سرعت در حال ترقی است و همراهی آنها با هم از بیرون جذاب به نظر میرسد و تیم بدون تنشهای داخلی چشمانداز خوبی در لیگ قهرمانان دارد.فکر میکنم این بار نوبت آرسنال باشد بویژه اگر سسک فابرگاس آماده باشد. پس از پیروزی بر رم در ضربات پنالتی، آرسنال باید به این فکر کند که تقدیر با آنهاست».
بايرن مونيخ
با همه این اظهارنظرها درباره آرسنال نباید فراموش کرد که آنری این روزها عضوی جدانشدنی از آبیواناریهای کاتالونیاست. او پس از انتقال در تابستان 2007 از لندن به بارسلونا نیاز به زمان داشت تا خودش را با فضای جدید سازگار کند که این کار را کرد و حالا در خط آتش بارسا جلوهای دیگر دارد: «پس از مدتها بازی کردن در عمق حمله آرسنال، در بارسلونا تطبیق یافتن با تاکتیک و پستی متفاوت، هرگز نمیتوانست یک پروسه زودگذر باشد. رسانهها همیشه میگفتند وقتی فصل گذشته از بازی به عنوان گوش چپ صحبت میکردم، بهانه میآوردهام، اما این حقیقت نداشت. من به طور مرتب برای فرانسه در سمت چپ خط حمله بازی میکردم پس هرگز مشکلی با این پست نداشتم و این فصل به خوبی در بارسا جا افتادم».
چهارشنبهشب در مقابل بایرن مونیخ که پس از شکست 1-5 ابتدای هفته مقابل وولفسبورگ از هم پاشیده به نظر میرسد، آنری فرصتی بزرگ دارد تا از مونیخیها انتقام بستاند، اما او نظر دیگری دارد: «بایرن یک لقمه حاضر و آماده نیست. آنها باشگاه بزرگی هستند با کوهی از تجربه لیگ قهرمانان. تیمهای آلمانی هرگز مرعوب تیمهایی نمیشوند که پیشبینی میشود بر آنها چربش داشته باشند و خودشان را به اوج باز میگردانند. من هرگز توجهی به این نمیکنم که آیا بایرن در بوندسلیگا اقتدار دارد یا خیر، چون آنها رقیبی بزرگ هستند و برایشان احترام قائلم».
