مسئول دور نگاه داشتن افراد مشکوک از رئیسجمهور کیست؟
در سالهای اخیر، برنامه دیدار رؤسای جمهور ایران با هموطنان خارج از کشور در کنار همه مزایا و ضرورتهای آن، سرآغاز برخی آسیبها نیز بوده است.
به گزارش «تابناک»، در همه سالهای گذشته، رؤسای جمهور یا وزرای خارجه ایران از فرصتهای موجود در حاشیه سفرهای خود به دیگر کشورها برای برقراری ارتباط با ایرانیان خارج از کشور استفاده کردهاند که جدای از جنبههای ملی و میهنی، تخصص، استعدادها و یا حتی سرمایههای آنها میتواند به پیشرفت و توسعه ایران نیز کمک کند.
البته در سالهای پیش و در حاشیه همین دیدارها، برخی از مهمانان چنین دیدارهایی و یا آنهایی که در جریان سفر مقامات ایرانی فرصت برقراری ارتباط با آنها را به دست آوردهاند، این فرصت را مقدمهای برای کسب فرصتهای بادآورده در کشور کردهاند.
سفر پرکار رئیسجمهوری ایران در ماههای ابتدایی کار دولت یازدهم به نیویورک، فرصتی بود که در کنار بسیاری اخبار مربوط به سیاست خارجی و مسائل بینالمللی، اخبار برخی گشایشها در روابط خارجی ایران منتشر شد که تلاش برای برقراری پرواز مستقیم بین ایران و آمریکا و نیز تشکیل اتاق بازرگانی آنها از این جمله است.
در چند ماهی که از سفر رئیسجمهور به نیویورک گذشته، اخبار جسته و گریختهای درباره تشکیل اتاق بازرگانی ایران و آمریکا منتشر شده، ولی نکته مهم این است، در حالی که اتاقهای بازرگانی بین کشورها، نهادهایی غیردولتی٬ مستقل و متشکل از شرکتها و بازرگانان بین دو کشور با ساختار مشخص هستند، فردی به نام، اكرام مناف زاده اقدام به ثبت یک شرکت کاملا خصوصی (سهامی خاص) در مریلند آمریکا کرده و نام آن را «اتاق بازرگانی ایران و آمریکا» گذاشته است.
در حالی که این فرد در برخی مکاتبات و رسانهها، مدعی ارتباط با رئیس دفتر رئیسجمهور شده و تصاویری از نزدیک شدن وی به رئیس جمهور در نیویورک در جریان مهمانی شام روحانی با ایرانیان مقیم آمریکا نیز انتشار یافته، سوابق وی لزوم احتیاط بیشتر در ارتباط با وی و نیز مدیریت ارتباط چنین اشخاصی با مقامات تأثیرگذار کشور را نشان میدهد.
بررسی سوابق این ایرانی متولد 1309 نشان میدهد که وی با نامهای گوناگونی مانند اکرام مناف زاده و اکرام جی (جواد) میلر، چندین فقره سوابق کیفری و زندان و محکومیت حتی در سالهای پیش از پیروزی انقلاب اسلامی و از جمله در آمریکا و در بعضی پروندههای مرتبط با کشورهای آفریقایی و آمریکای لاتین داشته است.
این فرد علاوه بر پروندههای گذشته خود، به تازگی و در سالهای پس از 2000 نیز در پروندههایی در غنا و گرانادا به مجازاتهایی محکومیت شده و از جمله مدعی تلاش برای اجرای یک پروژه یک و نیم میلیارد دلاری راهآهن در غنا بوده و تلاش کرده با ارتباط با دولت اوباسانجو در نیجریه به منافعی دست یابد.
هرچند به احتمال زیاد، مراوده این ایرانی ـ آمریکایی نتوانسته تاکنون به کار خاصی در حوزه اقتصادی با ایران منجر شود و به دیدار با مقامات ارشد ایرانی در نیویورک محدود مانده، سوابق بدی که در سالهای پیش در این حوزه موجود است، هشیاری بیشتر مسئولان دولتی را ضروری میسازد.
