برنده دعوای دانشگاه ایرانیان و وزارت علوم کیست؟
اینکه بخواهیم پیشزمینههای ذهنیمان درباره رئیسجمهور سابق را از دانشگاهی که با نام وی شناخته میشود جدا کنیم، چه بسا کار دشواری باشد اما اکنون مجادلهای میان دولت مردان و مسئولان این دانشگاه بر سر قانونی یا غیرقانونی بودن مراحل تاسیس دانشگاه شکل گرفته که بحث را بسیار فراتر از این حرفها میبرد.به گزارش «تابناک»، دعوای در گرفته میان وزارت علوم و دانشگاه ایرانیان که با نام احمدینژاد شناخته میشود، این روزها وارد فاز جدیدی شده است؛ پس از اخبار ضد و نقیض فراوانی که از ماجرای طی شدن/نشدن فرایند قانونی تاسیس این دانشگاه به روایت موافقان و مخالفان در رسانهها انعکاس یافته، حالا وزارت علوم خبر میدهد که پیگیری این پرونده وارد فاز حقوقی شده است.
از یکسو وزارت علوم دولت یازدهم اصرار حقوقی دارد که مراحل قانونی ثبت این دانشگاه طی نشده و لذا نمیتواند جذب دانشجو داشته باشد و از سوی دیگر، محمود احمدینژاد و همراهانش در دولت دهم که حالا در این دانشگاه گرد هم آمدهاند، مستندات و مدارک مثبته درباره قانونی بودن فعالیتهای خود منتشر کردهاند و اصرار دارند که وزارت علوم با ایشان همکاری نمیکند وگرنه تمامی مجوزهای مورد نیاز را پیشتر دریافت کردهاند.
|
دانشگاه ایرانیان قانونی است |
دانشگاه ایرانیان قانونی نیست |
|
حمید بقایی، معاون پشتیبانی دانشگاه ایرانیان: وزارت علوم با ما همکاری نمیکند و بحثهایی که مطرح میکنند بیشتر در قالب مصاحبه است. این وزارت تا کنون هیچ نامه مکتوبی و موردی را به مجموعه ما اعلام نکرده و به جای آن، بیشتر مصاحبه میکنند. |
وزیر علوم: در سال ۸۹ مجوزی برای یک دانشگاه غیردولتی با تعدادی اعضای هیات موسس در وزارت علوم صادر شده که مجوز موافقت اصولی بوده، اما تعدادی از اعضای هیات موسس (که برخی از وزرای وقت نیز در آن بودهاند) انصراف میدهند و به همین دلیل مسیر حرکت این مجوز به سمت مجوز قطعی متوقف میشود، چراکه ما نمیتوانیم موسس مستعفی داشته باشیم و مجوز را قطعی کنیم |
|
همان مقام درخصوص زمان جذب دانشجو: این امر بستگی به همکاری وزارت علوم دارد، ولی ما احساس میکنیم که یک جایی به وزارت علوم فشار میآورد و به وزارت علوم سفارش شده در دادن مجوز برگزاری دورههای آموزشی و جذب دانشجو با ما همکاری نکند. |
وزیر: دریافت مجوز به عنوان دانشگاه ایرانیان به چند دلیل نمیتواند به مجوز قطعی مربوط باشد. دلیل اول اینکه در شورا گفتهاند که اساسنامه این دانشگاه باید به امضای وزرای علوم و بهداشت برسد، در صورتی که ما اساسنامه تیپ برای این موسسات داریم. همچنین در اساسنامه وزارت علوم نمیتواند رشتههای پزشکی وجود داشته باشد، در حالی که برای این دانشگاه جدید گفته شده که وزیر بهداشت نیز باید اساسنامه را امضا کند. |
|
دانشگاه در پاسخ به این شبهه که نماینده وزارت علوم در هیات امنای آن حضور نداشته است، حکمی به امضای کامران دانشجو، وزیروقت علوم منتشر کرد که بر اساس آن، عبدالرضا شیخ الاسلامی به عنوان نماینده وزارت مذکور در هیات امنای دانشگاه جامع بین المللی ایرانیان منصوب شده است. |
وزیر: نام رییس دولت قبلی و اکثر کسانی که در حال حاضر به عنوان عضو هیات موسس از آنها نام برده میشود، در مجوز قبلی وجود ندارد، به همین دلیل ارتباط آن مجوز با دانشگاه جدید نقض میشود. |
|
سایت دانشگاه جامع بینالمللی ایرانیان اسناد مربوط به روند تاسیس این دانشگاه را منتشر کرد (اینجا) که شامل این مدارک بود: مجوز اصولی برای تاسیس از شورای گسترش آموزش عالی، موافقت اصولی با راهاندازی تمامی رشتهها در همه مقاطع تحصیلی از معاونت آموزشی وقت وزارت، مجوز تاسیس از شورای عالی انقلاب فرهنگی و موافقت معاون آموزشی وزارت علوم با تاسیس دانشگاه در تهران، |
