عمليات انتحاري

شرایط بایرن‌مونیخ درست همانند دوران پیش از جام جهانی 2006 آلمان است. یورگن کلینزمن، مربی 44 ساله بایرن پیش از جام جهانی هجدهم نیز با فشار زیاد انتقادها روبه‌رو بود. او در هر حال کشورش را به مقام سوم جام جهانی رساند. اما کلینزی و تیمش چهارشنبه شب 4 بر 2به بایرلورکوزن باختند تا با قهرمانی در جام حذفی آلمان وداع کنند.

به نوشته وطن امروز و به نقل از کیکر، بایرن اکنون از 3 جام ممکن تنها در 2 رقابت شانس قهرمانی دارد. یورگن کلینزمن همانند فسیل در کنار زمین ایستاده است. بایرن پس از باخت4 بر 2 به بایرلورکوزن از جام حذفی کنار رفت؛ این یعنی از دست رفتن نخستین عنوان قهرمانی. آیا با این همه هنوز اوضاع برای یورگن همانند جام جهانی خوب است؟ آیا تابستان افسانه‌ای در بایرن‌مونیخ هم تکرار می‌شود؟ سرمربی تیم ملی‌آلمان در جام جهانی 2006 در دوران حضورش در این تیم با جدیت تمام به تجدید ساختارها در تیم ملی دست زد. یک مدیر تازه‌کار و همچنین کادر گسترده‌تر مربیان او را یاری می‌کردند.

سران فدراسیون فوتبال آلمان هم در برابر همه خواسته‌های او جز یکی سر تعظیم فرودآوردند. آن یکی هم استفاده از مدیر ورزشی مورد نظرش بود. در مونیخ سران قدرتمند باشگاه در ابتدا دست این مربی نوآور را باز گذاشتند حتی با مجسمه‌های بودا نیز کنار آمدند ولی بعدها با حکم اولی هوینس این مجسمه‌ها برداشته شد. در مقابل ایده‌های کلینزمن درباره تجهیز مرکز تمرین، مقبول و مورد پسند واقع می‌شود. این مرکز در آینده خود را نشان خواهد داد. با این حال تمرین‌های کامپیوتری که کارشناسان بین‌المللی هم آن را تایید و تصدیق می‌کنند در فوتبال به تنهایی کاری از پیش نمی‌برد. فوتبال علاوه بر اینها برنامه‌ای هدفمند را طلب می‌کند.

تاریخ در این حوزه باز هم تکرار می‌شود. دکترین کلینزمن که از پاس‌های مستقیم سریع تشکیل می‌شد و پس از عنوان سومی در رقابت‌های جام کنفدراسیون‌ها در ژوئن 2005 تشویق همه را در پی داشت، صدای اعتراض اولیور کان را درآورد:او 11 گل خورده در 5 بازی را به خاطر تاکتیک «انتحاری»کلینزمن خواند.البته این انتقاد به بهای از دست رفتن پیراهن شماره یک تیم ملی آلمان برای او تمام شد اما هشدارهای او هشت ماه بعد رنگ واقعیت گرفت؛ جایی که تیم ملی آلمان در ایتالیا 4 بر یک تن به شکست داد و در پی آن مجموعه افکار و تدابیر تاکتیکی کلینزمن فروپاشید.

در ادامه پیروزی 4 بر یک برابر آمریکا بود که حضور او در جام جهانی 2006 را مطمئن کرد. اندکی پیش از شروع جام جهانی یکی دیگر از بازیکنان لب به انتقاد گشود. بالاک پس از تساوی 2 بر 2 برابر ژاپن درباره سیستم کاملا بیگانه و نامانوس 2-2-2-4 گفت: ما این طوری نمی‌توانیم بازی کنیم. این شیوه بیش از اندازه تهاجمی است.

کلینزمن: 95 درصد کافی نیست
باخت و حذف. بایرن در جام حذفی دیگر نمی‌تواند عنوانی به دست بیاورد. تازه پس از دریافت 3 گل برابر لورکوزن بازیکنان بایرن به خود آمدند و واکنشی از خود بروز دادند. هلیل آلتین توپ پس از بازی گفت: روی هم رفته لورکوزن پخته‌تر عمل کرد و آماده‌تر بود. یورگن کلینزمن هم با انتقاد از این بازی می گوید: اگر شما تنها 95 درصد از توانایی‌ات را بروز دهی راه به جایی نمی‌بری.

فیلیپ لام یا میروسلاو کلوزه هم به تازگی حرف‌هایی مشابه کان و بالاک را به زبان آوردند. این دو بازیکن بایرن خواستار افزایش احتیاط تیمی و کاهش فعالیت تهاجمی تیم شدند، درست همانند روزهای پیش از جام جهانی بحث فراگیری درباره شیوه تاکتیکی کلینزمن به راه افتاده است. با این حال در آن زمان یوآخیم لو این شیوه را اصلاح کرد و بارها و بارها تغییر داد. کلینزمن در بایرن این روزها آن دستیار یاری‌رسان را در کنار خود نمی‌بیند.

در تمرین‌های بایرن دو تیم 5-5 یا 6- 6 با هم تمرین می‌کنند. برنامه‌های تاکتیکی فشرده و پیچیده یا آن اصطلاحات و ترمیم‌هایی که می‌شد با فریادهای ساده COME ON (بیا) و GO! GO! (برو برو) جایگزین شده است. آنالیز پس از تساوی بدون گل برابر برمن از یاد رفته و کلینزمن به جای آن به کارهایی روی آورد که در روزهای خوش پایان سال 2008 آنها را اجرا ‌کرده بود.

اولی هوینس این روزها چقدر به یاد مارس 2006 می‌افتد. زمانی که بایرن، نماینده آلمان در لیگ قهرمانان اروپا برابر فیورنتینا شکست سختی داشت. او همانند رومنیگه مرد شماره 2 بایرن سعی می‌کند خود را آرام نشان دهد و تنها می‌گوید مربی در باخت و البته برد مسؤول است. کلینزمن تا زمانی که تیمش در لیگ قهرمانان می‌درخشد نباید نگران اخراجش باشد. اما اگر او سهمیه بایرن برای حضور در لیگ قهرمانان اروپا را از دست بدهد، آن وقت نیمکتش نیز با خطر روبه‌رو خواهد بود. هنوز فرصت باقی است تا بتوان خرابکاری‌ها را اصلاح کرد.