و اکنون يک لوشامپيوناي داغ

مديران باشگاه ها ميليارد، ميليارد پول خرج مي کنند و مربيان در تمام طول تابستان از خط خوردن فلان تيم مدعي از جمع نامزدهاي کسب جام مي گويند.

به نوشته اعتماد و به نقل از ساکرنت، اين دقيقاً تعريف فوتبال مدرن است. در فوتبال فرانسه اصولاً ليون رقيبي ندارد و سرمربي اين تيم برخلاف همتايانش در ساير ليگ ها از نعمت کرکري خواندن بي بهره خواهد بود. شايد اين فصل در روي همان پاشنه نچرخد. مي توان اميدوار بود؟ اگر روزنامه هاي سرزمين گل را ورق زده باشيد، مي توانيد در محافل ورزشي از پاري سن ژرمن به عنوان تهديد دائمي ليون نام ببريد.

پيروزي چهار بر يک مقابل نانت با برتري دو بر يک بر سنت اتين توام شد و تيم پايتخت به رتبه دوم صعود کرد.

لودويک ژولي هافبک آماده پاري سن ژرمن در اين باره گفت؛ «اگر در پايان فصل سوم شويم هم کار بزرگي صورت داده ايم. روياي حضور در ليگ قهرمانان تنها در پايان فصل عملي مي شود.» پس از دو فصل ناکامي زير نظر لوگوئن، بازي در معتبرترين رقابت هاي باشگاهي اروپا پاداش ويژه يي براي صبر روساي قرمز و سرمه يي پوشان خواهد بود.

لوگوئن اعتقاد دارد تيمش به اندازه ليون و بوردو مرد رقابت نيست و همنشيني با اين بزرگان نبايد باعث ايجاد غرور کاذب شود. قد و اندازه يک باشگاه معيار مناسبي براي قضاوت نيست. در اين نما پاري سن ژرمن براي شانه ساييدن به نامش محتاج افزايش قواي جسماني ژولي و ماکلله است. سسکنون و هرائو (بهترين گلزن پي اس جي) عصاي دست مربي تلقي مي شوند اما هنوز... جنجال در مورد انتخاب رئيس جديد پايان نيافته بود که خبر رسيد ماتيا کژمان به دليل محروميت بايد 15 روز را دور از ميادين سپري کند.

ستاره صربستاني هنگام تعويض در جريان بازي اول فوريه مقابل بوردو در جام اتحاديه پيراهنش را به سمت دوستداران باشگاه پرتاب کرد و از آنجا که حرکتش نوعي بي احترامي تلقي شد، حکم کميته انضباطي باشگاه را مقابل خود ديد.

به اعتقاد تانژه سرمربي والنسين و کومبوئو مدافع سابق، پاري سن ژرمن قهرمان فصل 1994-1993 لوشامپيونا تنها در صورت لغزش هاي فراوان ليون و بوردو شانس قهرماني دارد. کسب مقام سوم دور از دسترس نيست اما پاري سن ژرمن بهترين تيم حال حاضر فوتبال فرانسه محسوب نمي شود.

بوردو هم با اينکه در دو مسابقه مقابل پاري سن ژرمن مجموعاً هفت گل زد و دروازه اش را بسته نگه داشت، شش امتياز کمتر از ليون و دو امتياز کمتر از پي اس جي دارد. اطلسي پوشان در شب اولين گل گرونوبل در سال 2009، مقابل اين حريف تازه دسته اولي شده تن به تساوي دادند، شايد اين لغزش نتيجه غيبت گورکوف بود. بازيکن طلايي فوتبال فرانسه به احتمال زياد پايان فصل يک قرارداد قطعي با سران بوردو امضا کند؛ آنچه پاداش تطبيق سريع با سبکي متفاوت است. پس از زيدان شاماخ (زننده يک گل به خودي در جريان شکست بوردو از مارسي) نيز نظر روزنامه اکيپ را تاييد کرد؛ «مي توانيم ليون را به زير بکشيم.» البته نمايش هاي اخير بوردو ادعاي پايان دادن به افسانه برتري تيم منطقه آرهوني را در حد موضع گيري متناقض دولت توني بلر در

قبال صدام حسين خنده دار جلوه مي دهد. مارسي هم با اريک گرتس به جمع مدعيان اضافه شده است. گل کانه، برتري بر موناکو و حفظ اختلاف پنج امتيازي با ليون را در پي داشت اما گرتس از به زبان آوردن عبارت «ما در کورس قهرماني هستيم» ابا دارد. شايد اين محافظه کاري نتيجه سه ناکامي پياپي در رسيدن به صدر جدول باشد. آنها آخرين بار اکتبر گذشته با شکست چهار - دو مقابل پاري سن ژرمن از تکيه زدن بر رتبه اول محروم شدند. بنوشيرو برادر برونو در يک اظهار نظر جالب گفت؛« وقتي پشت به ديوار هستيم، قوي تر به نظر مي رسيم.» ويلتورد از زمان ترک رن در ژانويه به ذخير ه طلايي مارسي تبديل شده و براندائو واقعاً خوب مي درخشد.

رودريگس هم پس از بهبود آسيب ديدگي مي درخشد، با اين حال مصائب موجود اجازه نمي دهد گرتس به رتبه يي فراتر از دومي فکر کند. تولوز در پايان بازي با لوهاور، براي نخستين بار در پنج رقابت خانگي گذشته به برتري دست يافت. هواداران تيم جنوبي پس از اواسط سپتامبر در حال لبخند زدن ديده مي شوند. با تمام اين تفاصيل، قهرمان کيست؟ خب، ليون. چرا؟ چون حتي با وجود مصدومان فراوان، به لطف استحکام بومسونگ و کريس از يک خط دفاعي قدرتمند بهره مي برد. هوگو لوريس سنگربان اين تيم با روزهاي اوج فاصله دارد، هر چند قادر است براي تصاحب پيراهن تيم ملي فرانسه، مانداندا را کنار زده و خود را به دومنک تحميل کند.

جونينيو عضو ثابت تيم فاتح هفت دوره پياپي لوشامپيونا حرف آخر را بر زبان آورد؛ «کمتر از گذشته در رقيبان وحشت ايجاد مي کنيم.» حق با او و گوو است اما دوستداران ليون فارغ البال، يک قهرماني ديگر را حق مسلم خود مي پندارند.