مدیرکل دفتر گسترش آموزش عالی وزارت علوم: مسئولان این دانشگاه مجوزی را به عنوان مجوز اصولی اخذ کرده بودند که بر اساس آن میتوانند ساختارها و امکانات مورد نیاز خود را فراهم کنند تا پس از آن مجوز قطعی دریافت شود ولی مجوز اصولی به معنای اجازه دادن برای پذیرش دانشجو نیست. |
|
دانشگاه: کلیه مستندات و مجوزهای قانونی لازم را از مراجع مربوطه دریافت کردهایم. |
همان مقام: دانشگاه ایرانیان هیچ مجوزی از دفتر موسسات غیر دولتی این وزارتخانه برای جذب دانشجو ندارد؛ از این رو نمی تواند فعالیت کند. |
|
دانشگاه: مکان در نظر گرفته شده برای برگزاری دوره ها، اسامی اساتید و اعضای هیات علمی و نیز برنامه های آموزشی رشته های تحصیلی را منطبق با برنامه آموزشی رسمی و مصوب کشور بصورت مکتوب به وزارت علوم، تحقیقات وفناوری ارائه نموده ایم. |
همان مقام: دانشگاه ایرانیان از نظر هیات علمی نیز دارای مشکل بوده و هیات علمی قابل قبولی را معرفی نکرده است؛ این دانشگاه هیات علمی ندارد و کسانی را که به این منظور به ما معرفی کرده که عضو هیات علمی دیگر دانشگاههای کشور هستند. |
|
دانشگاه: پیش ثبت نام از متقاضیان در رشتههای مختلف قانونی و حق مسلم و خدشه ناپذیر این دانشگاه بوده و ادامه خواهد یافت. پس از انجام این مرحله، نحوه برگزاری آزمون ورودی و ثبت نام قطعی و زمان آغاز دورههای آموزشی متعاقبا اعلام خواهد شد. |
همان مقام: دانشگاه ایرانیان اقدام خود برای جذب دانشجو را پیش ثبت نام اعلام میکند در حالی که اصلا موضوعی تحت این عنوان در وزارت علوم وجود ندارد. |
|
غلامحسین الهام: دانشگاه ایرانیان به رغم آنکه مجوزهای و سیر قانونی خود را برای فعالیت طی کرده است و هیچ منع قانونی برای فعالیت ندارد اما دولت یازدهم از انجام مکاتبات با دانشگاه ایرانیان نیز خودداری میکند که این امر بدون منطق صورت گرفته و برخلاف مشی آزاداندیشی است. |
رییس دانشگاه غیر انتفاعی فضیلت: قرار بود دانشگاه ها و موسسات غیر دولتی چندین کیلومتر خارج از تهران باشند، اما این دانشگاه هم در داخل تهران است و هم در حال دانشجویان دوره دکتری پذیرش میکند. |
بدین ترتیب اظهارات متفاوت طرفین در اذهان عمومی اصطکاکی بوجود میآورد که در نتیجه آن کمتر کسی میتواند با اطمینان از صحت اظهارات یک طرف ماجرا سخن بگوید اما این تشتت و ابهام، پایان ماجرا نیست.
روی بدتر ماجرا زمانی آشکار میشود که به موضوع بحث دقیقتر شویم؛ تاسیس دانشگاه! با این نگاه، مناقشات درگرفته بر سر دانشگاه ایرانیان این گونه به اذهان متبادر میکند که یا روند تاسیس یک موسسه آموزش عالی در کشورمان اینقدر غیرشفاف یا ناقص است که نمیتوان به صراحت تعیین کرد در این مورد خاص حق با کیست، یا مجادله طرفین فراتر از قوانین است و یکی از طرفین تلاش دارد که مسیر حق را به سمت خود کج کند!
در این میان آنچه مغفول واقع میشود، رویکرد مردم، به ویژه قشر دانشگاهی و متقاضیان تحصیل در مقاطع مختلف در دانشگاه به نتیجه نهایی مناقشه در گرفته است؛ آنجا که کسی نمیتواند درک کند آیا قرار است در انتهای کشمکش وزارت علوم و مسئولان دانشگاه ایرانیان، دانشگاهی با هزار حرف و حدیث و شائبه متولد شود یا رئیس جمهور سابق در راه اندازی یک مجتمع غیر دولتی-غیر انتفاعی، بی هیچ حمایتی از طرف دولت مردان امروزی، شکست خواهد خورد.
اینجاست که در خواهیم یافت در میان هیاهوهای بسیار به راه افتاده پیرامون دانشگاه ایرانیان، همان گونه که رسانهای شدن همه جزئیات مورد ادعای طرفین عجیب به نظر میرسد، شفاف نشدن ابهامات از سوی دو طرف هم عجیب جلوه کرده و بستری فراهم شده که در نهایت این غائله نمیتواند برنده داشته باشد؛ هرچند به نظر میرسد بازنده کم ندارد!




