اوديسه دايي به پايان رسيد

تجسم چهره علي دايي بعد از تماس صبحگاهي علي كفاشيان دشوار نيست.او گرچه تا صبح در كابوس شكست مقابل عربستان بود اما در نهايت دلش به حمايت فدراسيون فوتبال قرص بود،همانطور كه به خبرنگار تلويزيون گفته بود:"ادم هاي ديگري درباره سرنوشت من در تيم ملي تصميم مي گيرند و آنها فعلا مي خواهند من باشم."

به گزارش گل، اما آن آدمها با وجود انكه نتيجه جلسه كوتاه اولشان در شب شكست ابقاي دايي بود ، با يك موقعيت تازه مواجه بودند ، شكست تيم ملي در حضور شخص رئيس جمهوري. علي كفاشيان مي گويد:" قبل از ديدار با عربستان به همه تعهداتي كه به علي دايي داشتيم عمل كرده و به طور رسمي از امروز قرارداد دايي با فدراسيون به پايان رسيده است. من امروز صبح با دايي تماس گرفتم و از زحماتي كه وي براي تيم ملي كشيده تشكر كردم."اما قبل از اعلام رسمي ،ظاهرا دستور از جاي ديگري صادر شده بود. اينكه اولين اعلام كنندگان خبراخراج دايي رسانه هاي نزديك به دولت بوده اند ، چه معنايي دارد؟

از قطبي تا دايي
علي دايي در شرايطي به سرمربيگري تيم ملي رسيد كه افشين قطبي به عنوان سرمربي انتخاب شده و حتي بعد از تماس رئيس كميته تيمهاي ملي در بازي مقابل مقاومت سپاسي از تيمش خداحافظي كرد ودور افتخار زد اما وقتي عرق او خشك شد،خبر رسيد كه فدراسيون،ناگهان به گزينه دايي رسيده است.درباره اين انتخاب شايعات زيادي در رسانه هاي نوشتاري ايران درج شده اما بدون ترديد علي كفاشيان رئيس فدراسيون فوتبال ايران به دلايل فرامتني دايي را در دقيقه 90 جانشين قطبي كرد.البته امروز هم احتمالا آبشخور اخراج دايي از همان جايي است كه آن دلايل بيرون آمده بودند.

دايي يك برند است!
در نهايت دايي كار خود را در تيم ملي آغاز كرد و بعد از يك سال جنگ با همه اركان فوتبال،ميدان را به حكم بالادستي ها خالي كرد. او به خصوص با رسانه ها در درگيري دائمي بود و اين مشكلي بود كه در اين مورد خاص تاحد زياذي به شخصيت پارانوئيد او بازمي گشت. شاخصه هاي دوران دايي در تيم ملي، جوانگرايي، عدم اقبال عمومي، درگيري با علي كريمي، لغو ديدارهاي تداركاتي و البته بازي با پيراهني منقش به آرم كمپاني وي بود. چيزي كه در اصل اثبات كننده اين نكته است كه او باوجود سالها افتخار و زندگي در سطح اول فوتبال جهان ذهني محلي دارد. چيزي كه بزرگترين مشكل او در دوران فوتبالش بوده و باعث شده كه وي با وجود صد و چند گل ملي به قلب طرفداران فوتبال راه نيابد.

مثل جام جهاني
اين چندمين باري است كه دايي به تنهايي بايد بار سنگين شكست فوتبال ملي را به دوش بكشد،درست مثل جام جهاني 2006 كه به همراه برانكوايوانكوويچ چنان مورد خشم مردم قرار كرفت كه ترجيح داد در پروازي جدا و با تاخير به ايران بازگردد.او كه در پايان بازي عربستان در مواجهه با فرياد مردمي كه به نشانه اعتراض علي كريمي را تشويق مي كردند ،اختيار از كف نداد با اين موقعيت آشنايي كاملي دارد و بارها با جان سختي كامل بازگشته است.اين بار اما او فرصتي براي بازگشت ندارد،چرا كه بازگشت با لباس مربي باشگاهي هرگز داغ اين شكست آخر را از پيشاني وي پاك نخوهد كرد.اين پايان تاسف بار مردي است كه هرگز اجازه نداد دوستش داشته باشيم.

پايان همكاري
بيانيه فدراسيون پايان رسمي همكاري نه چندان خالي ازتنش دوطرفه است . در اين متن صريح و اداري مي خوانيم :"هيات رئيسه فدراسيون در حمايت از تيم ملي كشورمان و ضمن عذرخواهي از آحاد مردم بدليل عدم كسب نتيجه مناسب در ديدار تيم ملي ايران و عربستان به استحضار مردم عزيز كشورمان مي‌رساند؛ ضمن تشكر و قدرداني از زحمات آقاي علي دايي در طول مدت مربيگري خود كه توانست با جوان گرايي، بازيكنان ارزنده‌اي را به فوتبال ملي ايران معرفي نمايد، با تغيير ايشان موافقت به عمل آمد. " و اين يعني نفر بعدي آماده باشد!