صبوري مردم ما و صف‌هايي كه پايان نمي‌يابد

صف معاينه فني خودرو، صف تعويض پلاك خودرو، صف خريد شير يارانه‌اي و مايحتاج كوپني، صف دريافت و يا تعويض كوپن، صف كارت ملي (كه قرار بود جاي شناسنامه را بگيرد، ولي فقط به ليست مدارك اضافه گرديد!)، نوبت‌هاي طولاني مفاصاحساب‌هاي شهرداري، نوبت‌هاي چند ماهه كميسيون‌هاي ماده 100 و تقاضاي پايان كار ساختماني، صف پر كردن پرسشنامه اقتصادي، صف انتظار اتوبوس و احتمالا از سال آينده صف ديگري براي دريافت يارانه نقدي. صف‌هايي كه نياز به داشتن دو عمر جداگانه براي زندگي دارد؛ يك عمر براي سپري شدن آن در صف و يك عمر براي كسب و كار و دوندگي!

يكي از بییندگان «تابناک» با ارسال پیامی نوشته: «اینجانب شب چهارشنبه ساعت 21 جهت معاینه فنی به پارک سوار بیهقی مراجعه کرده و پس از پرداخت مبلغ 8750 تومان + 375 تومان هزینه پارکینگ ـ كه البته مدعی هستند هزینه پارکینگ برای مراجعین مجاز نیست - و تست فنی خودرو و دريافت ارقام زير در زمینه آلایندگی از قرار hc 92ppm وco 1.89 و co2 13 که بسیار کمتر از حد مجاز است، باز هم موفق به دريافت برچسب نشدم! چون احتمال دادند که خودرو من روغن‌سوزی داشته باشد! گفتند باید دوباره روز مراجعه کنم تا با پیشرفته‌ترین متد معاینه فنی، یعنی گاز دادن به خودرو و نگاه کردن به اگزوز که حتما هم باید در روز باشد، تشخیص روغن سوزی بدهند. هرچه التماسشان کردم که هر كسي می‌داند که اگر خودرویی روغن سوزی داشته باشد، میزان ذرات معلق و hc سر به فلک می‌زند و گفتم بیایید هرچه می‌خواهید به خودرو گاز می‌دهم آیا دودی خارج می‌شود آخر چطور می‌شود خودرویی روغن سوزی داشته باشد، ولي از نظر آلايندگي 92ppm باشد؟ همه این دستگاه‌ها توانايي آشکار سازی روغن‌سوزی را ندارند؟ اما زیر بار نرفتند و گفتند باید صبح بیایي تا با چشم تست کنیم!!
كسي نيست به داد مردم خسته برسد و اصلاحاتی در امر معاینه فنی که سوهان روح و باعث نارضایتی بسياري از مردم شریف است، به وجود آورد؟»

آيا امسال كه سال نوآوري و شكوفايي از سوي مقام معظم رهبري نام نهاده شده بود، حق مردم نبود كه براي دريافت خدماتشان روش‌هاي بهتري را دريافت نمايند؟

 

مردم صبور ما به حق انتظار ارائه سرويس‌هاي پيشرفته‌تر، سريع‌تر و مطابق با استانداردهاي جهاني را داشته و دارند.

با توجه به پيشرفت‌هاي تكنولوژيكي، امكانات اينترنتي، سرويس‌هاي آنلاين و بسياري از روش‌هاي جديد براي ارايه خدمات بهتر به شهروندان، همچنان شاهد تشكيل صف‌هاي گوناگون براي دريافت هر شكلي از خدمات هستيم. در حالي كه با وجود شمار زيادي از جوانان جوياي كار كه بسياري حتي حاضرند مزد كارشان تنها مشغوليت آنها باشد و از سربار خانواده بودن رهايي يابند، نيرو و استعدادهاي بالقوه‌اي در اختيار داريم كه مي‌توانيم از آنان در راستاي خدمت‌رساني به هم‌ميهنان بهره ببريم؛ بنابراين تداوم این صف‌ها شاید هیچ توجیهی نداشته باشد.

بسیاری از مردم حاضرند هزینه‌های سرویس بهتر را پرداخت کنند، ولی یک روز خود را صرف چنین صف‌هایی ننمایند، هزینه‌ای که شاید صرف به‌کارگیری جوانان خودشان شود.

براستی چه نهادي براي تكريم واقعی ارباب رجوع و رسيدگي به مشكلات روزمره مردم انجام وظيفه مي‌كند؟ آيا وجود يك واحد رسيدگي به شكايات مراجعين، در زير مجموعه همان مديريت‌هاي ضعيفی که قادر به هماهنگ نمودن بنامه های عادی خود نیستند، پاسخگوي مشكلات روزمره و خسته کننده از همان مجموعه خواهد بود؟

آيا در ساير كشورهاي متوسط جهان (نه پيشرفته) نيز مردم بايد چند روز از هفته را براي امور معمولي زندگي صرف ايستادن در صف و يا نوبت‌هاي طولاني نمايند؟

آيا اشاره نكردن روزمره مردم و رسانه‌ها به اين ضعف‌ها دليل وجود نداشتن آنهاست و بايد تصور كنيم مردم از روند امور روزمره خود رضايت كامل دارند؟

چه كسي پاسخگوي عمر سپري شده ناشي از مديريت‌هاي غير علمي و بي‌توجه به ارزش اوقات مردم است؟