شلوارک‌زدایی از سفر هنرمندان به برزیل

تقریبا یک ماه است که دوستان در فدراسیون فوتبال دارند روی بحث «حمایت هنرمندان از تیم ملی فوتبال» تبلیغ می‌کنند و چشم ما را درآوردند از بس که گفتند داریم هنرمند می‌بریم جام‌جهانی. یعنی دوستان اتفاقا چه قبول کنند و چه نکنند برای حمایت تیم ملی به برزیل رفته‌اند و نماینده مردم بوده‌اند. من خودم به‌شخصه کاری به شلوارک ندارم. به نظر من شلوارک پوشیدن عیبی ندارد اما این که یکهو بزنیم زیر همه چیز که من نماینده خودم هستم و باری بر دوش خود احساس نمی‌کنم و در حمام هم چیزی نمی‌پوشم و با مایو هم عکس دارم کمی از انصاف دور است. حالا یک نفر به شما گفته است چرا شلوارک پوشیده‌ای،‌ درست، دیگر چرا قضیه را تا حمام کش می‌دهید؟ چه ربطی به حمام دارد؟ با مسخره کردن قضیه اصل قضیه که زیر سؤال نمی‌رود و فراموش نمی‌شود.

نکته دیگر اسپانسری که شما را به قول خودتان به نمایندگی از خودتان به برزیل برده است. متاسفانه یا خوشبختانه دم خروس این اسپانسر به شدت بیرون است. این اسپانسر خیلی خیلی اتفاقی و بدون هیچ دلیل خاصی، همان موسسه مسافرتی‌ای است که فدراسیون فوتبال حق فروش بلیت‌های جام‌ جهانی را خیلی اتفاقی به آن‌ها داده است. دقیقا مثل این است که با دولت سابق و در مقام فامیل و رفیق و پژوهشگر به نیویورک بروی و وقتی از شما سؤال کنند چرا یک هفته است در نیویورک مشغول تفریح و خرید کردن هستی بگویی من نماینده خودم هستم. یعنی نماینده خودم هستم اما با پول دولت آمده‌ام.

همین جا باید تشکر کنم از آقای رسایی نماینده محترم مجلس که اگر می‌خواست می‌توانست با حکم دولتی به برزیل برود اما وقتی حساسیت مردم و رسانه‌ها را دید از سفر منصرف شد. البته ای کاش آقای رسایی الآن در برزیل بود. یعنی اگر یک جا در خیابان به هم برمی‌خوردید خیلی دیدنی می‌شد!

راستی این‌که فرمودید با پول بیت‌المال به سفر نرفته‌اید و آژانس آژانس خصوصی است این سؤال برایم ایجاد شد که آیا مگر آن آژانس دستگاه چاپ اسکناس دارد؟ البته قبول دارم که در این سفر از بیت‌المال استفاده مستقیم نشده است.

به هر حال خوش می‌گذرد، بیشتر خوش بگذرد!