انتقاد تند مربی تیم ملی تکواندو از عملکرد سازمان تربیت بدنی؛
يازده ماه براي آمادهسازي تيم ملي تكواندو اعزامي به مسابقات المپيك پكن زحمت كشيديم اما حالا كه با طلاي ساعي آبها از آسياب افتاده ديگر كسي در خصوص دلايل اين موفقيت صحبت نميكند.
مجيد افلاكي مربي تيم ملي تكواندو ضمن بيان اين مطلب به ايپنا، حتي آنهايي كه در روستا پاي تلويزيون مينشينند الان ميدانند كه تكواندو چيست چرا كه سه دوره موفقيت پياپي ساعي در المپيك نشان داد اين ورزش براي هر مسابقه خود برنامه داشته و اين موفقيت به دست نميآمد مگر با تلاش كادر فني، مسئولان فدراسيون و بازيكنان اما نميدانم چرا وقتي حرف از تعريف و تمجيد است همه از تكواندو صحبت ميكنند اما وقتي بحث پاداش و قدرداني پيش ميآيد پاي ديگر ورزشها به وسط كشيده ميشود.
وي ادامه داد: حتي برخي از ورزشها كه در المپيك موفقيتي كسب نكردهاند فقط به صرف آنكه در پكن حضور فيزيكي داشته پاداش دريافت ميكنند. اما براي كادر فني تيم ملي تكواندو كه تقريبا يك سال از خانه و زندگياش زده و شبانه روز در خدمت تيم ملي بوده است تره خورد نميكنند.
افلاكي ضمن اشاره به احتمال تغييرات مديريتي در راس فدراسيون خاطرنشان كرد: موفقيت تكواندو ايران ثمره تلاش تمام مربيان باشگاهها، ليگها و بازيكنان و تيم ملي بوده است اما آيا مديريتي در كار نبود؟ قطعا اين موفقيتها در ثمره مديريت خوب آقاي پولادگر به دست آمد تا ما بتوانيم در المپيك، جهاني و آسيايي موفق شويم مضاف بر آنكه هيچ فدراسيوني به اندازه تكواندو اين همه كرسي در فدراسيون جهاني و آسيايي ندارد. نميدانم اين زمزمهها مبني بر رفتن پولادگر براي چيست مگر او بد عمل كرده كه بخواهد برود مطمئن باشيد با رفتن او تكواندو ايران به 10 سال گذشته بازخواهد گشت و ضمن از دست دادن برخي كرسيها دوباره بايد از روش آزمون و خطا در مديريت استفاده كنيم.
كاپيتان اسبق تيم ملي تكواندو در پايان اظهار داشت: آنهايي كه مربي هستند ميدانند چه زحماتي وجود دارد تا يك بازيكن را براي مبارزه در يك وزن بالاتر آماده كنند و ما ساعي را با حداكثر آمادكي در وزن بالاتر آماده كرديم و ديديد در پكن طلا هم گرفت اما پس از بازگشت از پكن حتي يك تشكر و تقدير خشك و خالي هم از ما نكردند هرچند آقاي عليآبادي بارها تكواندو را به عنوان يك فدراسيون موفق معرفي كردهاند اما آيا اطرافيانش نبايد به نوعي به فكر تقدير از كادر فني بيفتند همين رفتارها باعث ميشود كه مربي خوبي مثل فرجام دانش كه سالها براي تيم ملي نوجوانان ايران زحمت كشيده و در مسابقات آسيايي و جهاني موفقيت كسب كرده قيد مربيگري را بزند.سئوال من از مسیئولان ورزش این است که آیا حتما بايد مربيان ما چشم آبي يا چشم بادامي باشند كه برايشان اهميت قائل شويد؟
