پرواز جوجه پلیکانی که پرواز را از آدمها آموخت
درست مانند اولین قدمهای کودک که در پدرومادرها حس افتخار را برمیانگیزاند، اولین پرواز این پلیکان یتیم نیز برای گروهی از افراد بود که پرواز کردن را یاد او دادند.
درست مانند اولین قدمهای کودک که در پدرومادرها حس افتخار را برمیانگیزاند، اولین پرواز این پلیکان یتیم نیز برای گروهی از افراد بود که پرواز کردن را یاد او دادند.
به گزارش همشهری به نقل از میلآنلاین، این پلیکان که Big Bird یا پرنده بزرگ نامیده میشود، پس از وقوع توفانی در دریاچهای در تانزانیا از دسته پلیکانها جا ماند و زخمی و ناتوان از پرواز، توسط جریان آب به پارک گریستوک آورده شد. زیستگاه این پلیکان سفید جنوب شرق اروپا، آسیا و تالابها و دریاچههای کمعمق آفریقا است.
پس از چند هفته پلیکان هنوز با نگاهی متعجب استادانش را نگاه میکرد و پرواز نمیکرد، اما ناگهان یکروز پرواز را آغاز کرد. اولین پرواز پرنده بزرگ کوتاه و خارج از کنترل بود و به نظر میآمد حیوان توانایی تمیز دادن میان سرعت هوایی و زمینی را ندارد. این گروه برای ثبت لحظات اولین پرواز پرنده بزرگ دوربین کوچکی به منقارش وصل کردند و تصاویر جالبی را از چهره پلیکان با پسزمینهای از زمین به ثبت رساندند.
این پلیکان همچنین بدون حضور گروه پلیکانها قدرت ماهیگیری را نیز نداشت و از این رو تغذیهاش نیز به عهده کارمندان این پارک بود. به گفته محققان نزدیکترین دسته پلیکانهایی که ممکن است پرنده بزرگ عضو آنها باشد، در 150 کیلومتری پارک گریستوک سکونت دارد.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۳۶
انتشار یافته: ۲۱
اگه توي ايران بود................. پاسخ ها
ناشناس
| 
| ۰۹:۳۸ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۳
تو ایران بود همون موقع که زخمی رسیده بود به ساحل شکارش میکردن و میخوردنش!!! lind
| | ۱۰:۴۴ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۳
بنظرم خشکش می کردن ( مومیایی) بعد تو ویترین موزه منابع طبیعی نشون می دادن و ما از طبیعت انسانی لذت می بردیم ناشناس
| | ۱۳:۲۰ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۳
برخی ها شورش را درآورده اند از بس می گویند اگه توی ایران بود، اونجا که ایران نیست. ....توجه کنید این ما هستیم که ایران را اینگونه کرده ایم.
همه فقط شعار می دهیم ولی وقتی نوبت خودمان می رسد از همه بدتریم.
رضا
| | ۱۴:۱۹ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۳
قابل توجه lind: خشکش میکردن میشه "تاکسیدرمی" نه مومیایی!!! ای کاش ما هم یک روزی برای حیوانات به این اندازه احترام و ارزش قائل باشیم. پاسخ ها
مجید
| | ۰۹:۴۳ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۳
احترام به حیوانات زمانی حاصل می شود که بتوانیم به انسانها احترام و ارزش قائل شویم. در دنیای کنونی که پر است از بی حرمتی به هم نوع این موارد کمک به حیوانات جز کوچکی از عطوفت ذاتی است که خداوند در وجود انسان قرار داده است.به امید آن روز ناشناس
| | ۰۹:۵۶ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۳
ای کاش برای انسانها هم ارزش قائل شویم ناشناس
| | ۱۰:۲۹ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۳
حرف شما متین.ولی ابتدا باید احترام به هم وحقوق همدیگه این راه رو شروع کنیم دوست عزیز. ناشناس
| | ۱۵:۴۲ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۳
ما هنوز برای احترام و ارزش به انسانها در کشور ما مشکلات زیادی داریم !! پرواز كردن را به پرنده كسي ياد نميدهد اينگونه امور فطري وخداداده است .بقيه آن داستان است. پاسخ ها
ناشناس
| | ۰۹:۵۷ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۳
اگه اطلاعاتی در مورد حیوانات نداری الزامی نیست حتماً نظر بدیا! امیر احمد
| | ۱۴:۵۲ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۳
شما حالا یه خورده خونسرد باش!!!!!!!!!!! قبلا پرواز میکرده ولی احتمالا در اثر طوفان دچار فراموشی شده .راه دیگش این بود که خاطراتش رو بیادش می آوردید .
جالا هی بگید خارجیها بد هستند و هزار چیز دیگه تصور کن اصلا همچنین اتفاقاتی در ایران میفتد . نکته مغفول در این میان علاقه این کارکنان به شغلشان است که در کنارخلاقیت و پشتکار صحنه هایی این چنین بوجود می آید.در کشور ما اول اشخاص دنبال کار دلخواه خود می گردند بعد که نا امید شدند به کارهای معمولی و خنثی روی می آوردند و اگر باز هم شغلی پیدا نشد(که غالبا نمی شود!) در نهایت برای اینکه شرمنده زن و بچه و خانواده نشوند سراغ کاری می روند که هیچ دلبستگی به آن نداشته (و چه بسا نفرت هم داشته باشند) و فقط برای امرار معاش به آن می نگرند.
آیا جز این است؟؟؟؟؟
مورد دیگر اینکه از زحمات محیط بانان خود غافل نشویم چون:
1. با دست خالی باید با قاچاقچیان چوب در جنگل ها درگیر شوند و گاها جان خود را در این راه از دست می دهند.
2. با کمترین نیرو از پارک های ملی حراست می کنند در حالی که علاوه بر حقوق و مزایای کم ، تجهیزات مدرن در اختیار ندارند و گاها با سلاح جنگی کلاش در کوه و جنگل از انفال حراست می کنند.
3. اگر خدای نکرده در راستای انجام وظیفه مرتکب قتل شوند قانون آنان را بعنوان نیروی مسلح به رسمیت نمی شناسد و ممکن است تا پای قصاص نیز پیش روند.
هموطنان عزیز! مرغ همسایه همیشه غاز نیست.
اون خارجی در اختیارش بودجه قرار گرفته که یک دوربین مینیاتوری وایرلس میذاره رو منقار پلیکان.
خود و خانواده احتمالی اش هم تامین است که میتونه کنار ساحل بال بال بزنه تا پلیکان پرواز یاد بگیره!
برخی کارگران ایرانی شب سال نو باید برای دو ماه عیدی قانونی شان نیز بال بال بزنند تا بتوانند دو ریال بیشتر برای خانواده شان هزینه کنند.
حقیقت تلخ ولی روبرو نشدن با آن بی خردی است..
کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد کسی مرا به میهمانی گنجشکها نخواهد برد
پرواز را به خاطر بسپار
پرنده مردنی است.
نظرسنجی
در صورت تجاوز به خاک ایران، کدام گزینه باید در اولویت هدف قرار دادن باشد؟