مناجاتی: به جای دلسوزها دنبال افراد پولسوز هستیم

وی افزود: مگر در کشورمان مربیان بزرگ که سابقه مربیگری و کار با تیم‌های جوان را دارند کم داریم. مربیانی داریم که برای همین آب و خاک هستند و واقعا صلاحیت زیادی برای هدایت تیم ملی امید دارند. نباید فراموش کنیم که اهمیت تیم ملی امید بسیار بیشتر از تیم ملی بزرگسالان است چرا که بازیکنان این تیم می‌توانند آینده فوتبال یک کشور طی 10 سال را تضمین کنند.

سرمربی اسبق تیم ملی امید با انتقاد از نلو وینگادا خاطر نشان کرد: چرا باید هدایت تیم ملی را به فردی بدهیم که از سوی دلال‌ها و واسطه‌ها به فوتبال ایران می‌آید. اکنون به این مسئله با نهادن نام اسپانسر وجهه می‌‌دهند اما مشخص است که این افراد را دلال‌ها به فوتبال می‌آورند. مگر مربیان ایرانی که در گذشته هدایت تیم امید را بر عهده داشتند دچار مشکل بودند و نتوانستند به فوتبال ما چیزی ارائه کنند. یک موی گندیده مربی ایرانی به تمام این افراد شرف دارد. حداقل این مربیان دارای عِرق ملی هستند و برای موفقیت ایران تلاش می‌کنند. شما را به خدا قسم می‌دهم که این کار را با جوانان ایرانی نکنید.

مناجاتی در پاسخ به این سؤال که آیا فکر می‌کند با این شرایط تیم ملی امید می‌تواند پس از سال‌ها مجوز حضور در المپیک را به دست بیاورد، خاطر نشان کرد: باید بررسی کنیم تا متوجه شویم که امید را در چه چیزی می‌بینید. اگر این تیم ما با این شرایط موفق شود موفقیتی اتفاقی به دست آمده است. اکنون تراکتورسازی قهرمان جام حذفی شده و همه از مربی خارجی این تیم تعریف می‌کنند. در حالی که زحمات فردی مثل مجید جلالی باعث شد این تیم چنین شرایطی پیدا کند اما در پایان پس از اینکه تونی اولیویرا به عنوان سرمربی جدید تراکتورسازی انتخاب شد تنها با کسب دو پیروزی به مقام قهرمانی رسید و توانست این عنوان را به نام خود بزند در حالی که این موفقیت در ابتدا حاصل زحمات سرمربی قبلی بود. متأسفانه این اتفاقات به خاطر تبلیغاتی است که برخی دوستان در رسانه‌ها انجام می‌دهند اما از خودمان دفاع نمی‌کنیم.

وی در پایان یادآور شد: ما در کشور 50 مربی خوب داریم. بزرگانی مثل حشمت مهاجرانی و حسن حبیبی در این کشور حضور دارند. کوچکترین این افراد بنده هستم که در 3 رده تیم ملی سابقه فعالیت دارم اما چون ما دلسوز هستیم باید در گوشه خانه بنشینیم و مسئولان به دنبال افرادی بروند که پول‌سوز هستند. هیچ مربی ایرانی وقتی در حال پشت سر گذاشتن کلاس‌های مربیگری است امیدی به آینده ندارد و تنها از مدارک مربیگری خود به عنوان کارت شناسایی استفاده می‌کند.